باد اسپنسر

بازیگر ایتالیایی

باد اسپنسر (به انگلیسی: Bud Spencer) با نام حقیقی کارلو پِدِرسُلی (به ایتالیایی: Carlo Pedersoli) بازیگر ایتالیایی و متولد ۳۱ اکتبر ۱۹۲۹ در ناپل بود. او در روز دوشنبه مصادف با ۲۷ ژوئن ۲۰۱۶ (۷ تیر ۱۳۹۵) درگذشت.

باد اسپِنسر
Bud Spencer cropped 2009.jpg
نام اصلی کارلو پدِرسُلی
زمینه فعالیت سینما
تولد ۳۱ اکتبر ۱۹۲۹
ناپل، ایتالیا
مرگ ۲۷ ژوئن ۲۰۱۶ (۸۶ سال)
رم، ایتالیا
ملیت ایتالیایی
پیشه بازیگر
همسر(ها) ماریو آماتو
فرزندان سه
صفحه در وبگاه IMDb
اسپنسر در سال ۲۰۱۵

وی بیشتر به خاطر حضور در فیلم‌هایی به سبک وسترن اسپاگتی (وسترن کمدی) همراه با تِرِنس هیل شهرت دارد. وی باتِرِنس هیل هجده فیلم سینمائی مشترک کار کرده‌است.

او از قهرمانان ورزشی در رشته‌های شنا، کاراته، واترپولو و بازیکن سابق فوتبال آمریکایی تیم سانفرانسیسکو فورتی ناینرز بود. وی در سن ۳۸ سالگی به دنیای بازیگری روی آورد و توانست به موفقیت‌های بین‌المللی دست پیدا کند. او همچنین علاقه‌مند به حوزه نویسندگی بود و در طول سال هایی که دیگر فیلم بازی نمی‌کرد به این حرفه روی آورده و کتابی را نیز در ارتباط با زندگی خود نوشته‌است.

در ایران او را با نام پاگُنده یا بولدوزر می‌شناسند که در اصل نام فیلم‌های مشهور او است.

زندگی شخصیویرایش

کارلو فرزند کارخانه داری بود به نام «آِلساندرو پِدِرسُلی».

او در سال ۱۹۳۶ وارد دبستان شد و پس از پایان دبیرستان با بهترین معدل، در سال 1946 به تحصیل در رشته شیمی در دانشگاه رم پرداخت. خانواده او پس از بمباران کارخانه پدرش طی جنگ جهانی دوم به رم که بخاطر وجود واتیکان امن‌ترین شهر ایتالیا محسوب می‌شد نقل مکان کرد و پس از مدتی (سال 1947) تصمیم گرفتند به برزیل در آمریکای جنوبی مهاجرت کنند. کارلو که مجبور به ترک تحصیل شده بود در برزیل به کارگری پرداخت.

او در سال ۱۹۴۸ به ایتالیا بازگشت و به تحصیل و ورزش شنا پرداخت. کارلو پس از مدتی تغییر رشته داد و طی شش ترم رشته حقوق را در دانشگاه در سال ۱۹۵۷ به پایان رساند ولی هیچگاه در این رشته فعال نبود.[۱] کارلو در سال ۱۹۶۰ با دختر یک تهیه‌کننده ایتالیایی با نام ماریا آماتو ازدواج کرد و حاصل ازدواجش با او سه فرزند جوزپه (۱۹۶۱)، کریستین (۱۹۶۲) و دیامانته (۱۹۷۲) بود.

باد اسپنسر پس از ظاهر شدن در فیلم لبه تیز شمشیر تبدیل به یک خلبان ماهر هواپیمای جت و هلیکوپتر شد.

حضور حرفه‌ای در شنا و واترپلوویرایش

 
اسپنسر در سال ۱۹۵۰

او در سال‌های جوانی اش یک شناگر حرفه‌ای بود. باد اسپنسر اولین فرد ایتالیایی بود که توانست در کمتر از یک دقیقه مسیر ۱۰۰ متر شنای آزاد را بپیماید. او رکورد ۵۹٫۵ ثانیه در شنای آزاد ۱۰۰ متر را در ۱۹ سپتامبر ۱۹۵۰ به دست آورد. وی در بازی‌های کشورهای حوزه دریای مدیترانه در سال ۱۹۵۱، برنده مدال نقره شنای ۱۰۰ متر آزاد شد.

باد اسپنسر در بازی‌های المپیک سال ۱۹۵۲ در هلسینکی فنلاند شرکت کرد و با وزن ۵۸٫۸ کیلوگرم، در شنای آزاد ۱۰۰ متر در زمان ۵۸٫۹ ثانیه به مرحله نیمه نهایی رسید.

وی چهار سال بعد، در المپیک تابستانی که در شهر ملبورن کشور استرالیا برگزار شد، در مرحله نیمه نهایی با وزن ۵۸٫۵ کیلوگرم، توانست مسیر ۱۰۰ متر آزاد را در مدت زمان ۵۹ ثانیه پشت سر بگذارد.

