اصحاب کهف (به فارسی: یاران غار) عده‌ای مسیحی بودند که در دوران حکمرانی یکی از حکمرانان محلی روم باستان به نام دقیانوس، در شهری به نام افسوس که در ترکیه امروزی واقع بوده، زندگی می‌کردند و همگی جز یکی از آنان که یک چوپان به همراه سگش بود از اشراف‌زادگان و درباریان بودند و دین خود را مخفی نگاه می‌داشتند.

اصحاب کهف
Seven sleepers (Menologion of Basil II).jpg
شخصی
دینمسیحی
نام‌های دیگریاران غار، هفت خفتگان، هفت خوابنده
مرتبه
موقعیتغرب آسیای صغیر
سال‌های فعالیتدقیانوس، تئودئوس دوم، امپراتوری روم شرقی

اینان سرانجام از ظلم حاکم روزگار به ستوه آمده بر اساس الهامی که از خداوند دریافت نمودند، «پس هنگامی که از خدایان دروغین دوری جستید به غار پناهنده شوید تا پروردگارتان رحمتش را بر شما بگستراند». چون به غار رسیدند. به خواب عمیقی رفتند و در آنجا سیصد و نه سال (طبق نص صریح قرآن در سوره کهف) خواب بودند؛ پس از این مدت که بیدار شدند گمان بردند که چند ساعتی بیش نخوابیده‌اند.اما هنگامی که وارد شهر شُدند همه چیز را دگرگون یافتند.

روایتی موجود است که اصحاب کهف پس از بیداری به شهر می‌روند و می‌بینند همه چیز عوض شده‌است. بعد از جست وجو در شهر دوباره به غار بازمی‌گردند و همگی با هم به عبادت می‌پردازند و هنگام عبادت همگی با هم به سوی معبود،شتافتند.

باستانشناسی و جغرافیای تاریخیویرایش

برخی باستانشناسان، محل غار اصحاب کهف را در میان دو روستای رقیم و ابوعلند واقع در هفت کیلومتری عمّان پایتخت اردن دانسته‌اند،[۱] که بر فراز آن نیز مسجدی ساخته شده‌است. برخی نیز آن را در دمشق پایتخت سوریه دانسته‌اند.[۲] برخی دیگر نیز محل آن را غار افسس در ایونیه ترکیه دانسته‌اند.[۳]

 
غار اصحاب کهف در افسس ترکیه

[۴]

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

  1. باستان‌شناسی و جغرافیای تاریخی قصص قرآن، دکتر عبدالکریم بی‌آزار شیرازی صفحهٔ ۱۹۴
  2. پایگاه مجلات تخصصی
  3. باستان‌شناسی و جغرافیای تاریخی قصص قرآن، دکتر عبدالکریم بی‌آزار شیرازی صفحهٔ ۳۵۲
  4. [۱]