لوفت‌وافه

لوفت‌وافه عنوان اطلاقی به نیروی هوایی آلمان در دوره رایش سوم بود. این نیرو در کنار هیر و کریگسمارینه یکی از سه بخش ورماخت بود. این نیرو در واقع مجموعهٔ نیروی آفندی و پدافندی هوایی بود و در جنگ جهانی دوم بیشتر در پشتیبانی نیروی زمینی فعالیت داشت.

نیروی هوایی ارتش آلمان نازی
Luftwaffe
Balkenkreuz.svg
فعال۱ مارس ۱۹۳۵[۱] تا ۸ می ۱۹۴۵
برچیدگی۱۹۴۵
کشورFlag of Nazi Germany (1933-1945).svg آلمان نازی
رستهنیروی هوایی ارتش
اندازه۴۰۰۰۰۰
تجهیزاتهاینکل ۱۱۱
نبردهاجنگ دوم جهانی
فرماندهان
۱۹۳۵ تا ۱۹۴۵هرمان گورینگ
۱۹۴۵روبرت ریتر فون گرایم

آموزشویرایش

آموزش پایه نیروهای پذیرفته‌شده در لوفت‌وافه در دانشکده‌های آموزش خلبانی هنگ‌های آموزش پرواز انجام می‌گرفت. در این دانشکده‌ها افراد مناسب جهت آموزش پرواز برگزیده می‌شدند. پس از این دوره، خلبانان وارد دانشکده‌های آ، ب و سی آموزش خلبانی می‌گشتند. هر یک از این حروف نشان‌گر نوع خاصی از هواگردها بود. هر یک از این انواع به دو بخش ۱ و ۲ تقسیم شده بودند. آموزش پرواز از بخش آ آغاز می‌شد و در دوره‌های ب۱، ب۲، سی۱ و سی۲ ادامه پیدا می‌نمود. همه مراحل شامل آموزش‌های جزئی متوالی در خصوص پرواز بود. در دانشکده‌های پرواز آ و ب خلبانان آموزش‌های گسترده نظری را می‌گذراندند. سپس آموزش پرواز هواگرد به شیوه‌های مختلف و در شرایط مختلف انجام می‌پذیرفت. مجوز ورود به دوره آ۲ شامل گذراندن آموزش پایه در قالب ۶۰ پرواز آموزشی مجموعاً به طول ۱۵ ساعت پرواز شامل پروازهای مسافت بالا خارج از شهر، پرواز در قالب آرایش، فرودهای اجباری و چهار فرود خارج از فرودگاه بود. دوره ب شامل پرواز در ارتفاع بالا، فرود دقیق، پرواز خارج از شهر، فرود شبانه و آموزش کنترل هواگرد در شرایط خطرناک می‌شد. خلبانانی که این دوره را نیز گذرانده بودند با توجه به اهداف و مهارت‌هایشان، وارد دانشکده سی یا دانشکده تسلیحات می‌گشتند. این دوره‌ها شامل آموزش پرواز هواگردهای بمب‌افکن شیرجه‌ای، جنگنده سنگین، جنگنده، شناسایی و ترابری با دوره گسترده کار با توپ و بمباران می‌گشت. افراد در دانشکده سی پرواز با انواع هواگردهای چند موتوره را فرا می‌گرفتند. براب یک خلبان بمب‌افکن، شناسایی و ترابری دانشکده پرواز کور آخرین مرحله پیش از ورود به خدمت در لوفت‌وافه به حساب می‌آمد. این افراد هنگامی که وارد یگان‌های رزمی می‌شدند معمولا تجربه ۲۵۰ ساعت پرواز را داشتند. یک فارغ‌التحصیل که دوره‌های آموزش خلبانی آ تا سی را طی کرده بود، معمولا به گروه جایگزینی یک یک یگان رزمی منتقل می‌شد. در این موقعیت خلبانان جدید پیش از ورود به گروه‌های رزمی، تحت نظارت خلبانان با تجربه، آموزش رزم می‌دیدند.[۲]

فرماندهانویرایش

پانویسویرایش

  1. Erlass des Führers und Reichskanzlers über die Reichsluftwaffe. 2, 1935, in: Bundesarchiv R43 II/127a
  2. Bergström 2000, p. ۹–۱۰.

منابعویرایش