زبان‌های آنگلی

گروهی از زبان‌های ژرمنی

زبان‌های آنگلی،[۲] زبان‌های انگلیسی،[۳][۴] یا ژرمنی جزیره‌ای[۵] گروهی از زبان‌گونه‌ها هستند که شامل انگلیسی باستان و همه گونه‌های مشتق شده از آن، یعنی انگلیسی میانه، انگلیسی نو نخستین و انگلیسی نو؛ اسکاتس پیشین، اسکاتس میانه و اسکاتس نو؛ و دو زبان منقرض‌شدهٔ یولا و فینگالی در ایرلند می‌شوند.

آنگلی
ژرمنی جزیره‌ای
پراکنش:در اصل بریتانیای کبیر
امروزه جهان انگلیسی‌زبان (انگلیسی نو)
تبار:هندواروپایی
نیا:انگلیسی باستان
زیرگروه‌ها:
ISO 639-6angl
گلاتولوگangl1265[۱]

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

  1. Nordhoff, Sebastian; Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, eds. (2013). "آنگلی". Glottolog 2.2. Leipzig: Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology.
  2. Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, eds. (2017). "Anglic". Glottolog 3.0. Jena, Germany: Max Planck Institute for the Science of Human History.
  3. J. Derrick McClure Scots its range of Uses in A. J. Aitken, Tom McArthur, Languages of Scotland, W. and R. Chambers, 1979. p.27
  4. Thomas Burns McArthur, The English Languages, Cambridge University Press, 1998. p.203
  5. Woolf, Alex (2007). "From Pictland to Alba, 789–1070". The New Edinburgh History of Scotland. Edinburgh: Edinburgh University Press. ISBN 978-0-7486-1234-5., p. 336