باز کردن منو اصلی

خفرع یا خفره فرعونی از دودمان چهارم مصر باستان بود. طبق نظر بعضی مصرشناسان، او پسر و جانشین خوفو بوده‌است؛ با این حال دیدگاه غالب و پذیرفته شده آن است که خفرع جانشین جدفرع بوده که خود جانشین خوفو به حساب می‌آمده. همسران اصلی خفرع شهبانوها مره‌سانخ سوم و خمررنبتی یکم بودند. گور مصطبه‌ای مره‌سانخ در جیزه واقع شده‌است و خمررنبتی مادر جانشین خفرع، منکورع، بود.[۳] خفرع سازنده دومین هرم بزرگ در مجموعه اهرام جیزه است. این هرم نزدیک به سه متر کوتاهتر از هرم خوفو است. دیگر بنای به یاد مانده از او نیز تندیس بزرگ ابوالهول در کنار اهرام سه‌گانه است.[۴]

خَفرَع
چهارمین پادشاه دودمان چهارم
تندیس خفرع، موزه مصر، قاهره
فرعون مصر باستان
دوران ۲۵۵۸-۲۵۳۲ پ. م.[۱] در دودمان چهارم 
پس از جدفرع
پیش از منکورع
همسر(ان) مره‌سانخ سوم، خمررنبتی یکم، هکه‌نوهجت، پرسه‌نت
فرزندان منکورع، نبه‌ماخت
پدر خوفو
مادر شهبانو حنوتسن[۲]
مرگ ۲۵۳۲ پ. م.
آثار بر جای مانده هرم خفرع
ابوالهول بزرگ جیزه

نام خف - رع به معنای «همانند رع» یا «برخیز (ای) رع» است.

سازه‌هاویرایش

هرم خفرع دومین هرم بزرگ در مجموعه اهرام جیزه است. نام این هرم در زبان مصر باستان وِرِن خفرع (Wer(en)-Khafre) به معنای «خفرع بزرگ است»، بوده.[۵] این هرم در کنار خود یک هرم جانبی نیز دارد که مشخص نیست چه کسی در آن به خاک سپرده شده. مهرهایی با نام "پسر شاه از بدنش" و نام هوروسی خفرع در آنجا پیدا شده‌اند.

گمان بر این است که ابوالهول بزرگ جیزه توسط خفرع ساخته شده باشد. معبدی برای هرماخت در میان دو پای این تندیس نیمه‌انسان-نیمه‌شیر ساخته شده بوده.

نگارخانهویرایش

منابعویرایش

  1. Shaw, Ian (۲۰۰۰). «The Oxford history of ancient Egypt». Oxford: Oxford University Press. ص. ۴۸۰. شابک ۰-۱۹-۲۸۰۴۵۸-۸.
  2. Tyldesley, Joyce (۲۰۰۶)، Chronicle of the Queens of Egypt، Thames & Hudson، شابک ۰-۵۰۰-۰۵۱۴۵-۳
  3. Dodson A., Hilton D. (۲۰۰۴)، The Complete Royal Families of Ancient Egypt، Thames & Hudson، ص. ۵۲-۵۳، شابک ۰۵۰۰۰۵۱۲۸۳
  4. «Khafre, the 4th King of Egypt's 4th Dynasty». Tour Egypt. دریافت‌شده در ۲۳ ژانویه ۲۰۱۲.
  5. Porter, Bertha and Moss, Rosalind (۱۹۷۴)، Topographical Bibliography of Ancient Egyptian Hieroglyphic Texts, Statues, Reliefs and Paintings Volume III: Memphis, Part I Abu Rawash to Abusir

پیوند به بیرونویرایش