باز کردن منو اصلی

میرزا محمدحسین وفای فراهانی

شاعر ایرانی

میرزا محمدحسین فراهانی (درگذشتهٔ ۱۲۱۲ ه‍.ق.) شاعر و سیاستمرد عصر زندیه، متخلص به وفا بوده‌است.

در سال ۱۱۸۰ ه‍.ق. وارد دیوان کریم خان زند شد و نخستین باری که به وزارت رسید، در دوران صادق خان زند بود. بعدها نیز پس از درگذشت علیمراد خان زند توانست بار دیگر به وزارت جعفر خان و لطفعلی خان زند دست یابد. نهایتاً لطفعلی خان او را کنار نهاد و او راهی سفر حج شد. پس از سقوط زندیان، وارد دربار آقامحمد خان قاجار شد ولی به واسطهٔ پیری و ناتوانی جسمی از ادامهٔ خدمت دیوانی عذرخواهی کرد و از شاه اجازهٔ سفر به عتبات گرفت.

او در ۱۲۱۲ ه‍.ق. در قزوین درگذشت. تنها فرزند او دختری بود که به ازدواج برادرزاده اش میرزا عیسی فراهانی درآمد و مادر قائم‌مقام فراهانی شد.[۱]

آثاری که از محمدحسین فراهانی به جای مانده‌است: مثنوی بر وزن هفت پیکر نظامی و دیوان شعر که قریب به چهار یا پنج هزار بیت است و منظومه عاشقانه فیروز و شوخ.

منابعویرایش

  1. متشرعی، فری‌ناز. نسب‌نامه قائم‌مقام. پیام بهارستان، شماره یک و دو (۱۳۸۷): ص‌ص۳۷۶-۳۷۸
  • ناروند، رضا (۱۳۵۵). «روابط ایران با دول معظم». وحید (۱۹۴): ۲۷۸–۲۸۳. دریافت‌شده در ۲۰۱۵-۰۶-۰۶.
  • نسب نامه قائم مقام فراهانی
  • احمدرضا یلمه ها. فصلنامه تخصصی سبک‌شناسی نظم و نثر فارسی(بهار ادب). سال هشتم. شماره 3. پاییز 94. شماره پیاپی 29