شان پن

تهیه‌کننده، فیلمنامه‌نویس، بازیگر، نویسنده، و کارگردان آمریکایی

شان جاستین پن (زاده ۱۷ اوت ۱۹۶۰ برابر با چهارشنبه، ۲۶ اَمرداد ۱۳۳۹ ) [۱] بازیگر ، کارگردان ، فیلمنامه نویس و تهیه کننده آمریکایی است. وی به دلیل نقش هایش در درام رمز و راز رودخانه مرموز (۲۰۰۳) و میلک بیوپیک (۲۰۰۸) دو جایزه آکادمی برنده شده است .

شان پن
Sean Penn with Cristina Fernández crop.JPG
شان پن در اکتبر ۲۰۱۳
زادهٔشان جاستین پن
۱۷ اوت ۱۹۶۰ ‏(۶۰ سال)
سنتا مونیکا، کالیفرنیا, آمریکا
پیشه
  • بازیگر
  • کارگردان
  • نویسنده
  • تهیه کننده
سال‌های فعالیت۱۹۷۴–اکنون
همسر(ها)
فرزندان۲ ، از جمله دیلن پن
والدینلئو پن
آیلین راین
خویشاوندانکریس پن (برادر)
مایکل پن (برادر)

شان پین فعالیت بازیگری خود را در تلویزیون آغاز کرد ، با یک نمایش کوتاه در قسمت ۱۱۲ خانه کوچک در ۴ دسامبر سال ۱۹۷۴ و به کارگردانی پدرش لئو پن . پس از اولین خود فیلم در درام شیپور خاموشی (۱۹۸۱)، و طیف متنوعی از نقش های فیلم در دهه ۱۹۸۰، از جمله اوقات خوش در ریجمونت های (۱۹۸۲)، پن توجه انتقادی برای نقش خود را در نمایشهای جنایی به دست آورد در محدوده نزدیک (۱۹۸۶) ، State of Grace (۱۹۹۰) ، و راه کارلیتو (۱۹۹۳). او با درام راه رفتن مرد مرده (۱۹۹۵) به عنوان بازیگر برجسته مشهور شناخته شد و بدین ترتیب برای اولین بار نامزد جایزه اسکار و بهترین بازیگر نقش اول مرد در جشنواره فیلم برلین شد . پن قبل از کسب اولین جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد در سال ۲۰۰۳ برای رودخانه مرموز و دومین بازی در سال ۲۰۰۸ دو نامزد اسکار دیگر برای کمدی-درامای وودی آلن برای کمدی-درام رذل و دوست‌داشتنی (۱۹۹۹) و درام من سم هستم (۲۰۰۱) دریافت کرد. برای شیر . وی همچنین در جشنواره کن برای جایزه بهترین بازیگر نقش اول مرد برای نیک کاساویتس (کارگردانی اون خیلی دوست‌داشتنیه (۱۹۹۷) کارگردانی کرده است ، و دو جایزه بهترین بازیگر مرد در جشنواره ونیز برای فیلم ایندی جارو جنجال (۱۹۹۸) و درام ۲۱ گرم ( ۲۰۰۳)

پن اولین کارگردانی فیلم سینمایی خود را با دونده هندی (۱۹۹۱) آغاز کرد و پس از آن فیلم درام نگهبان گذرگاه (۱۹۹۵) و فیلم رمز و راز ( قول (۲۰۰۱)). پن یکی از ۱۱ بخش ۱۱'۰۹ "را در تاریخ ۱۱ سپتامبر (۲۰۰۲) کارگردانی کرد ، فیلمی تلفیقی که در پاسخ به حملات ۱۱ سپتامبر ساخته شده است. چهارمین فیلم بلند او ، فیلم زنده ماندن درام بیوگرافی به‌سوی طبیعت وحشی (۲۰۰۷) ، به تحسین منتقدان و دو نامزد جایزه اسکار رسید.

