ریاضت‌طلبی

یک سبک زندگی افراطی زاهدانه برای تزکیه نفس

ریاضت‌طلبی[۱] یک سبک زندگی است که مبنای آن پرهیز از لذائذ برای تزکیه نفس است. در بسیاری از ادیان و مکاتب، چون آیین بودا، آیین هندو، آیین جین یا تصوف توصیه‌هایی در ارتباط با مراقبه‌های ذهن، پیکر و سخن آمده است.

یک مرتاض در حال مراقبه

در اسلام ریاضت را وابسته به شرع می‌داند و ریاضت واقعی را انجام واجبات و ترک محرمات می‌داند. مثلا شب زنده‌داری، کم‌گویی، روزه گرفتن، بعضی از اقسام ریاضت شرعی هست.

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

  1. «ریاضت‌طلبی» [روان‌شناسی] هم‌ارزِ «asceticism»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی. جواد میرشکاری، ویراستار. دفتر هشتم. فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان. تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی. شابک ۹۷۸-۶۰۰-۶۱۴۳-۰۸-۸ (ذیل سرواژهٔ ریاضت‌طلبی)

پیوند به بیرونویرایش