سیاوش

شاهزادهٔ افسانه‌ای ایرانی

سیاوُش یا سیاووش یا سیاوَخْش از شخصیت‌های ایرانی در شاهنامه فردوسی، مردی جوان و خوش‌چهره و فرزند پهلوان پیل‌تن و برومند کاووس و پدر کیخسرو است. سیاوش از شخصیت‌های محوری حماسه ملی ایران است.

سیاوش
نگاره سیاوش در شاهنامه تهماسبی
اطلاعاتِ درون‌داستانی
نژادکیانی
خانوادهفریبرز (برادر)
همسرانفرنگیس
جریره
فرزندکیخسرو
فرود
دینمزدیسنا
ملیتایرانی

واژه‌شناسی

ویرایش
 
قتل سیاوش

سیاوَرْشَنْ، به‌معنیِ «صاحبِ اسبِ نرِ سیاه»، در اوستا در یشت ۱۳٫۱۳۲ به‌عنوان کَوی و سومین نامِ دربردارندهٔ اَشَوَن‌مرد ذکر شده‌است. تنها جزئیاتی که در اوستا آورده شده، این است که پسرش هَوسْرَوَ به‌خاطر قتل پدرش از فْرنگْرَسیَن انتقام گرفت. در آفَرینِ زرتشت، سیاوَرْشَنْ نمونهٔ یک مردِ زیباست. براساس متون پهلوی، او قلعهٔ کَنگ را ساخته‌است. طرح کلی داستانِ سیاوش و سودابه در بُنْدَهِشْن است: سیاوخش برای جنگ با افراسیاب به ترکستان رفت، اما به‌دلیل رفتار گناهکارانهٔ سودابه، به ایران بازنگشت. وی با یکی از دختران افراسیاب ازدواج کرد که کَیْ‌هُسْرُوی را از او داشت و در توران کشته شد. به‌گفتهٔ برآمدن شاه وَهْرامِ وَرْجاوَنْد در متون پهلوی، این رستم بود که انتقام سیاوخش را گرفت. این داستان توسط ثعالبی و فردوسی شرح داده شده‌است. همچنین مشاور افراسیاب پیران کسی است که سیاوش را به خُتَن می‌آورد و در آنجا سیاوش‌گرد می‌سازد. این روایت از ویژگی‌های بی‌شماری نیز برخوردار است که در داستان پسر اَشوکه، کوناله و پیدایش ختن نیز وجود دارد.[۱]

پانویس

ویرایش

منابع

ویرایش
  • Oktor Skjærvø, Prods (2000). "KAYĀNIĀN vi. Siiāuuaršan, Siyāwaxš, Siāvaš". Encyclopædia Iranica (به انگلیسی). Retrieved 27 April 2020.

پیوند به بیرون

ویرایش