علاوه بر کارهای فیلمسازی ، پن درگیر فعالیت های سیاسی و اجتماعی از جمله انتقادات وی به دولت جورج دبلیو بوش ، تماس وی با روسای جمهور کوبا و ونزوئلا و کارهای بشردوستانه وی در اثر توفند کاترینا در سال ۲۰۰۵ و زمین‌لرزه ۲۰۱۰ هائیتی [۲]

اوایل زندگیویرایش

پن در سنتا مونیکا، کالیفرنیا به دنیا آمد ، برادر بزرگتر وی موسیقی دان مایکل پن است . برادر کوچکترش ، کریس پن که بازیگر بود، در سال ۲۰۰۶ درگذشت. پدربزرگ و مادربزرگ پدری وی مهاجران یهودی در زمان امپراتوری روسیه بودند ، [۳] [۴] [۵] [۶] اما مادرش کاتولیک تبار دو رگه ایرلندی - ایتالیایی است. [۷] [۸] شان پن در یک خانه با گرایش سکولار بزرگ شد و در دبیرستان سانتا مونیکا شرکت درس خواند . [۹] او در ابتدا شروع به ساخت فیلم های کوتاه با برخی از دوستان کودکی خود ، از جمله بازیگران امیلیو استوس و چارلی شین ، که در نزدیکی خانه خود زندگی می کردند. [۱۰]

حرفهویرایش

بازیگریویرایش

فیلم خانه كوچك ان در سال ۱۹۷۴ که شان پن در آن ایفای نقش داشت، تحت مجموعه تلویزیونی خانه كوچك به نمایش درآمد ، این درحالی بود كه پدرش ، لئو ، بعضی از قسمت های این مجموعه را كارگردانی كرد.

پن فعالیت در سینما را با فیلم شیپور خاموشی که یک فیلم درام بود آغاز کرد (۱۹۸۱)، و در آن او نقش یک دانشجوی دانشکده افسری دبیرستان نظامی را برعهده داشت. [۱۰] یک سال بعد ، او در فیلم کمدی اوقات خوش در ریجمونت های (۱۹۸۲) ، در نقش جف اسپیکولی ، سورف استونر ظاهر شد. در ادامه، پن در نقش درام پسران بد (۱۹۸۳) با اسم "میک اوبراین" بازی کرد. بازی شان پین در این فیلم، سکوی پرتاب او شد تا فعالیت جدی خود بعنوان یک بازیگر حرفه ای را آغاز کند.

پن در اندرو دالتون لی در فیلم The Falcon and the Snowman (۱۹۸۵) بازی کرد که درباره یک پرونده جنایی واقعی بود. [۱۰] داستان فیلم از این قرار بود : "لی" که یک تاجر سابق مواد مخدر بود ، به جاسوسی برای اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی محکوم شد و در ابتدا به حبس ابد محکوم شده بود، جرم او در سال ۱۹۹۸ به اثبات رسید. پن بعداً لی را به عنوان دستیار شخصی خود استخدام كرد ، تا حدودی به این دلیل كه می خواست به لی اجازه پاداش دهد زیرا به او اجازه بازی در لی را داد. پن همچنین معتقد به توانبخشی بود و فکر می کرد که لی باید با موفقیت مجدداً وارد جامعه شود ، زیرا لی حالا یک مرد آزاد و بی گناه بود. [۱۱]

شان پن در درام در نزدیکی برد (۱۹۸۶) نیز بازی کرد که تحسین منتقدان را به خود جلب کرد. [۱۰] وی در اوایل دهه ۱۹۹۰ با نارضایتی از این صنعت ، چند سال از بازیگری کناره گرفت و به اولین کارگردانی خود نزدیک شد.

