باز کردن منو اصلی

برنج تلخ (ایتالیایی: Riso Amaro) فیلمی درام به کارگردانی جوزپه دسانتیس است که در سال ۱۹۴۹ میلادی توسط لوکس فیلم ساخته و منتشر شد. تهیه‌کننده دینو دلارنتیس و بازیگران سیلوانا مانگانو، رف ولونه، دوریس دولینگ و ویتوریو گاسمن می‌باشد. فیلم‌نامهٔ آن برمبنای داستانی نوشته جوزپه دسانتیس و کارلو لیتزانی، تهیه شده‌است.

برنج تلخ
Riso Amaro
Movies-Riso Amaro.jpg
پوستر سینمایی
کارگردانجوزپه دسانتیس
تهیه‌کنندهدینو دلارنتیس
نویسندهجوزپه دسانتیس
کارلو لیتزانی
جیانی پوچینی
فیلم‌نامه‌نویسکورادو آلوارو
جوزپه دسانتیس
کارلو لیتزانی
ایوو پریلی
جیانی پوچینی
بازیگرانویتوریو گاسمن
دوریس دولینگ
سیلوانا مانگانو
رف ولونه
نیکو پپه
آتیلیو دوتزیو
موسیقیگوفردو پتراسی
فیلم‌برداریاتللو مارتلی
تدوینگابریل واریاله
توزیع‌کنندهلوکس فیلم
تاریخ (های) انتشار
  • ۱۹۴۹ (۱۹۴۹)
مدت
۱۰۸ دقیقه
کشورایتالیا
زبانایتالیایی

برنج تلخ موفقیتی تجاری در اروپا و ایالات متحده به همراه داشت و با استقبال روبرو شد. این فیلم محصول مکتب نئورئالیسم ایتالیایی است. عنوان فیلم بر اساس یک جناس است؛ کلمه ایتالیایی riso می‌تواند معنی یا «برنج» یا «خنده» را بدهد، از این‌رو Riso Amaro را می‌توان به معنی «خنده تلخ» یا «برنج تلخ» معنا کرد.

اگرچه برنج تلخ برندهٔ هیچ جایزه‌ای نشد اما نامزد دریافت جایزهٔ بهترین داستان از بیست و سومین دوره جوایز اسکار در سال ۱۹۵۰ میلادی گردید. این فیلم در سال ۱۹۴۹ میلادی به جشنواره فیلم کن راه یافت.[۱] همچنین در جمع فهرست ۱۰۰ فیلم به یاد ماندنی سینمای ایتالیا قرار گرفت.[۲][۳]

خلاصه داستانویرایش

«والتر» (ویتوریو گاسمن)، سارق حرفه‌ای، و دوستش «فرانچسکا» (دوریس دولینگ) ناگزیر می‌شوند در شالیزارهای دره پو خود را مخفی کنند. «سیلوانا» (سیلوانا مانگانو)، دختری برنج‌کار و مألوف به عادت‌های روستائی، که به ماهیت «والتر» و دختر همراهش پی برده، سعی می‌کند تا به هر ترفندی که شده مال مسروقه او را از چنگش بیرون بکشد، اما در درگیری مسلحانه نخست «والتر»، را به قتل می‌رساند و سپس پشیمان از این اقدام، دست به خودکشی می‌زند...

طرح داستانی فیلم در فصل برنج‌کاری پیش می‌رود و در نخستین بخش آن، کارگردان بر محیطی که زنان برنج‌کار در آن پرورده شده‌اند و دلبستگی‌های آنان؛ تأکید می‌کند تا سختی‌های کار در شالیزارها و چپاول نیروی ارزان انسانی را برجسته‌تر کرده باشد. بیجارهای برنج، بیجارکارها و همدردی آنان با هم، شرایط سخت کار در مزارع برنج ناگهان جای خود را بیک درام عشقی خصوصی که نمی‌تواند جز برای عده‌ای معدود، نفعی جهت اجتماع داشته باشد، می‌سپارد.

بازیگرانویرایش

دوبله فارسیویرایش

برنج تلخ نخستین فیلم شیوهٔ نئورئالیسم است که شش سال بعد از تهیه آن به ایران آمده و توسط مؤسسه «داریوش فیلم» دوبلاژ این فیلم انجام شد.[۴]

منابعویرایش

  1. "Riso Amaro". Festival de Cannes. Retrieved 2009-01-11.
  2. "Ecco i cento film italiani da salvare". Corriere della Sera (به Italian). February 28, 2008. Retrieved September 24, 2014.
  3. Borriello, Massimo (March 4, 2008). "Cento film e un'Italia da non dimenticare" (به Italian). MoviePlayer. Retrieved September 25, 2014.
  4. هوشنگ کاووسی (۲۰۱۶-۰۳-۱۴). «برنج تلخ - Riso Amaro». Aftabir.com. دریافت‌شده در ۲۰۱۶-۰۳-۱۴.

پیوند به بیرونویرایش