او به عنوان یک بازیکن حرفه‌ای واترپلو، در مسابقات قهرمانی ایتالیا در سال ۱۹۵۴ (زمانی که در تیم اس.اس.لازیو بازی می‌کرد) جایزه بهترین بازیکن واترپلوی کشور را به دست آورد، اما در سال ۱۹۵۷ از شرکت در بازی‌های حرفه‌ای شنا و واترپلو کناره گرفت. در ۱۷ ژانویه سال ۲۰۰۵، جایزهٔ معروف به سلطان معماری شنا (یا نشان طلای کایمان) توسط فدراسیون شنای ایتالیا به وی اهدا شد.

باد اسپنسر در ۲۴ ژانویه ۲۰۰۷، دیپلم افتخار مربیگری شنا و واترپلوی خود را از دستان پائولو بارِلی، رئیس فدراسیون شنای ایتالیا دریافت کرد.

فعالیت سیاسیویرایش

در سال ۲۰۰۵ با ورود به دنیای سیاست ، به عنوان مشاور حزب فورزا در منطقه لاتزیو مشغول به کار شد، اما در این کار موفق نبود.

اسپنسر اعلام کرده ‌است: «من در زندگی ام، هر کاری را انجام داده‌ام؛ به جز سه کار: رقص باله، سوارکاری و سیاستمداری.

با توجه به این که دو شغل اول، برای من دست نیافتنی بودند، خودم را به دنیای سیاست پرتاب کردم.»

مخالفان اسپنسر همیشه او را به خاطر درگیر شدن در سیاست‌های نمایشی مورد انتقاد قرار می دادند.

فعالیت صنعتیویرایش

کارلو پدرسلی چند اختراع به نام خود ثبت کرده. او در سال ۱۹۸۱ یک تفنگ سه لول (تفنگ مختلط) و در سال ۱۹۹۰ یک «قفل در» اختراع و به نام خود در اروپا ثبت کرد.[۲][۳] حقوق شخصی این اختراعات و همچنین اختراع «عصای صندلی دار» به خاطر نپرداختن هزینه عضویت سالانه به اداره ثبت اختراعات در سال‌های گذشته، منتفی محسوب می‌شوند.

ساختن «مسواک برقی خمیردندان سر ِخود» توسط کارلو پدرسلی اختراع محسوب نمی‌شود.

بازیگری حرفه‌ایویرایش

اولین حضور حرفه‌ای باد اسپنسر در دنیای سینما، بازی در فیلمی با نام روح شوهر من برگرفته از یک داستان کمدی ایتالیایی بود که در سال ۱۹۴۹ تولید و در سال ۱۹۵۰ منتشر شد.

وی در سال ۱۹۵۱ در فیلم‌های گارد پرتورین و کجا می‌روی؟ به عنوان یک بازیگر حضور داشته‌است.

محبوبیت در ایرانویرایش

باد اسپنسر و تِرِنس هیل جزئی از خاطرات ایرانیان شده‌اند.

خبر مرگ باد اسپنسر (که مردم ایران وی را با نام «پا گنده» یا «بولدوزر» می‌شناسند) بازتاب زیادی در فضاهای مجازی ایرانی داشت و مرگ این هنرمند، آنها را غمگین و متأثر کرد.[۴][۵]

مرگویرایش

 
مراسم رسمی خداحافظی با اسپنسر در شهر رم

باد اسپنسر ۸۶ ساله بر اثر بیماری ذات الریه در تاریخ ۲۷ ژوئن ۲۰۱۶ در رم درگذشت.

به گفته پسر اسپنسر، او با گفتن جمله «از شما ممنونم» از دنیا رفت. از او ۳ فرزند ، ۵ نوه و ۶ نوه بزرگ (نتیجه) به یادگار ماند.

واکنش ها به درگذشت باد اسپنسرویرایش

درگذشت این بازیگر با تأثر عمیق و ایجاد موجی وسیع در شبکه‌های اجتماعی همراه شد.

با درگذشت وی ماتئو رُنِتسی نخست‌وزیر ایتالیا توییت کرد: «باد اسپنسر، خیلی دوستت داشتیم.»

راسل کرو بازیگر هالیوودی هم نوشت: «روحت شاد باد اسپنسر… قلبم با خانواده‌ات همراه است.»

اوسوالدو دی سانتیس رئیس کمپانی سینمایی فاکس قرن بیستم ایتالیا نیز نوشت: «او بازیگری بود که سینمای ایتالیا باید سپاسگزارش باشد، زیرا او فیلم‌های ایتالیایی را در سراسر جهان شناساند.»

آثار دوبله شده در ایرانویرایش

در ایران معمولاً ایرج دوستدار به جای او صحبت کرده‌است.

فقط نام دوبله فیلم‌ها ذکر شده‌است.

