باز کردن منو اصلی

راه بی پایان نام مجموعه‌ای تلویزیونی ساخت ایران است که در بهار ۱۳۸۶ از شبکه سوم سیما به نمایش درآمده است. نام این مجموعه در زمان تولید بوی گندم بود که در هنگام پخش به راه بی‌پایان تغییر نام داد. تاکنون این سریال توانسته‌است بیشترین درصد رضایت‌مندی مخاطبان (۹۱/۱ درصد) را از آن خود کند.[۱]

Poster of Rahe bipayan.jpg
پوستر راه بی‌پایان
نویسندهعلیرضا بذرافشان
مهدی شیرزاد
کارگردانهمایون اسعدیان
بازیگرانآتیلا پسیانی
فرهاد اصلانی
مهرداد ضیایی
آزاده صمدی
هومن سیدی
بیتا سحرخیز
بابک بهشاد
محمد عمرانی
مجید یاسر
مهران رجبی
مسعود کرامتی
مهدی صباغی
سعید پیردوست
حمیدرضا هدایتی
محبوبه بیات
علا محسنی
آهنگسازحمیدرضا صدری
کشور سازنده ایران
زبان‌(های) اصلیزبان فارسی
تعداد قسمت‌ها۲۶ قسمت
تهیه‌کنندهمصطفی عزیزی
تدوین‌گربابک رضاخانی
دوربینجواد صفا
مدت۴۰~۴۵ دقیقه
شبکه اصلیشبکه ۳ سیمای جمهوری اسلامی ایران
انتشار اولیه۲۴ آوریل ۲۰۰۷ – ۳۱ اکتبر ۲۰۰۷


شناسنامهویرایش

 
آتیلا پسیانی و پیمان ابدی در پشت صحنهٔ «راه بی‌پایان» ۱۳۸۵

بازیگرانویرایش

بازیگر نقش
آتیلا پسیانی بهزاد توتونچی
فرهاد اصلانی اکبر ابوالحسنی
سید مهرداد ضیایی کامران صارمی
هومن سیدی منصور پور وطن
آزاده صمدی غزل توتونچی
بیتا سحرخیز بیتا
بابک بهشاد وحید
مجید یاسر علی
مهران رجبی میکاییل
محمد عمرانی سرگرد ملکان
مسعود کرامتی دکتر محسن نیک‌نظر
مهدی صباغی خلیل پور وطن
حمیدرضا هدایتی شیرزاد
سعید پیردوست دوست ابوالحسنی
قهیمه امن‌زاده منشی ابوالحسنی
محبوبه بیات منیر خانم
کیانوش گرامی راننده وانت
حمید میهن‌دوست سعید تمدن
علا محسنی بهدوج


بازتاب‌های مطبوعاتیویرایش

مجموعه تلویزیونی راه بی‌پایان به صورت گسترده در مطبوعات و رسانه‌های ایرانی بازتاب پیدا کرد. تعدادی از این‌ها از این قرارند.

  • همشهری خانوادگی (۳۳)، ص. ۲۴، ۳۱ مرداد ۱۳۸۶ پارامتر |عنوان= یا |title= ناموجود یا خالی (کمک); از |مقاله= صرف‌نظر شد (کمک)
  • همشهری جوان (۱۳۰)، ص. ۲۸، ۲۷ مرداد ۱۳۸۶ پارامتر |عنوان= یا |title= ناموجود یا خالی (کمک); از |مقاله= صرف‌نظر شد (کمک)
  • سینما (۷۷۹)، ص. ۱۲، ۱۳ تیر ۱۳۸۶ پارامتر |عنوان= یا |title= ناموجود یا خالی (کمک); از |مقاله= صرف‌نظر شد (کمک)
  • روزنامه شرق (۹۱۵)، ۳ مرداد ۱۳۸۶ پارامتر |عنوان= یا |title= ناموجود یا خالی (کمک); از |مقاله= صرف‌نظر شد (کمک)

