یواخیم فن ریبنتروپ

سیاست‌مدار و دیپلمات آلمانی

اولریخ ویلهلم یواخیم فون ریبنتروپ (به آلمانی: Joachim von Ribbentrop) (۳۰ آوریل ۱۸۹۳ – ۱۶ اکتبر ۱۹۴۶) مشهور به یواخیم فون ریبنتروپ وزیر امور خارجه رایش سوم بین سال‌های ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۵ بود.

یواخیم فن ریبنتروپ
Bundesarchiv Bild 183-H04810, Joachim von Ribbentrop.jpg
ریبنتروپ در سال ۱۹۳۸
وزیر امور خارجه رایش سوم
دوره مسئولیت
۴ فوریه ۱۹۳۸ – ۳۰ آوریل ۱۹۴۵
پیشواآدولف هیتلر
پس ازکنستانتین فون نویرات
پیش ازآرتور زایس-اینکوارت
سفارت آلمان در بریتانیا
دوره مسئولیت
۱۱ اوت ۱۹۳۶ – ۴ فوریه ۱۹۳۸
گمارندهآدولف هیتلر
پس ازلئوپولد فون هوش
پیش ازهربرت فون دیرکسن
اطلاعات شخصی
زاده
اولریش فردریش ویلهلم یواخیم ریبنتروپ

۳۰ آوریل ۱۸۹۳
وزل، استان راین، پادشاهی پروس، امپراتوری آلمان
درگذشته۱۶ اکتبر ۱۹۴۶ (۵۳ سال)
نورنبرگ، بایرن، آلمان تحت اشغال متفقین
علت مرگاعدام به وسیله طناب
حزب سیاسیآلمان نازی
همسر(ان)آنا الیزابت هنکل (۱۹۲۰)
روابطرودولف فون ریبنتروپ (پسر)
فرزندان۵
تخصصتاجر، دیپلمات
امضا
خدمات نظامی
وفاداری امپراطوری آلمان
خدمت/شاخهارتش آلمان
یگانهنگ ۱۲ هوسار
جنگ‌ها/عملیات‌جنگ جهانی دوم

ریبنتروپ برای نخستین بار به عنوان یک تاجر جهان دیده که جهان خارج را بهتر از هر عضو دیگر حزب نازی می‌شناسد، مورد توجه آدولف هیتلر قرار گرفت. او خانه خود را به عنوان محل برگزاری جلسات سری حزب نازی در ژانویه ۱۹۳۳ که به صدراعظم شدن هیتلر انجامید در اختیار این حزب قرار داد. بر خلاف میل دیگر اعضای حزب نازی که او را یک شخص سطحی‌نگر و بی‌استعداد می‌دانستند، ریبنتروپ به یکی از افراد مورد اعتماد و نزدیک هیتلر تبدیل شد. در سال ۱۹۳۶ سفیر آلمان در بریتانیا و سال ۱۹۳۸ وزیرخارجه آلمان شد.

قبل از جنگ جهانی دوم ریبنتروپ در انعقاد «قرارداد فولاد» با ایتالیا و پیمان عدم مخاصمه با شوروی، معروف به «پیمان مولوتوف-ریبنتروپ» نقش کلیدی داشت. پس از سال ۱۹۴۱ نفوذ او رو به افول گذاشت.

ریبنتروپ در ژوئن ۱۹۴۵ توسط متفقین دستگیر شد و با محاکمه در دادگاه نورنبرگ به دخالت در آغاز جنگ جهانی دوم و دست داشتن در هولوکاست محکوم گردید. نهایتاً ۱۶ اکتبر ۱۹۴۶ به عنوان اولین محکوم به اعدام به دار آویخته شد.

زندگی اولیهویرایش

یواخیم فون ریبن تروپ در وزل، استان راین از پدری با نام ریشارد اولریخ یوآخیم ریبنتروپ، یک افسر ارتش و مادری با نام یوهانه سوفی هرتویگ به دنیا آمد. بین سال‌های ۱۹۰۴ تا ۱۹۰۸ ریبنتروپ زبان فرانسه را در شهر متس، دژ قدرتمند امپراتوری آلمان در آلزاس لورن فراگرفت. پدرش سال ۱۹۰۸ مجبور به بازنشستگی شد که موجب گردید خانواده ریبنتروپ با مشکل مالی دست به گریبان شوند.

هجده ماه بعد را با خانواده در آروسا سوئیس گذراند جایی که کودکان فراگرفتن زبان انگلیسی و فرانسه را تحت نظر آموزگاران خصوصی ادامه دادند؛ در همین حال ریبنتروپ وقت آزاد خود را صرف کوهنوردی و اسکی می‌کرد. پس از اقامت در سوئیس ریبنتروپ برای تقویت زبان انگلیسی خود به بریتانیا فرستاده شد. ریبنتروپ جوان با تسلط عالی بر انگلیسی و فرانسوی قبل از سفر به کانادا در سال ۱۹۱۰ مدتی را در گرنوبل فرانسه و لندن گذراند.

