هاینریش هرتز

فیزیک‌دان آلمانی

هاینریش رودلف هرتز یا هاینریش رودلف هرتس (به آلمانی: Heinrich Rudolf Hertz) (زادهٔ ۲۲ فوریهٔ ۱۸۵۷ – درگذشتهٔ ۱ ژانویهٔ ۱۸۹۴) فیزیک‌دان آلمانی بود. هرتز در شهر هامبورگ، آلمان به دنیا آمد. به خاطر او یکای هرتز در دستگاه بین‌المللی یکاها (SI) در نظر گرفته شده‌است. او اولین کسی بود که وجود امواج الکترومغناطیسی را ثابت کرد. جیمز کلارک ماکسول، پیش از او امواج الکترومغناطیسی را پیش‌بینی کرده بود.

هاینریش هرتز
Heinrich Rudolf Hertz.jpg
زادهٔ۲۲ فوریهٔ ۱۸۵۷
هامبورگ، کنفدراسیون آلمان
درگذشت۱ ژانویهٔ ۱۸۹۴ (۳۶ سال)
بن، امپراتوری آلمان
بیماری سرطان استخوان
ملیتآلمان
محل تحصیلدانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ
دانشگاه هومبولت برلین
شناخته‌شده برایتابش الکترومغناطیسی
اثر فوتوالکتریک
سابقه علمی
رشته(های) فعالیتفیزیک، مهندسی الکترونیک
محل کاردانشگاه کیل
مؤسسه فناوری کارلسروهه
دانشگاه بن
استاد راهنماهرمان فون هلمهولتز
امضاء
Autograph of Heinrich Hertz.png

پدرش گوستاو فردیناند هرتز (دیوید گوستاو هرتز) (۱۸۲۷–۱۹۱۴)، که از یهودیت به مسیحیت تغییر دین داده بود، با یک بانوی مسیحی به نام آنا الیزابت فِفِرکُرن (Anna Elisabeth Pfefferkorn) ازدواج کرد. مادرش فرزند یک پزشک و پدرش در هامبورگ مشاور بود. او در زمانی که در هامبورگ به مدرسه می‌رفت، استعداد زیادی در زمینهٔ علم و یادگیری زبان‌های عربی و سانسکریت نشان داد. او در رشته‌های فیزیک و مهندسی در شهرهای برلین، مونیخ، و درسدن ادامه تحصیل داد. در دانشگاه، او زیر نظر استادانی مانند هرمان فون هلمهولتز تحصیل کرد. در سال ۱۸۸۰ مدرک دکترا گرفت، ولی تا سال ۱۸۸۳، هنگامی که خود به استادیِ فیزیک نظری در دانشگاه کیل درآمد، دانشجوی هلمهولتز باقی ماند. در سال ۱۸۸۵ استاد دانشگاه کارلسروهه شد؛ جایی که امواج الکترومغناطیسی را کشف کرد.

هواشناسیویرایش

هرتس همیشه علاقهٔ عمیقی به علم هواشناسی داشت، که شاید به خاطر ارتباط با ویلهلم فون بتسولد،[۱] استاد آزمایشگاه هرتز در دانشگاه صنعتی مونیخ، بوده باشد. به هر صورت، او خود کمک قابل توجهی در این زمینه نکرد به جز چند مورد که بیشتر جنبهٔ تفریحی داشت؛ به هلمهولتس در برلین کمک کرد که شامل تحقیقاتی در زمینهٔ تبخیر مایعات، و ساخت یک نوع جدید رطوبت‌سنج می‌شد.

 
تمبر یادبود هاینریش هرتز، انتشار در ۱۹۵۷، جمهوری فدرال آلمان

او در ضمن تحقیقات بسیار خود به مبانی علومی رسید که خود یا آنها را نادیده گرفت یا نتایج را اشتباه اعلام کرد، ولی همین اکتشافاتی که او آنها را اشتباه قلمداد می‌کرد، بعدها از سوی دیگران توجیه شد و اکنون بسیار مهم تلقی می‌شوند؛ مانند سازوکار رادارها و امواج بی‌سیم و بسیاری دیگر. خود او در این زمینه گفته‌است: «من فکر نمی‌کنم که امواج بی‌سیمی که من کشف کردم هیچ استفادهٔ عملی داشته باشد.» در صورتی که ما امروزه استفادهٔ غیرقابل انکاری از این امواج می‌کنیم.

درگذشتویرایش

او در سال ۱۸۹۲ به بیماری سرطان استخوان مبتلا شد و با اینکه چند بار عمل جراحی شد دست آخر در سن ۳۷ سالگی در گذشت. به افتخار او یکی از دهانه‌های آتشفشان‌های ماه را که در طرف دیگر ماه است، به نام وی نامیدند.

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

  1. Wilhelm von Bezold

http://en.wikipedia.org/wiki/Heinrich_Rudolf_Hertz