نقدهاویرایش

مجموعهٔ تلویزیونی راه بی‌پایان جزو مجموعه‌هایی محسوب می‌شود که مورد توجه منتقدین قرار گرفته‌است و نقدهای زیادی در مجلات و نشریه‌های تخصصی و غیرتخصصی دربارهٔ این مجموعه منتشر شده‌است و توسط منتقدین بسیاری از زوایای مختلف مورد نقد و بررسی قرار گرفته‌است. برخی از منتقدین کارگردانی کار را وجه تمایز آن می‌دانند و برخی دیگر فیلم‌نامهٔ راه بی‌پایان را عامل اصلی موفقیت آن قلمداد می‌کنند. محمدتقی فهیم از جمله منتقدانی است که به وجه کارگردانی کار اهمیت بیشتری می‌دهد او طی نقد مفصلی در مجله سروش کارگردانی درست اسعدیان را دلیل اصلی موفقیت این سریال می‌داند، او در این باره می‌نویسد: « «قاب» های «راه بی‌پایان» را به نمونه‌های دیگر در سریال‌های در حال پخش، مقایسه کنیم آن وقت به این مهم دست می‌یابیم که اگرچه قصه و شخصیت‌پردازی و گره‌افکنی و غیره در یک کار نمایشی با اهمیت هستند، اما آن چیزی که درجه نخست و قبل از هر چیزی بیننده را مجذوب می‌کند و به ویژه توجه خواص را جلب می‌کند، همین قاب‌ها و تصاویر استاندارد است، چیزی که برای همایون اسعدیان از اهمیت به سزایی برخوردار بوده و پیشاپیش نیمی از توفیق او را تضمین کرده‌است،[۲] اما رضا درستکار بیشتر به وجه فیلم‌نامه‌ای این مجموعه توجه می‌کند و نقطهٔ قوت آن را نشان دادن مسائل اجتماعی در قالبی دراماتیک ارزیابی می‌کند. او در این باره می‌نویسد: «مجموعه «راه بی‌پایان» توانسته‌است موضوعات مختلف روحی و روانی متلاطم در جامعه و آشفته را به درستی به تصویر بکشد و مهم‌تر این که کمک کرده‌است تا به موضوع درام جدی‌تر نگاه شود. این مجموعه با پرداخت زیرکانه‌ای که به موضوع دارد به مخاطب هشدار می‌دهد و نظر مخاطب را به‌طور جدی به خود جلب کرده‌است و این‌جای تحسین دارد.[۳] محدثه واعظی‌پور در فیلم‌نگار متمایز بودن فیلم‌نامهٔ راه بی‌پایان نسبت به سایر مجموعه‌های تلویزیونی ایرانی را در باورپذیری آن می‌داند، او می‌نویسد: «تصویر باورپذیری که در خلاف‌کارهای مدرن در راه بی‌پایان می‌بینیم، قابل توجه است. در مجموعه‌های ایرانی، تصویری که از خلاف‌کارها و باندهای مخوف‌شان دیده‌ایم، معمولاً کاریکاتوری بوده اما در راه بی‌پایان با آدم بدهایی روبه‌روییم که شرارت و سبعیتشان را زیر ظاهر مدرن و مرفه‌شان پنهان کرده‌اند. خونسردی آن‌ها در مواجهه با جرم‌های مختلف، تصویری حرفه‌ای از آن‌ها می‌سازد، تصویری که هم جذاب است و هم ترسناک![۴] محسن بیگ‌آقا در مجله فیلم نیز راه بی‌پایان را از نظر فیلم‌نامه‌ای مورد بررسی قرار می‌دهد. او هر چند معتقد است عنوان بهترین سریال سال شبکهٔ سوم تا کنون را می‌توان به این مجموعه اختصاص داد[۵] و فیلم‌نامه و کارگردانی و بازیگری را در خور توجه می‌داند، اما به عنوان انتقاد از سریال می‌نویسد: «اما نکتهٔ آخر، حضور پلیس در قسمت‌های پایانی است که، تأثیر روایت را کم‌رنگ و سریال را به اثری خنثی تبدیل کرده‌است.»[۶]

موسیقیویرایش

از آهنگ‌های ذکر شده در بعضی از قسمت‌های سریال راه بی‌پایان استفاده شده‌است:

  • آهنگ" No Volvere " (باز نخواهم گشت) معروف به Amor mio ساخته [جیپسی کینگز] در قسمت‌های ۱، ۸، ۱۹، ۲۰.
  • موسیقی فیلم رومئو و ژولیت ساخته نینو روتا.

پانویسویرایش

  1. «رضایت‌مندی مردم از «راه بی‌پایان» روزنامه جام‌جم صفحهٔ ۱۶
  2. فهیم، "جذابیت تنش‌های اجتماعی در قاب‌های استاندارد"، ۵۰
  3. درستکار، " «راه بی‌پایان» به مخاطب هشدار می‌دهد"، ۱۰
  4. واعظی‌پور، "درام اجتماعی، معمایی"، ۸۸
  5. بیگ‌آقا، "نگاهی به سریال «راه بی‌پایان»، میکاییل میکاییل…"، ۳۶
  6. همان، ۳۷

منابعویرایش

  • «"راه بی‌پایان" به پروتزهای پزشکی ختم می‌شود»، جام جم، سال هفتم (۱۹۸۲)، ص. ۳، ۵ اردیبهشت ۱۳۸۶
  • «"راه بی‌پایان" به پخش می‌رسد»، بانی فیلم (۹۲۰)، ص. ۱۱، ۲ اردیبهشت ۱۳۸۶
  • «"راه بی‌پایان" اسعدیان به پایان رسید»، آفرینش (۲۷۱۴)، ص. ۸، ۲ اردیبهشت ۱۳۸۶
  • «روزهای پایانی تصویربرداری "بوی گندم"»، بانی فیلم (۹۱۴)، ص. ۱۱، ۲ اردیبهشت ۱۳۸۶
  • «"بوی گندم" در شبکه ۳»، جهان سینما، سال چهارم (۹۵)، ص. ۱۳، ۳ اردیبهشت ۱۳۸۶
  • «همایون اسعدیان با "بوی گندم" در شبکه ۳»، سروش، سال بیست و هشتم (۱۲۸۵)، ص. ۰۷، ۱۵ مهر ۱۳۸۵
  • «رضایت‌مندی مردم از «راه بی‌پایان»»، روزنامه جام‌جم، هشتم (۲۰۸۱)، ص. ۱۶، ۳ شهریور ۱۳۸۶
  • درستکار، رضا (۸ مرداد ۱۳۸۶)، ««راه بی‌پایان» به مخاطب هشدار می‌دهد»، بانی فیلم (۹۹۲)، ص. ۱۰
  • سروش هفتگی (۱۳۲۴)، ص. ۵۰، ۱۷ شهریور ۱۳۸۶ پارامتر |عنوان= یا |title= ناموجود یا خالی (کمک); از |مقاله= صرف‌نظر شد (کمک)
  • فیلم‌نگار (۶۰)، ص. ۸۸، شهریور ۱۳۸۶ پارامتر |عنوان= یا |title= ناموجود یا خالی (کمک); از |مقاله= صرف‌نظر شد (کمک)

پیوند به بیرونویرایش