نِگاره یا اِنگاره یا تَصویر (به عربی: صورة) یا ایمِیج (به انگلیسی: Image) چیزی ثانوی است که بازتابِ واقعیت یا حقیقت دیگری باشد. نگاره در فرایند انتزاع و تجرید (شکل‌گیری مفاهیم و اندیشه)، برای فرد معنی پیدا می‌کند. نگاره‌ها می‌توانند دوبعدی یا سه‌بعدی باشند.

شکل ۱: پیاده‌سازی ژرفانمایی که تصویر را با موضوع ترکیب کرده‌است.
Image created with a mobile phone.png
Faust bei der Arbeit.JPG

پیرامون واژهویرایش

میان واژه‌های فرتور (photo، عکس) و انگاره[۱] (image، تصویر) دگرگونی و تفاوت هست. انگاره (engâre) به معنی چیزیست که انگاشته می‌شود همچون image که در انگلیسی از imagine به معنی گمان، انگار و تصور کردن است ولی فرتور (fartur) چیزیست که از پرتو ساخته شده، در انگلیسی photo از یونانی phos به معنی نور، درخشش و روشنی است. این دو واژگانی کهن اند که دارای نمونه‌هایی همانند در انگلیسی و یونانی همچون پارسی که زبان‌هایی هندو-اروپایی اند به کار رفته و می‌روند. همچنین نباید عکس (فرتور) را با تصویر (انگاره) اشتباه بگیریم؛ عکس (جز) نام دسته‌ای از تصویرها (کل) است.

پیشینهویرایش

نگاره از نخستین رسانه‌های گروهی میان انسان‌ها بوده‌است.

ویژگی‌هاویرایش

با نشانه‌شناسی نگاره، می‌توان ویژگی‌های یک نگاره را شناخت، اگر چه نظریات گوناگونی برای دستیابی به نگاره چون نظریهٔ اطلاع‌رسانی، نظریهٔ ریاضیات، نظریهٔ روانشناسی، نظریهٔ بیان و غیره وجود دارد.

نظریهٔ نشانه‌شناسیویرایش

در نظریهٔ نشانه‌شناسی، مهم‌ترین گزینه «دلالت» است و نه «احساسات هنری». در نظریهٔ نشانه‌شناسی، سخن از «شیوهٔ تولید معنای» نشانه است. یک نشانه در اصل یک نشانه نیست، مگر آن‌که «مبین ایده‌ها» باشد و در پندار افراد دریافت‌گر، «تاویلی» برانگیزد؛ بنابراین می‌توان گفت هر چیزی می‌تواند نشانه باشد، چرا که انسان‌ها از همان آغاز، شروع به تاویل محیط اطراف خود کردند.

نگاره ذهنیویرایش

«نگاره ذهنی» تصویری است که در نبود اشیا یا پدیده‌ها در ذهن وجود دارد. طرح آغازین هنرمندان معمولاً نخست در ذهن و پندارشان مجسم می‌شود و سپس شکل حقیقی به خود می‌گیرد.

پانویسویرایش

منابعویرایش

  • رزاقی، فرید، مج‍موعه طبقه‌بندی‌شده گرافیک، ته‍ران، کانون فرهنگی آموزش، ۱۳۸۴.