کی-پاپ

ژانر موسیقی از کرهٔ جنوبی
(تغییرمسیر از پاپ کره‌ای)

کی-پاپ یا پاپ کره‌ای (به انگلیسی: K-pop؛ کوتاه‌شدهٔ Korean popular music، به کره‌ای: 케이팝) یک ژانر از موسیقی عامه‌پسند و خاستگاه آن کرهٔ جنوبی است.[۱] این ژانر تحت تأثیر سبک‌ها و ژانرهای مختلفی از سراسر جهان بوده‌است؛ از آن جمله می‌توان به اکسپریمنتال، راک، جاز، گاسپل، هیپ هاپ، آراندبی، رگی، رقص الکترونیک، فولک، کانتری و کلاسیک، علاوه‌بر ریشه‌های موسیقی سنتی کره‌ای آن اشاره کرد.[۲] فرم مدرن‌تر این ژانر، به‌دنبال تشکیل یکی از نخستین گروه‌های کی-پاپ، سو ته‌جی اند بویز در سال ۱۹۹۲ ظهور یافت. به‌کارگیری سبک‌ها و ژانرهای موسیقی متفاوت توسط این گروه و تأثیرپذیری از عناصر موسیقی خارجی، به شکل‌گیری دوباره و مدرن‌شدن عرصهٔ موسیقی معاصر کره کمک کرد.[۳]

فرهنگ مدرن «آیدل» کی-پاپ، با تشکیل گروه پسرانهٔ اچ.او.تی. در سال ۱۹۹۶ آغاز شد و پس از آن کی-پاپ به خرده‌فرهنگی با فندوم‌های عظیمی از تمام قشر جامعه به خصوص جوانان و نو جوانان تبدیل شد.[۴][۵] پس از یک دوره رکود در سال‌های اولیهٔ کی-پاپ، تی‌وی‌اکس‌کیو و بوآ از سال ۲۰۰۳، نسل جدیدی از آیدل‌های کی-پاپ را آغاز نمودند که این ژانر موسیقی را وارد بازار موسیقی ژاپن کرد و آغازگر محبوبیت بین‌المللی فعلی کی-پاپ بود.[۶][۷] با پیشرفت سرویس‌های شبکه‌سازی اجتماعی آن‌لاین و برنامه‌های تلویزیونی کره‌ای، گسترش امروزی کی-پاپ و سرگرمی کره‌ای که با نام موج کره‌ای شناخته می‌شود، نه تنها در شرق آسیا و جنوب شرق آسیا، بلکه در پاکستان، بنگلادش، هند، آمریکای لاتین، شمال آفریقا، جنوب آفریقا و شرق آفریقا، خاورمیانه و سراسر جهان غرب دیده می‌شود و مخاطبانی از سرتاسر جهان به‌دست می‌آورد.

اصطلاح «کی-پاپ» از دههٔ ۲۰۰۰ محبوب شد. پیش از آن، موسیقی پاپ کرهٔ جنوبی گایو (Gayo، 가요) نامیده می‌شد.[۸][۹] هرچند «کی-پاپ» اصطلاحی عمومی برای موسیقی عامه‌پسند در کرهٔ جنوبیست، اما اغلب برای توصیف دقیق‌تر ژانری که در این‌جا توضیح داده‌شد به‌کار می‌رود. کی-پاپ در سال ۲۰۱۸ رشد قابل‌توجهی داشت و با افزایش ۱۷٫۹٪ در درآمد خود، به یک تجارت قدرتمند تبدیل شد. بر اساس «گزارش موسیقی جهان در سال ۲۰۱۹» از فدراسیون بین‌المللی صنعت فونوگرافی، کی-پاپ در جایگاه ششم ده بازار موسیقی برتر جهان قرار گرفت و از بی‌تی‌اس و بلک‌پینک به‌عنوان پیشتازان رشد این صنعت نام برده‌شد.[۱۰] کی-پاپ در سال ۲۰۲۰، سالی رکوردشکن را تجربه کرد و با رشد ۴۴٫۸ درصدی، سریع‌ترین رشد سال را در میان بازارهای بزرگ جهان داشت.[۱۱]

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

  1. Hartong, Jan Laurens (2006). Musical terms worldwide: a companion for the musical explorer. Semar Publishers. p. 15. ISBN 978-88-7778-090-4. Retrieved December 5, 2011. Since the 1990s, popular genres like rap, rock and techno house have been incorporated into Korean popular music, setting the trend for the present generation of K-pop, which often emulates American models.
  2. Laurie, Timothy (2016), "Toward a Gendered Aesthetics of K-Pop", Global Glam and Popular Music: Style and Spectacle from the 1970s to the 2000s: 214–231
  3. Cho, Chung-un (March 23, 2012). "K-pop still feels impact of Seo Taiji & Boys". The Korea Herald. Retrieved April 12, 2016.
  4. "The Root of K-Pop: The Influences of Today's Biggest Acts". Billboard. Retrieved 2017-07-16.
  5. "South Korea's pop-cultural exports: Hallyu, yeah!". The Economist. January 25, 2010. Retrieved March 23, 2019.
  6. JungBong., Choi (2014). K-pop - The International Rise of the Korean Music Industry. Maliangkay, Roald. Hoboken: Taylor and Francis. pp. 66–80. ISBN 978-1-317-68180-9. OCLC 890981690.
  7. Song, Cheol-min (2016). K-pop Beyond Asia. Korea: 길잡이미디어. pp. 37–46. ISBN 9788973755981.
  8. "케이팝". terms.naver.com.
  9. "정보길잡이 상세보기 | 국립중앙도서관". www.nl.go.kr. Archived from the original on 2 June 2017. Retrieved 2 February 2021.
  10. Kelley, Caitlin (April 3, 2019). "K-Pop Is More Global Than Ever, Helping South Korea's Music Market Grow Into A 'Power Player'". Forbes. Retrieved August 24, 2020.
  11. "2021 State of the Industry" (PDF). International Federation of the Phonographic Industry. March 23, 2021. Archived from the original (PDF) on 25 March 2021. Retrieved September 3, 2021.

کتاب‌شناسیویرایش