عضو هیات علمی دانشگاه عنوان کلی برای مدرسان دانشگاه است که به مراتب اصلیِ مربی (Instructor)، استادیار (Assistant Professor)، دانشیار (Associate Professor) و استاد (Professor) یا «استاد تمام» (Full Professor) تقسیم می‌شود.
یک عبارت پیشنهادیِ جایگزین برای آن «هموندِ گروه دانش‌گستران دانشگاه» است.

هیات علمی در ایران به دو دستهٔ هیات علمی آموزشی و هیات علمی پژوهشی تقسیم‌بندی می‌شود.
عضو هیات علمی پژوهشی، به‌صورت موظف تدریس انجام نمی‌دهد و به امور پژوهشیِ صِرف می‌پردازد (در پژوهشگاه‌ها بسیار رایج است)؛ ولی عضو هیات علمی آموزشی، علاوه بر امور پژوهشی، موظف است ساعاتی در هفته را (بین ۱۰ تا ۱۶ ساعت، بسته به مرتبهٔ علمی و بعضی معیارهای دیگر) به امور آموزشی بپردازد.

نکته مهم. دقت فرمایند که کلمه هیات باید با الف نوشته شود و منصوب به فرد است اما کلمه هیات دلالت بر جا و مکان و تشکل است.

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش