شیخ حسن جلایر

پایه‌گذار دودمان جلایریان

شیخ حسن جلایر ملقب به شیخ حسن بزرگ (درگذشته ۱۳۵۶ میلادی) پایه‌گذار دودمان جلایریان در ایران و عراق امروزی در سال ۱۳۳۶ میلادی بود.

حسن بزرگ
نایب السلطنه آناتولی
پس ازامیر محمود
پیش ازEretna
همسر(ان)بغداد خاتون (۱۳۲۳-۱۳۲۷)
دلشاد خاتون (۱۳۳۷-۱۳۵۱)
نام کامل
تاج الدین حسن بن اميرحسين گوركان جلايرى‎
اصالت خانوادگیجلایریان
پدرامیرحسین گورکان
مادراولجاتای خاتون
درگذشتهجولای ۱۳۵۶
مدفننجف

ازدواج و فرزندانویرایش

در سال ۷۲۳، بغداد خاتون دختر زیبا و بااستعداد امیرچوپان را به همسری برگزید، در ۷۲۵ ابوسعید عاشق بغدادخاتون (با اینکه با شیخ حسن ازدواج کرده بود) شد و او را از پدرش امیرچوپان خواستگاری کرد، امیرچوپان به ناچار دخترش و شیخ حسن را به قراباغ فرستاد تا از ابوسعید دور باشند. ابوسعید در ۷۲۸ امیر چوپان و دیگر پسرانش را کشت و شیخ حسن مجبور شد از زنش (که گفته می‌شود خیلی دوستش داشت) جدا شود تا ابوسعید با بغدادخاتون ازدواج کند، به عنوان پاداش شیخ حسن به عنوان امیرالامراء (قدرتمندترین منصب مهم نظامی و فرمانداری لشکریان در کل ایلخانان) منصوب و یک دختر با اصل و نسب بسیار زیاد زیباروی به عنوان‌ همسر و نیمی از دارایی ها و اموال بسیار زیاد عظیم امیرچوپان بهش داده شد و در نزد ابوسعید که اکنون بدون امیرچوپان با اقتدار فرمان می‌راند تقرب بسیار پیدا کرد. [۱]

ده سال بعد شیخ حسن در تبریز مستقر شد و با دلشاد خاتون یکی دیگر از همسران ابوسعید که برادرزاده بغداد خاتون (همسر سابق خود و همسر ابوسعید) بود ازدواج کرد و سه پسر برای او بدنیا آورد.

منابعویرایش

  1. «حسن بزرگ». دانشنامه جهان اسلام. دریافت‌شده در ۱۴ اوت ۲۰۲۱.