باز کردن منو اصلی

آمریکای شمالی انگلیسی‌تبار به مستعمره‌ها و قلمروهای امپراتوری انگلیس در قاره آمریکای شمالی گفته می‌شده‌است.[۱] این اصطلاح اولین بار به‌طور غیررسمی در سال ۱۷۸۳ استفاده شده‌است و تا قبل از گزارش امور آمریکای شمالی انگلیسی‌تبار (۱۸۳۹) که به آن گزارش دورهام هم می‌گویند، استفاده از آن متداول نشد.

در سال ۱۷۷۵ امپراتوری انگلستان، شامل ۲۰ قلمرو در نیمکره غربی و شمال اسپانیای نو می‌شد. این قلمروها عبارت بودند از: نیوفاندلند، روپرتزلند، نوا اسکوشیا، جزیره پرنس ادوارد، مستعمرات سیزده‌گانه (که با بریتانیا جنگیدند و در سال ۱۷۸۳ ملت پیشروی ایالات متحده شدند)، فلوریدای شرقی و غربی و استان کبک.

منابعویرایش

  1. «British North America». The Canadian Encyclopedia. ۶ فوریه ۲۰۰۶. دریافت‌شده در ۱۶ مه ۲۰۱۹.