زواره، پسر زال، یکی از پهلوانان شاهنامه‌است. او و برادرش رستم به دست برادر ناتنی‌شان شغاد کشته شدند. او از کین خواهان خون سیاوش بود و هنگام حمله ایرانیان به کین سیاوش همراه رستم بود وقتی سرخه پسر افراسیاب اسیر گشت زواره او را مانند گوسفند سر برید سرش را بر تشت نهاد همانگونه که سیاوش را گروی زره سر بریده بود.

زواره پسر زال
برگی از شاهنامه
اطلاعات کلی
نامزواره
منصبسردار
نژادنیرمیان
دودمانزابلی
ملیتزابل
سایر اطلاعات
شناخته شدهسیاست سرخه به کین سیاوش
جنگ‌هاجنگ ایران و توران
آخرین نبردجدال با شغاد
نوع نبرددام نهادن
نتیجه نبردهلاکت زواره و رستم
خانواده
نام نیاسام پسر نریمان
نام پدرزال
نام مادررودابه
برادرانرستم و شغاد

زواره در شاهنامهویرایش

حضور زواره در میدان‌های جنگ ایران و توران با مرگ سهراب آغاز می‌شود، زمانیکه سهراب در میدان نبرد بدست رستم کشته شد همهٔ افراد لشکری و کشوری از ایران و زابل سوگوار شدند آنگاه جنگ با توران نیمه کاره رها شد و کیکاووس پس از دلجویی از رستم به ایران بازگشت رستم و گردانش در دشت نبرد در پی راه چاره‌ای برای خبر دادن و بردن جسد سهراب به زابل نزد زال بستگان اندیشه کردند.

پیش از بازگشت لشکر ایران به موطن، زواره به امر رستم نزد هومان برفت و او را از اینکه به سهراب نشانی از پدرش نداده وعده مؤاخذه و انتقام نمود.[۱] هومان در جواب زواره گفت که هجیر ایرانی نزد سهراب بود و عمداً از احراز هویت پدر بر پسر مانع شد. چون خبر به رستم رسید خواست هجیر را هلاک نماید امّا میانجیگران مانع کار او شدند و رستم او را واگذاشت. رستم به کیکاووس پس از دلجویی او چنین گفت:

بدو گفت رستم که او خود گذشتنشستست هومان درین پهن دشت
ز توران سرانند و چندی ز چینازیشان به دل در مدار ایچ کین
زواره سپه را گذارد به راهبه نیروی یزدان و فرمان شاه[۲]

پانویسویرایش

  1. هومان و بارمان از طرف افراسیاب مأموریت داشتند مانع شناخت رستم و سهراب گردند
  2. شاهنامه. جلد دوم. جنگ سهراب، ص ۱۱۳

منابعویرایش

  • الهی قمشه‌ای، دکتر حسین محی‌الدین (۱۳۸۶). شاهنامه فردوسی. ترجمهٔ ناهید فرشادمهر. تهران: نشر محمد. شابک ۹۶۴-۵۵۶۶-۳۵-۵.