مجموعه پا گندهویرایش

فیلم‌های مشترک با زوج هنری اش تِرِنس هیلویرایش

فیلم‌شناسیویرایش

نام فیلم سال انتشار نقش ایفا شده توسط باد اسپنسر
کجا می‌روی ۱۹۵۱ گارد شاهنشاهی
اژدر بشر ۱۹۵۴ مارگرینی
قهرمان زمان ما ۱۹۵۵ فرناندو
نارگیل مادر ۱۹۵۷ اسکار
وداع با اسلحه ۱۹۵۷ کارا بینیره
هانیبال ۱۹۵۹
اگه خدا ببخشه من نمی‌بخشم ۱۹۶۷ هاچ بسی
امروز می‌کشیم، فردا می‌میریم! ۱۹۶۸ اوبانیون
فراتر از قانون ۱۹۶۸ جیمز کوپر
آس برنده ۱۹۶۸ هاچ بسی
روز پنجم ۱۹۶۹ سی.پی.ال. جلینک
پنج مرد جنگی ۱۹۶۹ مسیتو
این گروه مرگبار ۱۹۶۹ هاچ بسی
به من می‌گن ترینیتی ۱۹۷۰ بامبینو
تسخیر ناپذیران ۱۹۷۱ اسکول
هنوز ترینیتی هستم ۱۹۷۱ بامبینو
چهار مگس روی مخمل خاکستری ۱۹۷۱ گادفری
شهر تبهکاران ۱۹۷۲ روزاریو رائو
همه راه‌ها به همین‌جا ختم می‌شود بچه‌ها ۱۹۷۲ سالود
آره که میشه رفیق ۱۹۷۲ هیرام کوبورن
دلیلی برای زندگی، دلیلی برای مرگ ۱۹۷۲ الی سامپسون
حتی فرشتگان هم لوبیا می‌خورند ۱۹۷۳ کارلی اسمیت
به من میگن پاگنده ۱۹۷۳ بازرس ریزو (پاگنده)
دو میسیونر ۱۹۷۴ پدر پادری پدرو
در غیر این صورت عصبانی میشیم ۱۹۷۴ بن
پاگنده به هنگ کنگ می‌رود ۱۹۷۵ بازرس ریزو (پاگنده)
دو پلیس زبل ۱۹۷۷ ویلبور والش
پاگنده به آفریقا می‌رود ۱۹۷۸ بازرس ریزو (پاگنده)
به من میگن بولدوزر ۱۹۷۸ بولدوزر
فردها و زوج‌ها ۱۹۷۸ چارلی فیرپو
کلانتر و گمشده فضایی ۱۹۷۹ اسکریفو اسکات (کلانتر هال)
پاگنده به مصر می‌رود ۱۹۷۹ بازرس ریزو (پاگنده)
من و اسب آبی ۱۹۷۹ تام
همه چیز برای من اتفاق می‌افتد ۱۹۸۰ اسکریفو اسکات (کلانتر هال)
بادی به غرب می‌رود ۱۹۸۱ بادی
دوست یک گنج است ۱۹۸۱ چارلی او. برین
گربه و سگ ۱۹۸۲ گروهبان پارکر
جو موز فروش ۱۹۸۲ جوی موزی
بمب افکن ۱۹۸۲ باد گرازیانو
پرواز به میامی ۱۹۸۳ اوریوردان با نام مستعار داگ میسون
جنجال در ریو ۱۹۸۴ گرگ واندر / آنتونیو د لا کوئیمبرا کرونیلاوای آزودو
پلیس‌های فوق‌العاده میامی ۱۹۸۵ استیو فارست
علاءالدین ۱۹۸۶ جنیه
مرد بزرگ (مجموعه تلویزیونی) ۱۹۸۹–۱۹۸۸ جک سلمنتی
خیلی بزرگ (مجموعه تلویزیونی) ۱۹۹۳–۱۹۹۰ جک کاستلو
سخنرانی شیطان ۱۹۹۱ جان بال وبستر
مشکل سازان ۱۹۹۴ مؤسس
ما فرشته‌ایم (مجموعه تلویزیونی) ۱۹۹۷ اورسو
آتش بازی ۱۹۹۷ خوانندهنابینا
به حد ۱۹۹۷ الورزا
فرزندان باد ۲۰۰۰ کوئینتیرو
۳–۴ همیشگی ۲۰۰۲ بوپس
آواز در پشت صفحه نمایش ۲۰۰۳ کاپیتان پیر آدرانو
پدر روحانی (مجموعه تلویزیونی) ۲۰۰۵ پدر روحانی
مرگ کسب و کار من است عزیزم ۲۰۰۹ پپه
جنایات کوکو (مجموعه تلویزیونی) ۲۰۱۰ کارلو بانکی

منابعویرایش

ویکی‌پدیا انگلیسی

واکنش هنرمندان به درگذشت باد اسپنسر

پیوند به بیرونویرایش