باز کردن منو اصلی

مظفرحسین میرزا، شاهزاده صفوی و شاعر پارسی زبان بود.

مظفرحسین میرزا
نام کاملمظفرحسین میرزا صفوی
لقب(ها)شاهزاده صفوی
زادروز۱۵۶۲ میلادی
زادگاهقندهار
درگذشت۱۶۰۳ (۴۰ سال)
محل درگذشتدهلی
دودمانصفویان
پدرسلطان حسین میرزا
فرزندانقندهاری بیگم
دیناسلام، شیعه

مظفرحسین میرزا در سال ۱۵۶۲ در قندهار به‌دنیا آمد، پدراو سلطان حسین میرزا، فرزند ارشد بهرام میرزا، پنجمین پسر شاه اسماعیل و برادرتنی شاه تهماسب بود. مظفرمیرزا بعد از کشته‌شدن پدرش به دست شاه اسماعیل دوم، بعد از دو سال به‌فرمان شاه محمد خدابنده حاکم قندهار شد.[۱] او تا سال۱۵۹۵ در زمان شاه عباس بزرگ حاکم قندهار بود، اما در این سال، مظفر به‌دلیل ترسش از گورکانیان هند، حکومتش را به آن‌ها واگزار کرد و همراه با خانواده‌اش به دربار اکبر کبیر پناهنده شد. او سرانجام در سال ۱۶۰۳ درسن ۴۰ سالگی ازدنیا رفت و در دهلی دفن گردید.[۲][۳][۴]

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

  1. Abdul Qadir Badauni, Cild.II, Müntəxəbut Təvarix, George S.A səh.416.
  2. Nəbi Hadi, Dictionary of Indo-Persian Literature
  3. Firdos Anwar, Nobility under the Mughals (1628-1658) (New Delhi: Manohar, 2001): səh. 93-94; family groups of other ethnicities: səh. 97-107;
  4. Athar Ali, The Apparatus of Empire: səh. 98, 100, 101, 103.