باز کردن منو اصلی


پلدشت یکی از شهرهای مرزی استان آذربایجان غربی در شمال غربی‌ترین نقطه ایران و ساحل زیبای رود ارس است. این شهر مرکز سیاسی و اداری شهرستان پلدشت است. در تاریخچه تقسیمات کشوری ایران پلدشت اولین بخش ایران است که از سطح دهستان به بخش ارتقاء یافته‌است. مردم این شهر به زبان ترکی آذربایجانی صحبت می کنند[۳] از این شهر به راحتی می‌توان روستای «شاه‌تختی» در جمهوری خودمختار نخجوان و حتی ساختمان‌های شهر نخجوان را دید.[۴] در سال 1316ش بخش پلدشت در شهرستان ماکو در استان چهارم تشکیل شد (ایران، وزارت کشور، 1316ش، ص4؛ ایران، وزارت کشور، معاونت سیاسی و اجتماعی، ص6). در تقسیمات 1355ش به مرکزیت بخش شاه آباد(نام سابق شوط) مشتمل بر 3 دهستان بود(ایران، وزارت کشور، 1355ش، ص21).

پلدشت
عربلر،پولدشت
کشور ایران
استانآذربایجان غربی
شهرستانپلدشت
بخشمرکزی
نام(های) دیگرعربلر،پولدشت
نام(های) پیشینعربلر، عربلو، عرب چؤلی[۱]
سال شهرشدن۱۳۳۸
مردم
جمعیت۱۱۳۴۷
جغرافیای طبیعی
مساحت۷/۲۸۷۰ کیلومتر مربع
اطلاعات شهری
پیش‌شمارهٔ تلفن[۲] ۰٤٤٣٤۲٨
وبگاهhttp://www.poldasht.gov.ir/

http://www.poldasht.com

http://www.poldasht.gov.ir

پل پلدشت-شاه‌تختی در محدودهٔ مرز ایران و جمهوری خودمختار نخجوان با حضور پرویز داوودی معاون اول رئیس‌جمهوری و الهام علی‌اف رئیس جمهوری آذربایجان در سال ۱۳۸۶ افتتاح شد. ایران و جمهوری خودمختار نخجوان دارای ۱۲۵ کیلومتر مرز مشترک آبی در استان آذربایجان غربی هستند که تردد بین دو سوی مرز از طریق این پل انجام می‌گیرد.[۵][۶]«دربارهٔ شهرستان». poldasht.ostan-ag.gov.ir. دریافت‌شده در ۲۰۱۸-۰۵-۲۳.</ref> [۷]

جغرافیاویرایش

پلدشت در کناره رود مرزی ارس واقع شده‌است. این بخش ناحیه‌ای جلگه‌ای و شنزار می‌باشد و قسمتی از آن کوهستانی است. هوای آن نسبت به دیگر بخش‌ها گرمتر است. رود زنگبار نیز دقیقاً از مرکز شهر می‌گذرد و به ارس می‌ریزد. بر خلاف ماکو که دارای طبیعتی کوهستانی است، پلدشت دارای آب و هوای نیمه خشک است. زمستان بسیار سرد و تابستان نیز گرم است. این شهر در یک دشت مسطح مابین دو دشت شیبلو و زنگنه واقع شده‌است. نام این شهر هم از این مورد نشات گرفته‌است. البته آن سوی رود ارس، کاملاً کوهستانی است که این خود یکی از موارد جالب و دیدنی این منطقه به حساب می‌آید. حاشیه رود ارس(آراز) در اطراف این شهر پوشیده از جنگل است که زیبایی خاصی به آن داده‌است. ضمناً محیط مناسبی برای چرای حیوانات به حساب می‌آید. پلدشت شامل سه دهستان: چایباسار جنوبی (۱۳۷۹ کیلومتر مربع وسعت)، گچلرات (۸۷۰ کیلومتر مربع وسعت) و در سال ۱۳۶۵ مجموعاً شامل ۱۶۵ آبادی بوده‌ است.[۸][۹]

اقتصادویرایش

کار اصلی مردم این شهر کشاورزی وتجارت است. اما در چند سال گذشته و بعد از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی و تشکیل جمهوری آذربایجان، پلدشت از نظر تجاری اهمیت پیدا کرد و اکثر مردم به کار تجارت روی آوردند. یک بازارچه مشترک مرزی نیز در این شهر ایجاد شده‌است. البته در چندین سال گذشته به دلیل رفع مشکل کم‌آبی که با احداث سد ماکو و انتقال آب آن به اراضی پلدشت و روستاهای اطراف حاصل شده‌است، کشاورزی دوباره رونق پیدا کرده‌است.

صنم بلاغیویرایش

به دلیل ارتباط و پیوند تاریخی بین مردمان آذربایجانی ایران و جمهوری خودمختار نخجوان بازارچه صنم بلاغی در سال ۱۳۷۱ تأسیس و افتتاح گردید. این بازارچه ۱۴۰۰۰ متر مربع مساحت دارد و دارای ۳۰ غرفه به همراه امکانات جانبی است که ۱۵ تعاونی با ۳۳۰۰ عضو در آن مشغول به کارند. این بازارچه در ۳۰ کیلومتری شوط قرار دارد. کالاهای وارداتی از این بازارچه لوازم یدکی خودرو و صادراتی مصالح ساختمانی، میوه و تره بار، مصنوعات صنعتی و صنایع چوبی است.

پانویسویرایش

  1. «فرمانداری پلدشت». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۳ آوریل ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۳ اوت ۲۰۱۲.
  2. پیش‌شماره شهرهای استان آذربایجان غربی
  3. «نتایج سرشماری ایران در سال ۱۳۸۵». درگاه ملی آمار. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۱ آبان ۱۳۹۲.
  4. دربارهٔ پلدشت
  5. [۱][پیوند مرده]
  6. پل پلدشت - شاه‌تختی
  7. «پلدشت». tebyan-urmia.ir. دریافت‌شده در ۲۰۱۸-۰۵-۲۳.
  8. «درباره پلدشت بخوانید در آذرنیوز». بایگانی‌شده از اصلی در ۹ ژانویه ۲۰۱۰. دریافت‌شده در ۹ اوت ۲۰۰۹.
  9. نقش بندهای خاکی در ایستگاه پخش سیلاب پلدشت