میشان

استان شاهنشاهی ساسانی

میشان (پارسی میانه: 𐭬𐭩𐭱𐭠𐭭) یکی از استان‌های شاهنشاهی ساسانی بود. این استان شامل پادشاهی‌های دست‌نشانده پارتی میشان و کرخینیا می‌شد و در شمال تا امتداد اروندرود و پایین‌دست دجله ادامه می‌یافت. ساکنان آن بابلی‌ها، عرب‌ها، ایرانیان و حتی برخی گروه‌های هندی و مالایی (مالایی‌ها احتمالاً برده‌هایی بودند که از شبه قاره هند آورده شده بودند) بودند. طبق گفته‌های استرابون این استان بسیار حاصلخیز و مناسب برای کشت جو بود و در آن نخل فراوانی یافت می‌شد. میشان همچنین یک مرکز بازرگانی در خلیج فارس بود.[۱]

میشان
استان شاهنشاهی ساسانی
۲۲۴–۶۳۷
Sasanian Iraq.png
نقشه میشان و استان‌های اطرافش
مرکزکرخ میشان
(۲۲۴–۴۱۰)
بهمن اردشیر
(۴۱۰–۶۳۷)
Historical eraدوران باستان متأخر
۲۲۴
۶۳۷
پیشین
پسین
پادشاهی میشان
خلافت راشدین
امروزه بخشی از عراق
 کویت

جمعیتویرایش

میشان همانند سایر استان‌های غربی ساسانی همچون دل ایران‌شهر، دارای گروه‌های قومی متفاوتی بود؛ آشوری‌ها، عرب‌های میشانی و بدوی، جمعیت سامی‌زبان استان را در کنار نبطی‌ها و بازرگانان پالمیرایی می‌ساختند. ایرانی‌ها نیز در استان مستقر شده بودند و جات‌ها نیز در این استان یافت می‌شدند که از هند آمده بودند. گروهی از مالایی‌ها نیز، یا به عنوان اسیر یا ملوان، در میشان زندگی می‌کردند.[نیازمند منبع]

پانویسویرایش

  1. The Cambridge History of Iran, vol. 3(2): The Seleucid, Parthian, and Sasanian Periods, ed. Ehsan Yarshater (NY: Cambridge UP, 1983), 754-757.

منابعویرایش

  • Morony, M. (1988). "BAHMAN-ARDAŠĪR". Encyclopaedia Iranica, Vol. III, Fasc. 5. p. 494.
  • Houtsma, Martijn Theodoor (1993). "The Encyclopedia of Islam, Volume 5". The Encyclopaedia of Islam, Vol. V. Brill. pp. 1–578. ISBN 90-04-09791-0.
  • Bosworth, C. E. (1986). "ʿARAB i. Arabs and Iran in the pre-Islamic period". Encyclopaedia Iranica, Vol. II, Fasc. 2. pp. 201–203.
  • Hansman, John (1991). "CHARACENE and CHARAX". Encyclopaedia Iranica, Vol. V, Fasc. 4. pp. 363–365.
  • Fisher, William Bayne; Yarshater, Ehsan (1983). The Cambridge History of Iran: The Seleucid, Parthian and Sasanian periods. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-24693-4.