باز کردن منو اصلی

خنسا (عربی: تماضر بنت عمرو بن الحرث بن الشريد السُلمية‎ که عمدتاً شکل کوتاه شده‌اش (به عربی: الخنساء)به کار می‌رود؛ ۵۷۵ – ۶۴۵ (۶۹-۷۰ ساله)) شاعر و مرثیه‌سرای برجسته عرب است که از شاعران مخضرم (به معنای فردی که در هر دو دوران جاهلی و اسلامی زیسته باشد) به‌شمار می‌رود. خنسا شناخته‌شده‌ترین شاعر زن در ادبیات عرب به‌شمار می‌رود.[۱] در عصر او وظیفهٔ اصلی شعر زنان، سرودن مرثیه برای کشتگان و رسوم آئینی بود؛ لذا خنسا به سبب سوگواره‌هایش که برای دو برادر کشته‌شده در عصر جاهلیتش به نام‌های معاویه و صخر سروده بود، به احترام و شهرت زیادی دست‌یافت.

خنسا
Al-Khansa.jpg
"خنسا’", نقاشی از جبران خلیل جبران
زاده۵۷۵
نجد
درگذشت۶۴۵ (۶۹-۷۰ ساله)
نجد
شغلشعر عربی

زندگیویرایش

خنسا در خانواده‌ای ثروتمند در نجد زاده شد و رشد یافت. او معاصر محمد بن عبدالله بود و پس از بعثت نیز به اسلام گروید. در سال ۶۱۲ میلادی برادر او معاویه توسط اعضای قبیله دیگری کشته شد، خنسا اصرار داشت که دیگر برادرش یعنی صخر انتقام معاویه را بگیرد که معاویه نیز این کار را انجام داد اما طی این جریان زخمی شد و حدود یک سال بعد نیز درگذشت. پس از آن خنسا به سوگواری، اندوه و مرثیه‌سرایی‌هایی مشغول گشت که زمینه‌ساز شهرت وی شدند. خنسا چهار پسر به نام‌های یزید، معاویه، امر و امراه داشت که تمامی آن‌ها به اسلام گرویدند و در جریان جنگ قادسیه نیز کشته‌شدند.

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

  1. Classical Arabic Literature: A Library of Arabic Literature Anthology, trans. by Geert Jan van Gelder (New York: New York University Press, 2013).

پیوند به بیرونویرایش