باز کردن منو اصلی


روستای بنجو از نمای هوایی

مختصات: ۲۸°۲۸′۱۸″ شمالی ۵۱°۶′۵۵″ شرقی / ۲۸٫۴۷۱۶۷°شمالی ۵۱٫۱۱۵۲۸°شرقی / 28.47167; 51.11528[۱]

بُنجو
اطلاعات کلی
کشور ایران
استانبوشهر
شهرستانتنگستان
بخشبخش دلوار
دهستانبوالخیر
نام‌های قدیمیخبیدو
مردم
جمعیت۶۷۹ نفر (سرشماری ۹۵)
جغرافیای طبیعی
مساحت519850 متر مربع
ارتفاع از سطح دریا5 متر
اطلاعات روستایی
کد آماری۲۳۱۱۰۵
پیش‌شمارهٔ تلفن0772577

بُنجو، روستایی است از توابع بخش دلوار در شهرستان تنگستان استان بوشهر ایران. این روستا در دهستان بوالخیر قرار داشته و در کرانه های خلیج فارس بین روستای خورشهابی و سالم آباد قرار گرفته است . بر اساس سرشماری سال 1395 جمعیت آن 679 نفر (۱۳۴ خانوار) بوده‌است.

موقعیتویرایش

این روستا در 75 کیلومتری شهر بوشهر قرار دارد و از جاذبه‌های گردشگری و سیاحتی منحصربه‌فرد از جمله ساحل زیبا و دلنواز خلیج فارس برخوردار است. منتهی‌الیه جنوبی رشته کوه زاگرس نیز در مجاور این روستای دل‌انگیز می‌باشد که در فصل زمستان طبیعت بسیار جالبی دارد.

تاریخچهویرایش

در گذشته روستای خبیدو (بنجو جدید) نزدیک به روستای بنجو، دارای ۱۲ خانه بوده و ساکنین آن‌ها به ماهیگیری، کشت غلات و نخل مشغول بوده‌اند. روستای خبیدو به استناد کتاب تاریخ بنادر و جزایر خلیج فارس نوشته محمدابراهیم کازرونی دارای قدمت زیادی بوده و به وسیلهٔ لنج‌های بادی کوچکی که در این روستا بوده امرار معاش می‌کرده‌اند و در میان روستاه‌های همجوار از شهرت و آبادانی خاصی برخوردار بوده‌اند. مردم روستای جیدون (خیدون) یا همان خبیدو در کنار باغ زندگی می‌کرده‌اند و بعدها این باغ به بنجو معروف گردید. این باغ در جنوب روستا واقع است و مردم این روستا که خود یک روستای مستقل بوده‌اند از آنجا که نزدیک دریا بوده‌اند بعلت پیشروی آب دریا که در زمان طوفان باعث نفوذ آب و تخریب منازل می‌شد و رشد جمعیت به روستای بنجو نقل مکان کرده‌اند. روستای بنجو دارای یک دره قدیمی به نام دره بنجو و باغ بنجو که در شمال این روستا واقع است می‌باشد که این باغ‌ها اکثراً دارای نخل و کنار است.

وضعیت اشتغالویرایش

از قدیم الایام در روستای بنجو شغل اکثر مردم صیادی و ملوانی بوده است که در لفظ محلی به آن جاشو گفته می شود و تنها راه امرار معاش این سرزمین با توجه به نبود امکانات کشاورزی همین صیادی ماهی بوده است. در سال‌های نه چندان دور بعضی از اهالی روستا در دامنه رشته کوه های زاگرس موسوم به کوه مند به جمع آوری عسل کوهی که یکی از مرغوبترین عسل های کوهی ایران می باشد، مشغول بوده و در همین کوه نیز با شکار عقاب و شاهین و از محل درآمد فروش آن به شیخ نشینان خلیج فارس امرار معاش می کردند.

در حال حاضر و با تغییر سبک زندگی و افزایش سواد عمومی در روستا بخش اعظمی از اهالی روستای بنجو با توجه به اشتغال کارمندی در شهرهای مختلف به خارج از روستا مهاجرت کرده اند بصورتیکه برآورد می شود بیش از دو برابر جمعیت روستای بنجو در بیرون از این روستا و در دیگر شهرها و روستاها ساکن باشند و در ایام تعطیل سال تقریباً جمعیت این روستا بدلیل دید و بازدید اقوام به سه برابر آن افزایش می یابد.

جاذبه‌های روستاویرایش

با توجه به قرار گرفتن این روستا بین کوه و دریا، در فصل تابستان و بهار ساحل زیبای روستای بنجو محل مناسبی برای شنا و آب تنی در آب‌های خلیج فارس می باشد، در فصل زمستان نیز با توجه به آب و هوای بهاری منطقه کوه مند فضایی مناسب برای کوهنوردی را فراهم می سازد. کلوت‌های زیبای این منطقه جلوه خاصی به طبیعت داده‌اند و محیطی مناسب برای عکاس های آماتور و حرفه ای را برای تصویربرداری از طبیعت بکر این روستا فراهم می سازد. لازم به ذکر است کوه مند دارای یکی از زیباترین و بزرگترین مجموعه کلوتهای ایران به‌شمار می‌رود. این کلوتها بر اثر فرسایش باد و منطبق با مسیر بادهای غالب منطقه است. تعداد قابل توجهی از این کلوت‌های زیبا مابین روستای چاوشی از شهرستان دشتی و روشتای باشی از منطقه دلوار تنگستان به وضوح قابل مشاهده می‌باشد. کلوت‌های زیبای مند باعث شده‌است سالانه این منطقه بکر شاهد حضور تعداد زیادی از گردشگران، هنرمندان، عکاسان و… در خود باشد.[۲]

منابعویرایش

  1. : کمیته تخصصی نام نگاری و یکسان‌سازی نام‌های جغرافیایی ایران :
  2. پارسی، گروه وردپرس (۲۰۱۵-۰۹-۰۸). «کلوت های زیبای کوه مند». پایگاه خبری تحلیلی مند. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۱۲-۱۰.

پیوند به بیرونویرایش