باز کردن منو اصلی

حاج شیخ حسین حلی ( ۱۲۷۰ _ ۱۳۵۳) از فقهای شیعه که علیرغم منزلت بالای فقهی و اصولی، از عهده‌داری مرجعیت و تشریفات آن دوری گزیده بود.[۱][۲][۳]

حسین حلی
شناسنامه
نام کاملحاج شیخ حسین حلی
لقبآیت‌الله‌العظمی، مرجع تقلید
تاریخ تولد۱۲۷۰ هجری شمسی درگذشت : ۱۳۵۳ هجری شمسی
زادگاهنجف عراق
محل تحصیلنجف
محل زندگینجف، کربلا
مدفننجف
اطلاعات آموزشی
استادانمحمدحسین نائینی
سید ابوالحسن اصفهانی
آقا ضیاءالدین عراقی
شاگردانسید علی سیستانی
سید تقی طباطبایی قمی
سید محمدسعید حکیم
قربان‌علی محقق کابلی
محمدآصف محسنی
مسلم ملکوتی
تالیفاتتالیفات متعدد فقهی

زندگی‌نامهویرایش

حسین حلی در سال ۱۲۷۰ هجری شمسی در نجف به دنیا آمد. وی اهل عیفار (منطقه‌ای در عراق، در نزدیکی حله) و از طایفه طفیل بود. پدرش، علی بن حسین حلی (متوفی ۱۳۴۴ هجری قمری) عالمی پرهیزکار بود که در جوانی حله را ترک کرده، در نجف سکونت گزید. حسن حلی برادر شاعر و فاضل وی در جوانی بر اثر بیماری درگذشت.[۲][۴]

حسین حلی از کودکی به تحصیل علوم حوزوی روی آورد و پس از طی دوره مقدمات، به تحصیل در دوره سطوح عالی مشغول شد. از استادان اون می‌توان به مراجع بزرگ میرزا محمدحسین نائینی، سید ابوالحسن اصفهانی و آقا ضیاءالدین عراقی اشاره کرد. او از شاگردان برجسته و نزدیک به میرزا محمدحسین نائینی بود که مدتی طولانی در جلسات درس وی حضور داشت.[۵]

وی فردی دقیق، مسلط بر مبانی فقهی و اصولی گوناگون و خوش‌بیان بود و بسیار عمیق و محققانه و به شکل دسته‌بندی شده و منظم تدریس می‌کرد. او را پرهیزکار، خوش‌خلق و متواضع توصیف کرده و گفته‌اند که از ریاست و زعامت دوری می‌جست. از شاگردان مطرح وی می‌توان به سید علی سیستانی، سید تقی طباطبایی قمی، سید محمدسعید حکیم، قربان‌علی محقق کابلی، محمدآصف محسنی و مسلم ملکوتی اشاره کرد.

شماری از شاگردان وی تقریرات درس‌های فقه و اصول او را تنظیم کرده‌اند، که مهمترین آن‌ها کتاب «دلیل عروة الوثقی» از شیخ حسن سعید طهرانی و کتاب «بحوث فقهیه» از سید عزالدین بحرالعلوم است.[۲]

تالیفاتویرایش

وی تالیفات متعددی بر جای گذاشته است که عمدتاً به زبان عربی نوشته شده‌است. در زیر عناوین تعدادی از تالیفات وی آمده‌است:[۲][۶]

شاگردانویرایش

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش