تحقیر (به انگلیسی: Humiliation) به معنای خدشه‌دار کردن غرور است و می‌تواند موجب رنجش و خجالت شود یا ممکن است ایجادگر حالتی از فروتنی یا فرومایگی و تسلیم شدن باشد. این احساس در فردی حس می‌شود که پایگاه اجتماعی‌اش، یا با زور یا به میل خود کاهش یافته‌است.[۱] این حس را می‌توان آن را از طریق ارعاب، بدرفتاری جسمی/روانی یا فریبکاری یا با شرمسار کردن فرد با آشکارسازی یک رفتار خصوصی، به وجود آورد. عمل تحقیر باید شخص دیگری را درگیر کند، هرچند که لزوماً به‌طور مستقیم یا با میل و خواست قبلی نباشد.


تأثیرات روانیویرایش

فردی که از تحقیر شدید رنج می‌برد ممکن است اختلال افسردگی عمده حتی حالت‌های خودکشی یا اضطراب شدید مانند اختلال استرس پس از سانحه را تجربه کند. از دست دادن موقعیت، مانند از دست دادن شغل یا برچسب دروغگو یا بی‌انصافی بی‌اعتبار بودن خوردن، می‌تواند باعث ناتوانی افراد در رفتار طبیعی در جوامع خود شود. افراد تحقیر شده را می‌توان برای انتقام جویی شدید تحریک کرد و برخی از افراد ممکن است احساس بی‌ارزشی، ناامیدی و درماندگی کنند، در صورت عدم تحقق عدالت افکار خودکشی ایجاد می شود. همچنین می‌تواند به بینش جدید، فعالیت و ایجاد خویشاوندی جدید با گروه‌های حاشیه ای منجر شود.[۲]

منابعویرایش

  1. Burton, Neel. "The Psychology of Humiliation." Psychology Today. 27 August 2014. 10 October 2016.
  2. Journal of the American Academy of Psychiatry and the Law