باز کردن منو اصلی

مختصات: ۴۶°۱۰′ شمالی ۷۴°۲۰′ شرقی / ۴۶٫۱۶۷°شمالی ۷۴٫۳۳۳°شرقی / 46.167; 74.333

بالخاش دریاچه‌ای واقع در جنوب شرقی قزاقستان است که پس از آرال بزرگترین دریاچه‌های درون‌بومی آسیای مرکزی است. اگر چه این دریاچه مخزنی ندارد، میزان شوری آن کم است و رود ایلی و چند رود دیگر به آن می‌ریزد.[۱]

دریاچه بالخاش
Lake Balkhash May 2007 1.JPG
Lakebalkhashbasinmap.png
حوزه آبریز دریاچه بالخاش
موقعیت قزاقستان
مختصات ۴۶°۱۰′ شمالی ۷۴°۲۰′ شرقی / ۴۶٫۱۶۷°شمالی ۷۴٫۳۳۳°شرقی / 46.167; 74.333
گونه حوضه بسته
درون‌شارش‌های کلان رودهای Ili, Karatal, Aksu, Lepsi, Byan, Kapal, Koksu
برون‌شارش‌های کلان تبخیر
کشورهای حوضه  چین ,  قزاقستان
بیشترین طول ۶۰۵ کیلومتر (۳۷۶ مایل)
بیشترین عرض ۷۴ کیلومتر (۴۶ مایل) (شرق)
۱۹ کیلومتر (۱۲ مایل) (غرب)
میانگین عمق ۵٫۸ متر (۱۹ فوت)
بیشترین عمق ۲۶ متر (۸۵ فوت)
حجم آب ۴۴۰ مترکیلو مکعب (۱۱۰ مایل مکعب)
طول کرانه۱ ۱۰۶ کیلومتر (۶۶ مایل)
ارتفاع سطح ۳۴۱٫۴ متر (۱٬۱۲۰ فوت)
یخ‌زدگی نوامبر تا مارس
۱ درازای ساحل سنجش خوش‌تعریفی نیست.

این دریاچه برای جغرافی‌دانان مسلمان در سده‌های پیشین ناشناخته بود. قلموقها نخستین کسانی بودند که نام مغولی بالخاش را به این دریاچه دادند. این قوم در سده ۱۱ق و نیمه نخست سده ۱۲ق بر این مناطق تسلّط داشتند. سرزمین پیرامون بالخاش متروک و بسیار خشک است. این دریاچه تا زمان انقلاب اکتبر روسیه، از نظر اقتصادی نقشی نداشت. اهمیت این ناحیه، در ۱۹۳۶م، با بنای یک شهر بزرگ صنعتی به نام بالخاش در کرانه خلیج کوچک برتیس در ساحل شمالی دریاچه آغاز شد.[۲]

منابعویرایش

پیوند به بیرونویرایش