شان پن اولین جایزه اسکار خود را به دلیل بازی در نقش یک قاتل نژادپرست منتظر اعدام در فیلم درام راه رفتن مرد مرده (۱۹۹۵) گرفت. وی بار دیگر به دلیل عملکرد کمدی خود به عنوان یک گیتاریست در گروه جاز اگزوتیستیک در فیلم رذل و دوست‌داشتنی (۱۹۹۹) نامزد اسکار شد.

وی پس از به تصویر کشیدن یک پدر معلول ذهنی در من سم هستم (۲۰۰۱) نامزدی سوم اسکار خود را دریافت کرد. سرانجام پن به خاطر نقش خود در فیلم درام-جنایی بوستون - رودخانه مرموز (۲۰۰۳) برنده جایزه اسکار شد. شان پن در سال ۲۰۰۴ ، در نقش ساموئل بیك ظاهر شد ، كه در ۱۹۷۴ كوشید رئیس جمهور ریچارد نیکسون را ترور كند اما موفق نشد. در همان سال ، وی پس از مدتی به آکادمی علوم و هنرهای سینما دعوت شد. [۱۲] .

کارگردانیویرایش

شان پن اولین کارگردانی خود را با دونده هندی (۱۹۹۱) انجام داد ، فیلمی درام جنایی که براساس آهنگ " پلیس بزرگراه " که از بروس اسپرینگستین ساخته شده است ، از آلبوم نبراسکا (۱۹۸۲). [۱۰] او همچنین کارگردانی موسیقی فیلم هایی ، مانند " رقص با شنایا توین " را با رقصیدن با شما که به شما آورده است (۱۹۹۳) ، "داکوتای شمالی" از لایل لاوت (۱۹۹۳) و "نمایش باری ویلیامز" از پیتر گابریل (۲۰۰۲) ) او از آن زمان تاکنون سه فیلم دیگر را کارگردانی کرده است ، همه مورد استقبال منتقدین: تریلر ایندی نگهبان گذرگاه (۱۹۹۵) ، فیلم رمز و راز قول (۲۰۰۱) و فیلم زنده ماندن درام بیوگرافی به‌سوی طبیعت وحشی (۲۰۰۷). [۱۳] پنجمین کارگردانی شان پن با آخرین چهره (۲۰۱۶) در جشنواره فیلم کن ۲۰۱۶ به نمایش درآمد .

نویسندگیویرایش

در ماه مارس سال ۲۰۱۸ ، آتریا بوکس رمان Pen را باب Honey Who Just Do Stuff منتشر کرد . [۱۴] پس از انتشار این کتاب ، پن به یک تور مطبوعاتی کاملاً تبلیغاتی رفت. [۱۵] [۱۶] وی ادعا کرد که دیگر "علاقه ای به ساخت فیلم ندارد و بیشتر دوست دارد تا نویسندگی کند.

انتقاد از رئیس جمهور بوشویرایش

 
پن در تظاهرات ضد جنگ در واشنگتن ، دی سی در تاریخ ۲۷ ژانویه ۲۰۰۷

در ۱۸ اکتبر ۲۰۰۲ ، پن یک تبلیغ ۵۶۰۰۰ دلاری را در واشنگتن پست قرار داد و از رئیس جمهور وقت جرج دابلیو بوش خواست تا به چرخه خشونت خاتمه دهد. این نامه به عنوان نامه سرگشاده نوشته شده بود و به حمله برنامه ریزی شده به عراق و جنگ با تروریسم اشاره داشت . [۱۷]

پن در نامه نیز از دولت بوش بخاطر "تجزیه‌وتحلیل آزادیهای مدنی " و "نگاه ساده و التهابی به خیر و شر" انتقاد کرده است. [۱۸] پن در دسامبر ۲۰۰۲ بازدید کوتاهی از عراق داشت. [۱۹] در یکی از سخنان تلویزیونی خود ، چاوز نامه ای باز از پن را که به بوش نوشته بود ، با صدای بلند خواند. [۲۰] در این نامه که شان پن جنگ عراق را محکوم کرده بود، خواستار استیضاح بوش شد و همچنین بوش ، معاون رئیس جمهور دیک چینی و وزیر امور خارجه کاندولیزا رایس را "افراد شرور و جنایتکارانه مبهم" نامیدند.

