نوش آذر (آذرنوش)[۱] نام یکی از پسران اسفندیار است که در نبرد رستم و اسفندیار به دست زواره کشته شد.[۲]

نوش‌آذر (پسر اسفندیار)
اطلاعات کلی
نامنوش‌آذر
نژادکیانی
آئینزرتشتی
ملیتایران
سایر اطلاعات
جنگ‌هاجنگ گشتاسب و ارجاسب، رستم و اسفندیار،
جنگ اولیورش ارجاسپ به بلخ
جنگ دومجنگ رستم و اسفندیار
خانواده
نام نیاگشتاسپ
نام پدراسفندیار
برادرانمهرنوش، بهمن، طوش

نوش‌آذر در شاهنامه فردوسیویرایش

در شاهنامه فردوسی از چهار پسر اسفندیار به نام های بهمن، مهرنوش، طوش و آذرنوش نام برده می‌شود:

که نوش آذر و بهمن و مهرنوش با اسفندیار به جنگ ارجاسب رفتند :

بدان روزگار اندر اسفندیار به دشت اندرون بد ز بهر شکار
ازان دشت آواز کردش کسیکه جاماسپ را کرد خسرو گسی
چو آن بانگ بشنید آمد شگفتبپیچید و خندیدن اندر گرفت
پسر بود او را گزیده چهارهمه رزم‌جوی و همه نیزه‌دار
یکی نام بهمن دوم مهرنوش سیم نام او بُد دل افروز طوش
چهارم بُدش نام نوش‌آذرانهادی کجا گنبد آذرا[۳]
چو نوش آذرو بهمن و مهرنوش برفتند یکسر پر از جنگ و جوش

در داستان رستم و اسفندیار کشته شدن نوش آذر چنین آمده است، که بعد از کشته شدن الوا به دست نوش آذر، زواره به انتقام‌جویی از آن به جنگ نوش آذر می شتابد:

چو از دور نوش‌آذر او را بدیدبزد دست و تیغ از میان برکشید
یکی تیغ زد بر سر و گردنشبدو نیمه شد پیل‌پیکر تنش
زواره برانگیخت اسپ نبردبه تندی به نوش‌آذر آواز کرد
که او را فگندی کنون پای دارچو الوا ی را من نخوانم سوار
زواره یکی نیزه زد بر برشبه خاک اندر آمد همانگه سرش
چو نوش‌آذر نامور کشته شدسپه را همه روز برگشته شد

جستارهای وابستهویرایش

پانویسویرایش

منابعویرایش

  • حسین، الهی قمشه‌ای (۱۳۸۶). شاهنامه فردوسی. ترجمهٔ ناهید فرشادمهر. تهران: نشر محمد. شابک ۹۶۴-۵۵۶۶-۳۵-۵.
  • جهانگیری، علی (۱۳۶۹فرهنگ نام‌های شاهنامه، تهران: انتشارات برگ
  • دانایی، فریده (۱۳۶۷فرهنگ نام‌های ایرانی، تهران: انتشارات نگاه