گریس پاتریشیا کلی (به انگلیسی: Grace Patricia Kelly) ‏(زاده ۱۲ نوامبر ۱۹۲۹ – درگذشته ۱۴ سپتامبر ۱۹۸۲مدل، بازیگر مشهور هالیوود و برنده جایزهٔ اسکار[۱] و سپس با ازدواج با رینیهٔ سوم، حُکم‌ران شاهزاده‌نشین موناکو، ملکهٔ آن کشور و ملقب به عنوان سلطنتی گریس موناکو شد.[۲]

گریس کلی
Grace Kelly MGM photo.jpg
گریس کلی در۱۹۵۴
شاهدخت همسر موناکو
سلطنت۱۹ آوریل ۱۹۵۶ – ۱۴ سپتامبر ۱۹۸۲
زاده۱۲ نوامبر ۱۹۲۹
فیلادلفیا، پنسیلوانیا
 ایالات متحده آمریکا
درگذشته۱۴ سپتامبر ۱۹۸۲ (۵۲ سال)
موناکو،  موناکو
همسرانرینیه سوم، شاهزاده موناکو
فرزند(ان)شاهدخت کارولین
شاهزاده آلبرت دوم
شاهدخت استفانی
نام کامل
گریس پاتریشیا کلی
دودمانخاندان گریمالدی (پس از ازدواج)
پدرجان بی. کلی
مادرمارگارت کاترین مِیجر
دین و مذهبکلیسای کاتولیک
پیشهبازیگر، مدل
امضاءگریس کلی's signature

انجمن فیلم آمریکا وی را از جملهٔ بزرگترین بازیگران زن تمامی دوران‌ها می‌داند.[نیازمند منبع] وی در فیلم‌های زیادی از آلفرد هیچکاک از جمله پنجره پشتی، ام را به نشانه مرگ بگیر، گرفتن یک دزد بازی کرده‌است که بیشتر شهرت خود در سینما را از این راه به دست آورده‌است.

زندگی‌نامهویرایش

گریس کلی در سال ۱۹۲۹ در فیلادلفیا پنسیلوانیا به دنیا آمد. پدرش جان بی. کلی قهرمان المپیک و فرزند مهاجری ایرلندی و میلیونری خودساخته بود و مادرش مارگریت کاترین دختر مهاجری آلمانی بود.[۳] دو خواهر و یک برادر داشت.

در دوازده سالگی در یکی از نقش‌های اصلی نمایشنامه‌ای ظاهر گشت. تحصیلات خود را در آموزشگاه راوینهال و مدرسه استیونس و آموزشگاه هنرهای دراماتیک نیویورک به پایان برد. مدتی به عنوان مدل مشغول کار شد. در سال ۱۹۴۷ به برادوی راه یافت و در نقش دختر ریموند ماسی در نمایش پدر اثر عمویش جرج کلی به روی صحنه رفت. در نمایش‌هایی چندی به ایفای نقش پرداخت و در چند نمایش تلویزیونی بازی کرد.[نیازمند منبع]

او بعد از ملاقات با  پرنس رینر، پرنس موناکو فکر می کرد مرد ایده آل زندگی اش را یافته است و حتی به خاطر ازدواج با او کار در سینمای هالیوود را رها کرد و راهی قصر ۲۳۵ اتاقه خود در سواحل دریای مدیترانه شد. برای آماده کردن لباس عروسی گریس کلی، ۳۶ خیاط به مدت ۶ هفته مشغول به کار بودند تا اینکه توانستند لباس را آماده کنند. پس از ازدواج نیز او از دنیای بازیگری در هالیوود برای همیشه خداحافظی کرد.

