باز کردن منو اصلی

جمال‌الدین خانجانی، (زاده ۱۳۱۲)، از مسئولان جامعه بهایی یاران ایران است. وی پیش از انقلاب صاحب کارخانه بود ولی بعد از انقلاب سال ۱۳۵۷ تجارت خود را به خاطر اعتقاد به آئین بهائی از دست داد. وی در بسیاری از سال‌های دههٔ ۱۹۸۰ (دههٔ ۱۳۶۰) با تهدید به مرگ تحت تعقیب مأمورین دولت جمهوری اسلامی ایران بود.[نیازمند منبع]

جمال الدین خانجانی
زادروز۵ مرداد ۱۳۱۲
سنگسر (دازگاره افشار)
ملیتایرانی
پیشهمحفل ملی ایران بهائیان
همسراشرف سبحانی
فرزندانعلاءالدین، فریدا، ماریا، امیلیا
والدینقدرت‌الله خانجانی، بی بی عمرانی

زندگی‌نامهویرایش

وی در تاریخ ۵ مرداد ۱۳۱۲ در شهر سنگسر (دازگاره افشار) به دنیا آمد و در مزرعه‌ای در سمنان بزرگ شد. تحصیلاتش را تا حد دیپلم ادامه داد؛ و پس از آن جذب بازار کار شد و در زمینه تولیدات صنعتی فعالیت کرد.[۱]

وی مدتی کارمند شرکت پپسی‌کولا در ایران بود و در آنجا ریاست قسمت سفارشات را به عهده داشت. بعد از آن شرکتی برای تولید زغال تأسیس نمود و سپس به تأسیس کارخانهٔ آجرسازی پرداخت که اولین کارخانه‌ای در نوع خود بود که مراحل تولیدی را به صورت خودکار درآورد.[۲]

در اوائل دههٔ ۱۳۶۰، به علت اعتقاد به آئین بهائی مجبور به تعطیلی کارخانه شد. مسئله‌ای که بیکاری اکثر کارمندان را به دنبال آورد و در نهایت، دولت آن کارخانه را مصادره نمود.[۲]

جمال‌الدین خانجانی در جامعهٔ بهائی عضوی فعال بود. عضویت در محفل روحانی محلی اصفهان، عضویت هیئت معاونت در حد ناحیه‌ای، و عضویت در سومین محفل روحانی ایران (محفل روحانی ملی) در اوائل دههٔ ۱۳۶۰ برخی از فعالیت‌های وی می‌باشند. پس از اعدام چند تن از اعضای محفل روحانی ایران و محدودیت‌های فعالیت‌های مذهبی، خانجانی مزرعه‌ای با تجهیزات ماشینی تأسیس کرد، که این فعالیت نیز با محدودیت‌های متعددی مواجه شد به طوری که امرار معاش را دشوار می‌نمود. این محدودیت‌ها به اولادان و بستگان ایشان هم تعمیم داده شد چنان‌که دریافت وام، داد و ستد تجاری و سفر به خارج از ایران برای آن‌ها ممنوع و دشوار شد.

زندگی شخصیویرایش

خانجانی در اواسط دههٔ دههٔ ۱۳۳۰ با اشرف سبحانی ازدواج کرد و صاحب چهار فرزند به نام‌های فریدا (ساکن چین)، ماریا، علاءالدین و امیلیا شد.[۳][۴]

بازداشت و زندانویرایش

جمال الدین خانجانی در ۲۵ اردیبهشت ۱۳۸۷ در منزل خود دستگیر و به زندان اوین منتقل شد. خانجانی پیش از این نیز سه بار دستگیر و زندانی شده بود. بعد از اینکه سال‌ها متواری بود، در اواخر دههٔ ۱۳۶۰، دستگیر و به مدت دو ماه زندانی شد. در این مدت مورد بازجوئی قرار گرفت ولی در طی آن توانست راه را برای متقاعد کردن مسئولان امور باز کند که از ویژگی صلح آمیز آئین بهائی آگاهی یابند.[نیازمند منبع] در نتیجهٔ این اقدام، ایشان و بسیاری دیگر از زندانیان بهائی آزاد شدند.[۵][۶]

شیرین عبادی پرونده وکالت جمال الدین خانجانی و شش تن دیگر از مسئولین جامعه بهایی (یاران ایران) را بر عهده داشت.[۷][۸] و پس از آن، عبدالفتاح سلطانی به همراه مهناز پراکند و هادی اسماعیل‌زاده وکالت وی و دیگر اعضای یاران ایران را به عهده گرفتند.[۹]

پانویسویرایش

  1. دیانتی ممنوع؛ آزار و تعقیب بهائیان در ایران، مرکز اسناد حقوق بشر ایران؛ ص ۸
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ Jailed Iranian Baha'is should be released, not put on trial, says BIC
  3. May 15, 2008: Iran: USCIRF Calls for Strong International Condemnation of Arrest of Baha’i Leaders
  4. Iran's arrest of Baha'is condemned - CNN
  5. هفت بهایی دستگیر شده به 'جاسوسی' متهم شدند (بی‌بی‌سی فارسی)
  6. رهبران بهائیان ایران به جاسوسی برای اسرائیل متهم شدند (رادیو فردا)
  7. «بازداشت شش رهبر بهایی در ایران» (بی‌بی‌سی فارسی)
  8. بازداشت شش تن از رهبران جامعه بهائیان ایران (رادیو فردا)
  9. «روایت ۱۴۰ سال حبس برای گروه «یاران ایران»». ایران وایر. دریافت‌شده در ۱ فوریه ۲۰۱۶.