هنرستان هنرهای زیبا (اصفهان)

اثر ثبت‌شده در فهرست آثار ملی ایران
(تغییرمسیر از هنرستان هنرهای زیبا)

هنرستان هنرهای زیبا مربوط به دوره پهلوی است و در اصفهان، خیابان مطهری، حد فاصل خیابان شمس‌آبادی و پل آذر واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۴ اسفند ۱۳۸۳ با شمارهٔ ثبت ۱۱۵۴۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.[۱] این هنرستان از مهم‌ترین مرکزهای آموزش هنر در ایران بوده و نمادی ارزشمند در این زمینه محسوب می‌شود.

هنرستان هنرهای زیبا
نامهنرستان هنرهای زیبا
کشورایران
استاناستان اصفهان
شهرستاناصفهان
اطلاعات اثر
دیرینگیدوره پهلوی
دورهٔ ساخت اثردوره پهلوی
اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت۱۱۵۴۱
تاریخ ثبت ملی۲۴ اسفند ۱۳۸۳

تاریخچهویرایش

این هنرستان با ایجاد دو رشته درودگری و فلزکاری فعالیتش را آغاز کرد و در کوچه تلفن خانه به مدیریت ویلهلم مایر آلمانی اداره می‌گشت. سپس در سال ۱۳۱۶ رشته مینیاتور، تذهیب و نقشه فرش به سرپرستی عیسی بهادری به آن اضافه شد. همچنین با اضافه شدن رشته‌های نقاش رنگ و روغن، منبت کاری، خاتم کاری، زری بافی، کاشی سازی، نقاشی کاشی و قلمزنی دارای هشت رشته هنری شد. سپس موزه‌ای از آثار استادان و شاگردان در قسمتی از هنرستان ایجاد شد که در سال ۱۳۲۱ محمد رضا شاه نیز از این هنرستان و موزه اش بازدید کرد.[۲] در سال‌های ۱۳۳۷ و ۱۳۳۸ آثاری ساخته شده در این هنرستان به دریافت «دیپلم دونور» و نیز نشان طلا و نقره و برنز از جشنواره جهانی هنری بروکسل و توکیو شدند. این هنرستان در سال‌های دهه چهل خورشیدی دارای شعبه‌های بسیاری شد و به شکوفایی ویژه‌ای دست یافته بود بطوری‌که هنرجویان خارجی نیز داشت. در این دوران رئیس‌جمهور آن زمان روسیه لئونید برژنف از این هنرستان دیدن کرد و اثری ماندگار از استادی روسی را به یادگار هدیه نمود. آدرس وب سایت این هنرستان www.hhz.irمی‌باشد و شامل سه بخش مدرسه راهنمایی موسیقی، هنرستان هنرهای زیبای پسران و هنرستان هنرهای زیبای دختران می‌باشد

رشته‌هاویرایش

از سال‌های دهه چهل خورشیدی دوره آموزشی هنرستان دو دوره سه ساله بود که پانزده رشته‌های مختلف را ارائه می‌نمود: مینیاتور و تذهیب، نقاشی طبیعت رنگ و روغن، رنگرزی نباتی، زرگری، درودگری، کاشی سازی، نقاشی کاشی، زری بافی، قالی بافی، میناسازی، منبت کاری، خاتم کاری، مجسمه‌سازی، قلمزنی و نقاشی قالی.

مدیران هنرستانویرایش

مدیران بسیاری در سمت مدیر این هنرستان فعالیت داشتند که در میان آن‌ها باید از عیسی بهادری نام برد که نزدیک به سی سال در این سمت حضوری مفید و ارزشمند داشت. وی با مدیریت خویش توانست این هنرستان را به مرکزی مهم در پرورش هنرهای صنایع دستی تبدیل کند. هم‌اکنون مدیریت هنرستان سالانه دچار تغییر می‌شود و در اثر این گردش پیاپی و زمامداری مدیران نالایق و خشک هنرستان هنرهای زیبا به شدت دستخوش افت کیفیت شده‌است.[۳]

فعالیت بعد از انقلابویرایش

بعد از انقلاب اسلامی چند سالی فعالیت این هنرستان متوقف شد و در سال ۱۳۶۱ بر اساس طرح جداسازی پسران و دختران در محیط‌های آموزشی، هنرستان دخترانه نیز در کنار این هنرستان بنیانگذاری شد. در حال حاضر رشته‌های گرافیک، پویانمایی، فرش، نقاشی، نمایش و موسیقی در این مکان آموزش داده می‌شود.

موزهویرایش

در سال ۱۳۸۸ و بعد از سه سال تلاش موزه‌ای از آثار استادان و شاگردان این هنرستان در طی هفتاد سال عمر هنری آن ایجاد گشت. این موزه دربردارنده ۳۰۰ اثر هنری می‌باشد که این گنجینه دارای ۱۵ اثر معرق، ۳۱ اثر زری بافی، ۸۲ اثر مینا سازی، ۵۰ اثر سفالگری، ۳۲ تخته فرش، ۸ اثر خاتم کاری و ۸۱ اثر نقاشی رنگ روغن و نگارگری می‌باشد.[۴]

جستارهای وابستهویرایش

پانویسویرایش

  1. «دانشنامهٔ تاریخ معماری و شهرسازی ایران‌شهر». وزارت راه و شهرسازی. بایگانی‌شده از روی نسخه اصلی در ۶ اکتبر ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۱۰ اکتبر ۲۰۱۹.
  2. موسوی، همایون. «نگاهی به آموزش متوسطه نقاشی در ایران». دو ماهنامه آیینه خیال.
  3. «استاد عیسی بهادری». قالی ایران. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۰ مه ۲۰۱۱. دریافت‌شده در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۱.
  4. اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان اصفهان[پیوند مرده]

بن مایه‌هاویرایش

  • موسوی، همایون. «نگاهی به آموزش متوسطه نقاشی در ایران» ماهنامه پژوهشی هنری آیینه خیال، اسفندماه ۱۳۸۶، شماره ۵، ص ۷۳ و ۷۴.