فیلمبرداریویرایش

پن در بیش از ۵۰ فیلم ظاهر شده است و در طول فعالیت خود به عنوان بازیگر و کارگردان جوایز بسیاری کسب کرده است. وی دو بار جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول را برای رودخانه مرموز (۲۰۰۳) و میلک (۲۰۰۸) کسب کرده است ، و سه بار دیگر در همین گروه برای راه رفتن مرد مرده (۱۹۹۵) ، رودخانه مرموز (۱۹۹۹) و من سم هستم (۲۰۰۱) برای اسکار معرفی شد. او همچنین نامزد کارگردانی انجمن صنفی آمریکا برای کارگردانی به‌سوی طبیعت وحشی (۲۰۰۷) دریافت کرد.

منابعویرایش

  1. "Sean Penn Biography (1960-)". FilmReference.com. Retrieved January 13, 2014. Sean Justin Penn; born August 17, 1960, in Santa Monica (some sources cite Burbank or Los Angeles), CA...
  2. "Leak sinks Penn's rescue mission hopes". theguardian.com. The Guardian.
  3. Beaumont, Peter (February 19, 2012). "Sean Penn: a firebrand on and off screen". The Guardian. Retrieved May 8, 2018.
  4. Pfefferman, Naomi (October 16, 1997). "Spectator". Jewish Journal. Retrieved May 25, 2018.
  5. Tugend, Tom (March 5, 2004). Despite the hobbits, Jews win a few Oscars. J. The Jewish News of Northern California. Retrieved May 25, 2018.
  6. Sean Penn Genealogy بایگانی‌شده در دسامبر ۳۰, ۲۰۰۸ توسط Wayback Machine.
  7. Kelly, Richard T. (2004). Sean Penn: His Life and Times. Canongate Books. pp. 9–10. ISBN 1-84195-623-6.
  8. According to Penn's mother, his father may have had distant Sephardic Jewish ancestry, as his family's surname was originally "Piñón".
  9. Abramowitz, Rachel (January 6, 2002). "Don't Get Him Started". Los Angeles Times. Retrieved May 23, 2010.
  10. ۱۰٫۰ ۱۰٫۱ ۱۰٫۲ ۱۰٫۳ ۱۰٫۴ Stated on Inside the Actors Studio, 1999
  11. When Sean's having fun, it's hard to imagine having more fun. The Guardian. April 8, 2005.
  12. "Academy Invites 127 to Membership" (Press release). Academy of Motion Picture Arts and Sciences. June 28, 2004. Archived from the original on June 30, 2004.
  13. Sean Penn film directorial venture reviews:
  14. Giles, Jeff (March 27, 2018). "Sean Penn, Satirist, Swings at America in a Wild Debut Novel". The New York Times. ISSN 0362-4331. Retrieved March 28, 2018.
  15. McDonald, Jeff (April 7, 2018). "Sean Penn pivots from actor to novelist at La Jolla reading". The San Diego Union Tribune.
  16. French, Agatha (April 3, 2018). "Sean Penn and Jane Smiley weren't drinking the 'Bob Honey' haterade on stage in L.A." Los Angeles Times.
  17. Bowles, Scott (September 18, 2006). Sean Penn plays politics. USA Today.
  18. "Sean Penn Letter to Washington Post". Snopes. Retrieved January 23, 2009.
  19. Rees, Paul: 'Listen very carefully, I will say this only once', Q, May 2003, pp84-92
  20. Somaiya, Ravi (October 14, 2007). "Sean Penn: Mr Congeniality". The Daily Telegraph. London. Retrieved February 12, 2012.

لینک های خارجیویرایش