او برای یک بانک در شهر مونترال و سپس در پروژه ساخت پل کبک مشغول به کار شد. در دوره‌ای برای یک شرکت ریلی کار کرد و مدتی را نیز در نیویورک و بوستون روزنامه‌نگاری کرد. پس از این که به بیماری سل مبتلا شد برای بهبود به آلمان بازگشت. دوباره به کانادا بازگشت و در شهر اتاوا تجارتی برای واردات مشروبات از آلمان راه انداخت.

وقتی سال ۱۹۱۴ جنگ جهانی اول آغاز شد مجبور شد کانادا را به عنوان بخشی از امپراتوری بریتانیا که با آلمان در جنگ بود، به مقصد ایالات متحده بی‌طرف ترک کند. ۱۵ اوت ۱۹۱۴ به مقصد وطن، ایالات متحده را ترک گفت. بلافاصله پس از ورود به آلمان برای گذراندن خدمت سربازی به هنگ دوازدهم سواره نظام پیوست. در ابتدا در جبهات شرقی وارد جنگ شد اما پس از مدتی به جبهات غربی منتقل گردید. در سال ۱۹۱۸ به سبب خدماتی که در ارتش کرد مفتخر به دریافت نشان صلیب آهنین شد و با درجه ستوان یک به استانبول فرستاده شد.

سال ۱۹۱۹ با آنا الیزابت هنکل، دختر یک تولیدکننده ثروتمند مشروبات آشنا شد و پنج ژوئیه سال بعد با او ازدواج کرد که حاصل آن مجموعاً پنج فرزند بود.

سال ۱۹۲۵ به فرزند خواندگی عمه خود درآمد تا عنوان اشرافی «فون» به نامش اضافه گردد.

فعالیت‌های اولیهویرایش

در سال ۱۹۲۸ ریبنتروپ به عنوان یک تاجر با ارتباطات خارجی فراوان به هیتلر معرفی شد. ولف-هاینریش فون هلدورف که همراه با ریبنتروپ در جنگ جهانی اول خدمت کرده بود، این معرفی را ترتیب داد. به این ترتیب او و همسرش روز ۱ ماه مه سال ۱۹۳۲ به حزب ناسیونال سوسیالیست کارگران آلمان پیوستند.

فعالیت‌های دیپلماتیکویرایش

 
همراه با ژوزف استالین، رهبر اتحاد جماهیر شوروی، در حال امضای معاهده عدم تعرض، ۲۳ اوت ۱۹۳۹

خیلی زود ریبنتروپ به مشاور امور خارجی مورد علاقه هیتلر تبدیل شد. این موضوع تا حدودی با تکیه به شناخت او از جهان خارج از آلمان شکل گرفت. به‌طور خاص ریبنتروپ هنر گوش فرا دادن به دستورهای هیتلر را به سرعت آموخت. در ماه اوت سال ۱۹۳۶ هیتلر با هدف مذاکره برای یک اتحاد آلمانی-بریتانیایی، او را به عنوان سفیر آلمان در بریتانیا منصوب کرد.الگو:Lمدرک پس از آغاز عملیات بارباروسا، تهاجم آلمان به شوروی، ریبنتروپ از روز ۲۸ ژوئن سال ۱۹۴۱ در حال ترغیب امپراتوری ژاپن برای ورود به جنگ با شوروی بود. ریبنتروپ روز ۱۰ ژوئن با تشدید تلاش‌های خود، به سفیر آلمان در توکیو دستور داد اقدامات خود را برای مشارکت هر چه سریع‌تر ژاپن در جنگ با روسیه ادامه بدهد. به هر صورت، با تصمیم ژاپن بر حرکت به سمت جنوب، تلاش‌های ریبنتروپ در این باره به نتیجه‌ای نرسید.[۱]

محاکمهویرایش

خبر محاکمه نورنبرگ

ریبنتروپ در زمره ۲۴ نفری بود که در دادگاه نورنبرگ در برابر دادگاه بین‌المللی محاکمه شدند. دادستانان شواهدی ارائه کردند که او به‌طور فعال درگیر برنامه‌ریزی اشغال لهستان و قبلتر اتریش و چکسلواکی بوده‌است. او همچنین درگیر فرستادن یهودیان به اردوگاه‌های مرگ بود و از اعدام خلبانان انگلیسی و آمریکایی که هواپیمایشان بر فراز آلمان سقوط می‌کرد دفاع می‌کرد. او به خاطر دو اتهام آخر به اعدام با طناب دار محکوم شد. دادگاه متفقین او را گناهکار شناخت ولی ریبنتروپ حتی در زندان به هیتلر وفادار باقی‌ماند: «با وجود هر آنچه می‌دانم، اگر هیتلر قرار باشد به این سلول بیاید و بگوید این کار را بکن! من هنوز انجامش خواهم داد.»[۲]

 
در سلولش ۱۹۴۵

یواخیم فن ریبنتروپ روز ۱ اکتبر سال ۱۹۴۶ در همه موارد اتهام محکوم شناخته شده و به مرگ با طناب دار محکوم شد و روز ۱۶ اکتبر به دار آویخته شد.

منابعویرایش

  1. Hillgruber 1981, p. 91.
  2. Encyclopedia of the Third Reich. New York: McGraw-Hill, 1976

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Joachim_von_Ribbentrop». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۸ می۲۰۱۰.