باز کردن منو اصلی

عبدالله بن حسین بن ناقیا با کنیهٔ ابوالقاسم، شهرت‌یافته به ابن ناقیا بغدادی (۱۲ مارس ۱۰۲۰-۱۴ فوریه ۱۰۹۲م) فقیه، فیلسوف، زبان‌شناس، ادیب و شاعر عربی عراقی در سدهٔ پنجم هجری بود. از آثار اوست: «الجُمان فی تَشبیهات القُرآن»، «شرح کتاب الفصیح (از ثعلب)»، «مُلَحُ المُمالحة»، «مُلَح الکُتّاب»، «أغانی المُحدَثین»، «مختصر کتابِ الأغانی».[۱][۲][۳]

ابن ناقیا بغدادی
عبدالله بن حسین بن ناقیا
زادروز۱۲ مارس ۱۰۲۰/ ۱۵ ذی‌القعده ۴۱۰
بغداد، عراق
درگذشت۱۴ فوریه ۱۰۹۲/ ۴ محرم ۴۸۵
بغداد، عراق
پیشهفقیه، فیلسوف، زبان‌شناس، ادیب، شاعر
شناخته‌شده برایچیرگی بر علوم گوناگون

منابعویرایش

  1. ابن خلّکان، احمد (۱۹۷۲). وفیات الأعیان. ۱. بیروت: دار صادر. ص. ۴۷۵.
  2. زرکلی، خیرالدین (۲۰۰۲). الأعلام (به عربی). ۴. بیروت: دارالعلم للملایین. ص. ۲۶۷.
  3. فروخ، عمر (۱۹۸۴). تاریخ الأدب العربی (PDF). سوم. بیروت: دارالعلم للملایین. صص. ۱۹۹.