باز کردن منو اصلی

توسّل به نتیجه‌ها (به لاتین: argumentum ad consequentiam) یک مغالطهٔ علّی است که در آن از دل‌خواه بودن نتیجه‌های یک مدّعا، نتیجه گرفته می‌شود که آن مدّعا درست است یا از دل‌خواه نبودن نتیجه‌های یک مدّعا نتیجه گرفته می‌شود که آن مدّعا نادرست است.[۱]

مثال‌هاویرایش

مثال ۱

«A: من فکر می‌کنم سرانجام با برخورد شهاب‌سنگی بزرگ، حیات در کرهٔ زمین به پایان خود خواهد رسید.

B: چطور یه همچین چیزی می‌گی؟ یک کم فکر کن ببین در این صورت چه بلایی سر انسان‌ها میاد.»

مثال ۲

«A: من به وجود خدا باور ندارم.

B: تو باید خدا رو باور داشته باشی چون در غیر این‌صورت تو اون دنیا باید تا ابد عذاب بکشی.»

مثال 3

۱. یک انسان آزاد ممکن است خواسته‌هایی داشته باشد.

۲. اجرای این خواسته‌ها ممکن است نتیجه‌های بسیار بدی به همراه داشته باشد.

۳. پس انسان نباید آزادی داشته باشد.

مثال 4

۱. اکثر مردم یک کشور ممکن است خواسته‌هایی بد داشته باشند.

۲. اجرای این خواسته‌های بد ممکن است نتیجه‌های بسیار بدی به همراه داشته باشد.

۳. پس ادارهٔ کشور برپایهٔ خواسته‌های اکثر مردم نادرست است.

پانویسویرایش