جنگ‌های سلوکیان و رومیان

نبرد سلوکیان و رومیان (۱۸۲–۱۹۸ پیش از میلاد)، که با نام نبرد آنتیوخوس یا نبرد سوریه نیز شناخته می‌شود، یک درگیری نظامی بین دو ائتلاف به رهبری جمهوری روم و امپراتوری سلوکی بود. این درگیری‌ها در یونان، دریای اژه و آسیای کوچک صورت گرفت. این جنگ نتیجه «جنگ سرد» میان دو قدرت بود که از سال ۱۹۶ پیش از میلاد آغاز شده بود. در این دوره رومیان و سلوکیان سعی داشتند با ایجاد اتحاد با قدرتهای کوچک یونان، حوزه‌های نفوذ را گسترش دهند. نبرد با پیروزی قطعی رومی به پایان رسید. در پیمان آپامئا، سلوکیان مجبور به تسلیم کردن آسیای کوچک به ائتلاف رومی‌ها شدند و در نتیجه، جمهوری روم سلطه خود را بر یونان و آسیای کوچک به دست آورد و تنها قدرت اصلی در دریای مدیترانه شد.

جنگ سلوکیان و رومیان
بخشی از جنگ‌های مقدونیان
Asia Minor 188 BCE.jpg
نقشه آسیای کوچک و منطقه اصلی بعد از جنگ.
تاریخ۱۹۲–۱۸۸ پیش از میلاد
مکان
نتیجه پیروزی روم، پیمان آپامئا
تغییرات
قلمرو
پرگامون سرزمین‌های لیدیا، فریگیا، میسیا، پیسیدیا و پامفیلیا را تصرف کرد.
رودس سرزمین‌های کاریا و لیکیا را تصرف کرد.
طرفین درگیر
امپراتوری سلوکی
لیگ ایتولیان
آتامانی‌ها
پادشاهی کاپادوکیه
امپراتوری کارتاژ
Vexilloid of the Roman Empire.svg جمهوری روم
اتحادیه اخائیه
پرگامون
رودس
مقدونیه
فرماندهان و رهبران
آنتیوخوس سوم
هانیبال
پلیزنیداس
Vexilloid of the Roman Empire.svg امیلیوس رگیلیوس
Vexilloid of the Roman Empire.svg اسکیپیوی آسیایی
Vexilloid of the Roman Empire.svg اسکیپیوی آفریقایی
یومنس دوم پرگامون
فیلیپ پنجم مقدونیه

پیش زمینه

آنتیوخوس سوم، پادشاه سلوکی، در سال ۲۰۳ قبل از میلاد با شاه فیلیپ پنجم مقدونی پیمان اتحاد بست.[۱]این پیمان اظهار می‌داشت که آنتیوخوس و فیلیپ به یکدیگر کمک می‌کنند تا سرزمین فرعون جوان بطلمیوس پنجم را تسخیر کنند.[۱] در سال ۲۰۰ پیش از میلاد، برای اولین بار روم در امور یونان درگیر شد، هنگامی که دو متحد آن، پرگامون و رودس، که در جنگ کرتین با فیلیپ جنگیده بودند، در این زمان از رومیان درخواست کمک کردند.[۲] در پاسخ به این درخواست، رومی‌ها ارتش خود را به یونان فرستادند و به مقدونیه حمله کردند. دومین جنگ مقدونیه تا سال ۱۹۶ پیش از میلاد به طول انجامید و هنگامی به پایان رسید که رومی‌ها و متحدین آنها از جمله اتحادیه ایتولیان، در نبرد سینوسس فالایی فیلیپ را شکست دادند. شرایط این پیمان فیلیپ را مجبور به پرداخت غرامت جنگی و متحد روم نمود با این حال که روم برخی از مناطق یونان را اشغال کرد. در همین حال ، آنتیوخوس در جنگ پنجم سوریه (۲۰۱–۱۹۵ پیش از میلاد) در حال جنگ با ارتش بطلمیوس در سول سوریه بود. ارتش آنتیوخوس در نبرد پانیوم در سال ۲۰۱ پیش از میلاد، ارتش مصر را شکست داد و تا سال ۱۹۸ پیش از میلاد ، آنتیوخوس سول سوریه را تصرف کرد. سپس آنتیوخوس روی حمله به مواضع بطلمیوس در کلیکیه، لیکیه و کاریا متمرکز شد.[۳] آنتیوخوس ضمن حمله به استحکامات بطلمیوس در آسیای کوچک، ناوگانی را برای اشغال شهرهای ساحلی بطلمیوس در این منطقه و همچنین حمایت از فیلیپ فرستاد.[۳] رودس، یکی از متحدان روم و قویترین نیروی دریایی منطقه، نگران شد و فرستاده‌هایی را به آنتیوخوس ارسال کرد و گفت که اگر ناوگان وی از چلیدونه در کلیکیه عبور کند، جلوی او را خواهند گرفت زیرا آنها نمی‌خواستند فیلیپ کمک دریافت کند.[۴] آنتیوخوس این تهدید را نادیده گرفت و به پیشبرد حرکات دریایی خود ادامه داد، اما رودسی‌ها حرکتی انجام ندادند زیرا آنها شنیده بودند که فیلیپ در سینوسسفالا شکست خورده‌است و دیگر تهدیدی نیست.[۴] صلح در سال ۱۹۵ قبل از میلاد با ازدواج دختر آنتیوخوس، کلئوپاترا با بطلمیوس برقرار شد. حال مشکلات آنتیوخوس در آسیا حل شده بود و او اکنون به اروپا چشم دوخته بود.

وقوع جنگ

در همین حال، هانیبال، که در دومین جنگ پونیک علیه رم جنگیده بود، از کارتاژ به تایر گریخت و به آنجا پناه برد. در دربار آنتیوخوس در افسس پادشاه تصمیم گرفت چه اقداماتی را علیه روم انجام دهد.[۵]

جستارهای وابسته

پانویس

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ Green, Alexander to Actium: The Historical Evolution of the Hellenistic Age, 304
  2. Livy 31.14 بایگانی‌شده در ۱۹ ژوئن ۲۰۱۷ توسط Wayback Machine
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ Livy 33.19 بایگانی‌شده در ۱۹ ژوئن ۲۰۱۷ توسط Wayback Machine
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ Livy 33.20 بایگانی‌شده در ۱۹ ژوئن ۲۰۱۷ توسط Wayback Machine
  5. Livy 34.49 بایگانی‌شده در ۱۹ ژوئن ۲۰۱۷ توسط Wayback Machine