باز کردن منو اصلی

مختصات: ۴۹°۲۷٫۲۶۰۳′ شمالی ۱۱°۰۲٫۹۱۰۳′ شرقی / ۴۹٫۴۵۴۳۳۸۳°شمالی ۱۱٫۰۴۸۵۰۵۰°شرقی / 49.4543383; 11.0485050 دادگاه نورنبرگ در ۲۰ نوامبر ۱۹۴۵ میلادی پس از پایان جنگ جهانی دوم به منظور محاکمهٔ ۲۲ تن از رهبران آلمان نازی برگزار شد.در این دادگاه قاضی ها خود از کشور های متفقین بودند.محاکمه شدگان هیچ وکیلی نداشتند و بدون صورت جلسه حکم ها داده شدند.

این دادگاه در شهر نورنبرگ آلمان برگزار شد و هشت قاضی از آمریکا، بریتانیا، روسیه و فرانسوی بودند. خود هیتلر و هیملر (رئیس وافن اس‌اس) و یوزف گوبلز (وزیر تبلیغات نازی) قبل از دستگیری خودکشی کردند. رابرت لی (رئیس جبهه کار رایش) پس از دستگیری خود را حلق‌آویز کرد و گورینگ (فرمانده لوفت وافه) پس از دادگاه و پیش از اعدامش با خوردن سیانور خودکشی کرد.

ریاست دادستان‌ها را رابرت جکسن به عهده داشت و بیش از پنج میلیون صفحه مدرک به همراه هزاران حلقه فیلم از هولوکاست و ده‌ها شاهد را به دادگاه ارائه شد که هیچ کدام از مدارک منبع مشخصی نداشتند.

محتویات

محاکمه‌شدگانویرایش

هرمان گورینگویرایش

گورینگ در سلسله مراتب نظامی رده‌اش بعد از هیتلر بود و رئیس نیروی هوایی آلمان نازی بود و کسی بود که فرمان کشتار یهودیان را امضا کرد و در ۳۰ سپتامبر ۱۹۴۶ توسط دادگاه به مرگ با طناب دار محکوم شد. او قبل از اجرای حکم با قرص سیانوری که توسط مأمور انگلیسی تهیه شده بود خودکشی کرد.

رودلف هسویرایش

او معاون و منشی هیتلر بود و در طول بازجویی‌ها و دادگاه خودش را به فراموشی زد به حبس ابد محکوم شد ولی در زندان و با استفاده از سیم برق مهتابی در سال ۱۹۸۷ خودرا حلق‌آویز کرد.

فریتز زاکلویرایش

او رئیس بخش اردوگاه‌های کار اجباری آلمان نازی بود که به مرگ با طناب دار محکوم شد.

آلفرد نایوکسویرایش

او فرمانده آلمانی عملیات گلیویتس که با استفاده از روش پرچم دروغین بر پایه جنگ روانی در ۳۱ اوت ۱۹۳۹ با لباس نظامیان لهستانی، به یک ایستگاه رادیویی در مرز آلمان و لهستان حمله کرده و آن را به اشغال خود درآورد. آن‌ها سپس پیامی با محتوای ضد آلمانی را به مدت چند دقیقه از فرستنده رادیو پخش کردند. این صحنه‌سازی بهانه آلمان برای حمله به لهستان و شروع جنگ جهانی دوم بود. او بعداً در دادگاه نورنبرگ به این صحنه‌سازی اعتراف کرد.[۱][۲][۳][۴][۵]

آلبرت اشپرویرایش

او وزیر تسلیحات هیتلر بود که از نیروی کار یهودیان برای کارخانه‌های تسلیحات آلمان استفاده می‌کرد در ۲۳ مه ۱۹۴۵ در خانه‌اش بازداشت شد و در ۳۰ سپتامبر ۱۹۴۶ به بیست سال زندان محکوم شد.

مارتین بورمانویرایش

پس از اشغال آلمان نازی مفقود و تا امروز اثری از او یافت نشده‌است. گفته می‌شود مارتین بورمان بعد از سقوط برلین طی یک قتل صحنه‌سازی شده موفق می‌شود از آلمان فرار کرده و به پاراگوئه بگریزد. گفته می‌شود او از طریق استفاده از شبکه اودسا موفق به این کار شده‌است و مدت زیادی در پاراگوئه به همراه یوزف منگله زندگی می‌کرده و در سال ۱۹۶۸ در اثر سرطان معده، فوت می‌کند و در گورستانی در پاروگوئه دفن می‌شود. در سالهای اخیر بقایای جسد بورمان در برلین یافت می‌شود که شواهدی دال بر این است که از جای دیگری به آن جا منتقل شده‌است. مرگ مارتین بورمان تحت شماره ۲۹۲۲۳ در دفتر متوفیات اداره آمار برلین غربی ثبت شده‌است.

