هسته مرکزی سفالوسپورین

سفالوسپورین‌ها داروهای بتا-لاکتامی هستند که عملکردشان مشابه پنی سیلین است بدین معنی که باکتریو سید (کشنده باکتری) بوده و از اتصال متقاطع پپتیدو گلیکان جلوگیری به عمل می‌آورند، ولی از لحاظ ساختمانی با پنی سیلین‌ها تفاوت دارند. سفالوسپورین‌ها دارای یک حلقهٔ شش عضوی در کنار حلقهٔ بتا- لاکتام بوده که بر روی دو جایگاه آن در هستهٔ ۷- سفالوسپورانیک اسید، بنیانهایی قرار گرفته‌اند، در حالی که پنی سیلین‌ها یک حلقهٔ ۵ عضوی دارند که تنها بر روی یک جایگاه آن، بنیانهایی قرار گرفته‌است.

طبقه‌بندی سفالوسپورین‌هاویرایش

سفالوسپورین‌های نسل اول عمدتاً علیه کوکسی‌های گرم مثبت فعال هستند. سفالوسپورین‌های جدید به نسل‌های دوم، سوم و چهارم و پنجم تقسیم‌بندی شده‌اند به طوری که به ترتیب میزان تأثیر آنها بر باسیل‌های گرم منفی افزایش یافته‌است. سفالوسپورین‌های جدید، همانند پنی سیلین‌ها، با هدف فعالیت بیشتر در مقابل باسیل‌های گرم منفی ساخته می‌شوند. سفالوسپورین‌ها در مقابل طیف وسیعی از میکرو ارگانیسم‌ها موثّر بوده، عموماً به خوبی تحمل شده و نسبت به پنی سیلین‌ها واکنش‌های افزایش حساسیت کمتری ایجاد می‌کنند. علی‌رغم تشابه ساختمانی تنها ۱۰ درصد کسانی که به پنی سیلین حساس هستند با سفالوسپورین‌ها نیز دچار حساسیت می‌شوند. سفالوسپورین‌ها توسط قارچی از جنس سفالوسپوریم تولید می‌شوند، به غیر از برخی از آنها مانند سفوکسیتین که توسط آکتینو مایست استرپتو مایسس تولید می‌گردد.

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

  • لوینسون، وارون. ترجمه مالک نژاد، پرویز. «خلاصه و آزمونهای میکروب‌شناسی پزشکی». ویرایش نهم