اما درست ۶ سال بعد از به دنیا آوردن وارث تاج و تخت  آلبرت و دخترش کارولین، او تصمیم گرفت کاخ آرزوهایش را ترک کند و به امریکا باز گردد. جایی که به او پیشنهاد ۱ میلیون دلاری بازی در یکی از فیلمهای جدید هیچکاک داده شده بود. اما گفته می شود آنچه او را به رفتن ترغیب می کرد پول نبود بلکه رفتار خشن و قوانین استبدادی همسرش بود که این زن زیبا را به یک زن افسرده و غمگین تبدیل کرد که اکثر اوقاتش را در تنهایی سپری می کرد. او بارها اعلام کرد تنها به خاطر دو فرزندش این زندگی را تحمل می کند و در اصل در قصر موناکو زندانی است. او دیگر هیچگاه به عرصه سینما بازنگشت و در سال ۱۹۸۲ در اثر یک تصادف کشته شد. [۴]

فیلم‌هاویرایش

 
در سال ۱۹۷۲

موفقیت‌هایش در نمایش‌های تلویزیونی سبب شد تا در سال ۱۹۵۱ در اولین فیلمش چهارده ساعت به کارگردانی هنری هاتاوی در نقش کوچکی ظاهر شود.[۵] سال بعد در نقش ایمی کین در فیلم وسترن ماجرای نیمروز و در کنار گری کوپر و کارگردانی فرد زینه‌مان حضوری برجسته یافت و به بازیگری محبوب تبدیل گشت.[۶] در سال ۱۹۵۳ بازی در فیلم موگامبو در کنار کلارک گیبل و اوا گاردنر و کارگردانی جان فورد بر شهرت و محبوبیت او افزود.[۷] در سال ۱۹۵۴ در فیلم ام را نشانه قتل بگیر به کارگردانی آلفرد هیچکاک بازی کرد. بازی در فیلم دختر روستایی در سال ۱۹۵۴ جایزهٔ اسکار را برای او به ارمغان آورد.[۱] در سال ۱۹۵۵ در دو فیلم گرفتن یک دزد و پنجره پشتی به کارگردانی هیچکاک بازی کرد.[۶]

شاهدخت موناکوویرایش

 
همراه با همسرش رینیه سوم، شاهزاده موناکو ۱۹۶۱ در کاخ سفید

با ازدواج با شاهزادهٔ موناکو در ۱۹ آوریل سال ۱۹۵۶ بازی در فیلم را کنار گذاشت. برای سال‌ها، نمایش و پخش فیلم‌های گریس کلی در قلمروی شاهزاده‌نشین موناکو، ممنوع بود.[۸]

گریس کلی در ۱۳ سپتامبر ۱۹۸۲ در حادثهٔ اتومبیل به‌شدت مجروح شد.[۹] او یک روز بعد و در سن ۵۲ سالگی در بیمارستانی که بعدها نام بیمارستان مرکزی شاهدخت گریس را بر آن نهادند، درگذشت.

نگارخانهویرایش

پانویسویرایش

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ IMDb
  2. جشنواره فیلم کن با گریس موناکو آغاز به‌کار می‌کند، بی‌بی‌سی فارسی
  3. «The Death of Grace Kelly Her Serene Highness Princess Grace of Monaco». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۲۶ مارس ۲۰۰۹.
  4. «رازهای گریس کلی در کن فاش می‌شود!». اخبار سینمای ایران و جهان - سینماپرس. ۲۰۱۴-۰۱-۲۵. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۹-۲۹.
  5. Wendy, Leigh (2007). True Grace: the life and death of an American princess. Macmillan. pp. 51. ISBN 978-0-312-34236-4. http://books.google.com/books?id=Gc8ULiZWFHAC&pg=PA51&dq=%22fourteen+hours%22+basehart&ei=TVTFScmaOaCIzQSTj6TbDQ#PPA51,M1.
  6. ۶٫۰ ۶٫۱ IMDb
  7. wikipedia
  8. گریس کلی؛ فرشته‌ای در قصه پریان، بی‌بی‌سی فارسی
  9. [Grace Kelly Biography http://www.thebiographychannel.co.uk/biographies/grace-kelly.html بایگانی‌شده در ۱۳ ژانویه ۲۰۱۳ توسط Wayback Machine]

منابعویرایش

پیوند به بیرونویرایش