انجمن بین‌المللی کارگران در آمریکا

انجمن بین‌المللی کارگران در آمریکا (IWA 1864–1872) , (انگلیسی: International Workingmen's Association in America) شامل یک شبکه آزاد می‌باشد که حدوداً متشکل است از ۳۵ بخش محلی است.[۱] این بخش‌ها به‌طور جغرافیایی با بکارگیری زبان انگلیسی، فرانسوی، چک، و همچنین زبان‌های انگلیسی «آمریکایی» با هم صحبت کرده و در بخش‌های مختلف این انجمن بین‌المللی فعالیت می‌کنند. به لحاظ گوناگونی، اعضاء آن در حدود ۴۰۰۰ تا ۵۰۰۰ برآورد شده‌است.[۲]

وندل فیلیپس فرمانروای انحصارطلبی حامی IWA و کمون پاریس در ۱۸۷۱ بود، کمون پاریس رویدادی بود که این سازمان را در آمریکا تقویت کرد.

پیشینهویرایش

انجمن بین‌المللی کارگران (IWA)، به عنوان اولین سازمان بین‌المللی که در سال ۱۸۶۴ در لندن تأسیس شد، در ابتدا به‌طور کامل یک انجمن اروپایی بود، از جمله رهبران کارگری انگلیسی، فرانسوی، آلمانی، لهستانی و ایتالیایی و فعالان سیاسی در آن شرکت داشتند.

این انجمن بین‌المللی در سال ۱۸۶۶ راه خود را به خاک آمریکا گشود و آن زمانی بود که سزار اورسینی یک سوسیالیست ایتالیایی، برادر قاتل ناپلئون سوم، در سال ۱۸۶۶ وارد ایالات متحده آمریکا شد و تلاش کرد تا یک بخش آمریکایی را سازماندهی کند.

 
فریدریش زارگه (۱۹۰۶–۱۸۲۸)، یک دوست و مکاتبه کننده کارل مارکس، شخصیت برجسته بخش شماره ۱ نیویورک، IWA بود.

منابعویرایش

  1. Timothy Messer-Kruse, The Yankee International: Marxism and the American Reform Tradition, 1848-1876. Chapel Hill, NC: University of North Carolina Press, 1998; pg. 6.
  2. Morris Hillquit, History of Socialism in the United States. New York: Funk and Wagnalls Co. , 1903; pg. 177.