کارل دونیتزویرایش

رئیس نیروی زیردریایی آلمان بود پس از مرگ هیتلر به مدت ۲۳ روز پیشوای آلمان نازی بود و در جنگ با برتانیا دستور داد که تمام سربازان نجات یافته از کشتی شکسته انگلیسی در دریا رها شوند و بدین جهت به جنایت در دریای آزاد محکوم شد.

هانس فرانکویرایش

او فرماندار لهستان در زمان اشغال توسط هیتلر و مسئول مرگ سه میلیون یهودی در اردوگاه‌های مرگ لهستان بود و در اواخر مه ۱۹۴۵ دستگیر شد و به اعدام با طناب دار محکوم شد

ویلهلم فریکویرایش

وزیر کشور آلمان نازی و به اعدام محکوم شد.

هانس فریتچهویرایش

دستیار گوبلز که تبرئه شد

والتر فانکویرایش

رئیس رایش بانک که گروه اس‌اس بعد از بدست آوردن طلاهای یهودیان آن را تبدیل به پول نقد برای گروه اس‌اس می‌کرد

آلفرد یودلویرایش

رئیس ستاد کایتل بود که به اعدام محکوم شد

ارنست کالتنبرنرویرایش

رئیس سازمان امنیت و مسئول فرستادن افراد به اردوگاه کار اجباری یا کشتن مخالفان هیتلر بود و به اعدام محکوم شد

ویلهلم کایتلویرایش

او رئیس ستاد فرماندهی نظامی هیتلر بود و به اعدام محکوم شد

گوستاو کروپ فان بولن و هالباخویرایش

وی شرکت فرانسوی -آلمانی کروپ در زمینه صنایع سنگین را از سال ۱۹۰۹ تا ۱۹۴۱ اداره کرد. او و پسرش آلفرد، این شرکت را در جریان دو جنگ جهانی اداره کردند و کلیه تجهیزات و امکانات را برای جنگ آلمان تهیه و تولید می‌کردند.

رابرت لیویرایش

رئیس جبهه کار رایش که بعد از دستگیری و قبل از دادگاه خود را با پارچه حوله حلق آویز کرد.

کنستانتین فون نویراتویرایش

نخستین وزیر خارجه هیتلر

فرانتس فن پاپنویرایش

معاون صدراعظم آلمان بود که هیتلر را به قدرت رسیدن یاری کرد و تبرئه شد.

اریش رایدرویرایش

فرمانده نیروی دریایی آلمان بود.

یواخیم فون ریبنتروپویرایش

وزیر امورخارجه آلمان بود که به اعدام محکوم شد و ۶ اکتبر ۱۹۴۶ حکمش اجرا شد.

هیالمار شاختویرایش

او به سازماندهی امور مالی نازی کمک کرد و به دلیل آنکه در کارهای هیتلر نقش نداشت تبرئه شد.

بالدور فون شیراخویرایش

رئیس سازمان جوانان هیتلری به بیست سال زندان محکوم شد.

آرتور زایس-اینکوارتویرایش

فرمانروای هلند تحت اشغال بود و به اعدام محکوم شد.

یولیوس اشترایخرویرایش

او ناشر روزنامه نازی دِر اشتورمر بود که به اعدام محکوم شد.

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

  1. 20 محاکمه نورنبرگ، جلد چهارم، سه شنبه، ۲۰ دسامبر ۱۹۴۵، بازبینی شده در ۲۳ فوریه ۲۰۱۴.
  2. دروغ‌های جنگ، بخش جدایی ناپذیر جنگ روانی
  3. «دروغ‌هاي جنگ، بخش جدايي ناپذير جنگ رواني». گرداب. دریافت‌شده در ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۸.
  4. «این بار نیز دروغ». نشریه حزب موتلفه اسلامی. دریافت‌شده در ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۸.
  5. «گزارش پرچم دروغین - هژمونی جهانی». باشگاه خبرنگاران جوان. دریافت‌شده در ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۸.