باز کردن منو اصلی

داراشکوه، پسر بزرگ شاه جهان و ملکه ممتاز محل بود. او دانشور، ادیب، شاعر پارسی‌گو، صوفی و دارای تألیفات فارسی و نیز دیوان اشعار بوده‌است. وی در سال ۱۶۵۸ بر اثر درگیری جانشینی پدرش با برادرش اورنگ‌زیب کشته شد.

داراشکوه
شاه گورکانیان
Dara Shikoh.jpg
یک نقاشی مینیاتوری مغولی از داراشکوه
همسرنادره بانو بیگم
فرزند(ها)سلیمان شکوه
سپهر شکوه
ممتاز شکوه
جهان‌زیب بانو بیگم
نام کامل
محمد دارا شكوه
خاندانتیموریان
پدرشاه جهان
مادرممتاز محل
زادروز۲۰ مارس ۱۶۱۵
اجمیر, گورکانیان
مرگ۳۰ اوت ۱۶۵۹ (۴۴ سال)
دهلی, گورکانیان
خاک‌سپاریآرامگاه همایون, دهلی
دین و مذهبتصوف
تصویری از یک شاهزاده ایرانی که توسط محمد خان داراشکوه نقاشی شده واقع در موزه رویال بریتانیا

این شاهزاده گورکانی را در تذکره‌ها در زمره خوشنویسان و از شاگردان استاد نستعلیق پرآوازه‌ٔ ایرانی عبدالرشید دیلمی ذکر کرده‌اند. [۱]

محتویات

تالیفاتویرایش

کتابهای داراشکوه عبارتند از: «مجمع البحرین»، «سفینة الاولیاء»، «حسنات العارفین» و «حقنامه». او علاوه بر اینها دیوان شعری نیز دارد. داراشکوه بزبان قدیم هند (سانسکریت) آشنا بوده‌است. و از زبان سانسکریت کتاب «اوپانیشاد» را بنام «سرالاسرار» به فارسی ترجمه کرده‌است. او در اشعار، خود را «قادری» خوانده و این کلمه تخلص او است. کتاب «سرالاسرار» اوتاثیر انکارناپذیری بر آرتور شوپنهاور در نوشتن کتاب مشهورش "جهان همچون اراده و تصور" بر جا گذاشته است[۲].[۳]

جستارهای وابستهویرایش

پانویسویرایش

  1. فضایلی ص۵۵۳
  2. Werner Scholz. Arthur Schopenhauer: ein Philosoph zwischen westlicher und östlicher Tradition, Frankfurt am Main [u.a.], .1996.
  3. .Stephen Cross. Schopenhauer's encounter with Indian thought : representation and will and their Indian parallels.

منابعویرایش

سایت MIBO SEARCH

  • فضایلی، حبیب‌الله. اطلس خط. انتشارات مشعل اصفهان. چاپ دوم، اصفهان۱۳۶۲ش.