سپاه ۱۶ (ورماخت)

یکی از سپاه‌های نیروی زمینی آلمان در جنگ جهانی دوم

سپاه ۱۶ (به آلمانی: XVI Armeekorps) یکی از سپاه‌های نیروی زمینی آلمان در دوره رایش سوم بود که در جریان جنگ جهانی دوم به عملیات پرداخت.

سپاه ۱۶
XVI. Armeekorps
XXX
فعالفوریه ۱۹۳۸ - ۱۷ فوریه ۱۹۴۱
۳۰ اکتبر ۱۹۴۴ - ۸ مه ۱۹۴۵
کشور آلمان
رستهنیروی زمینی
اندازهسپاه
نبردها
فرماندهان
فرماندهان برجستهاریش هوپنر

تاریخچه عملیاتی

فرانسه

در جریان تهاجم آلمان به فرانسه سپاه ۱۶ موتوریزه به فرماندهی سپهبد اریش هوپنر متشکل از دو لشکر سوم و چهارم زرهی با مجموع توان بیش از ۶۰۰ تانک، تا روز ۱۱ ماه مه سال ۱۹۴۰ خود را به دو پل سالم بر کانال آلبرت در بلژیک رساند. با توجه به اختصاص یافتن یکی از این پل‌ها به این سپاه، لشکر چهارم زرهی ابتدا از کانال گذر نمود و به سمت شکاف حساس گمبلو پیش رفت. برخورد نیروهای سپاه ۱۶ موتوریزه به یک سپاه سواره‌نظام فرانسه در این ناحیه در روزهای ۱۲ و ۱۳ ماه مه موجب به پا شدن بزرگ‌ترین نبرد تانک‌ها در تمامی جبهه غربی شد. همگی ۴۱۵ تانک این سپاه سواره‌نظام دشمن برتر از تانک‌های آلمانی به حساب می‌آمدند. از مجموع ۶۲۳ تانک سپاه ۱۶ موتوریزه در آغاز این نبرد ۴۸۶ تانک پنزر ۱ و پنزر ۲ و تنها ۸۲ تانک پنزر ۳ و ۵۰ تانک پنزر ۴ بودند. پس از برخورد لشکر چهارم زرهی با قوای دشمن در روز ۱۲ مه در انوت، لشکر سوم زرهی نیز خود را روز بعد وارد درگیری کرد. سپهبد هوپنر با متمرکز ساختن نیروهای خود با وجود تحمل تلفات سنگین در نبرد انوت، در نهایت موفق شد خط دفاعی دشمن را بشکند و به اراضی پشتی آن رخنه نماید تا دشمن وادار به عقب‌نشینی تا خط دیل گردد.[۱]

هوپنر به دو لشکر زرهی خود فرمان به تعقیب نیروهای دشمن داد. هواپنر امیدوار بود بتواند به کمک آشوب به پا شده پیش از رسیدن نیروی کمکی بیشتری از طرف دشمن، از شکاف گمبلو و خط دیل بگذرد. او روزهای ۱۳ و ۱۴ مه به دو لشکر سوم و چهارم زرهی دستور داد مستقیما به خط دفاعی متفقین حمله کنند. با وجود پشتیبانی هوایی، با برخورد این لشکرها به مواضع مستحکم دفاع ضد تانک فرانسه و هدف قرار گرفتن توسط آتش سنگین ۱۰ تا ۱۲ آتشبار توپخانه دشمن، سپاه ۱۶ موتوریزه متحمل تلفات زیادی شد. در این شرایط هوپنر جهت اجتناب تلفات بیشتر، تهاجم را متوقف کرد. با این حال پیاده‌نظام لشکر سوم زرهی از خط دفاعی فرانسوی‌ها گذر نمود. با شکسته شدن این خط، سپاه ۱۶ موتوریزه توانست از شکاف گمبلو عبور کند.[۲]

پانویس

  1. Healy 2008, p. 32–38.
  2. Healy 2008, p. 42.

منابع