باز کردن منو اصلی

حسن مشار (مشارالملک) (۱۲۴۲ - ۱۳۲۷، مونت کارلو) دولت مرد اواخر قاجار و اوایل پهلوی و چندین دوره وزیر و نماینده مجلس شورای ملی بود.

حسن مشار
وزیر امور خارجه
مشغول به کار
۲۸ آذر ۱۳۰۴ – ۱۵ خرداد ۱۳۰۵
پس ازمحمدعلی فروغی
پیش ازداوود مفتاح
نخست‌وزیرسردارسپه
نخست‌وزیرسردارسپه
وزیر مالیه (دارایی)
نخست‌وزیرحسن مستوفی
مشغول به کار
مرداد ۱۲۹۵ – خرداد ۱۲۹۶
نخست‌وزیروثوق الدوله
پس ازیمین‌الملک
پیش ازمحتشم‌السلطنه اسفندیاری
شروع به کار
۱ آذر ۱۲۹۶
نخست‌وزیرعین الدوله
پس ازمحتشم‌السلطنه اسفندیاری
پیش ازمحمدقلی هدایت (مخبرالملک)
نخست‌وزیرحسام‌السلطنه بختیاری
مشغول به کار
مرداد ۱۲۹۷ – تیر ۱۲۹۹
نخست‌وزیروثوق الدوله
پس ازمحمدقلی هدایت (مخبرالملک)
پیش ازمهدی‌قلی هدایت (مخبرالسطنه)
وزیر دربار
در زمانِاحمدشاه قاجار
نخست‌وزیرسید ضیاء
وزیر راه
نخست‌وزیرمخبرالسلطنه هدایت (کابینه دوم)
نماینده دوره اول مجلس شورای ملی
حوزه انتخاباتیاعیان و خوانین و ملاکین
نماینده دوره چهارم مجلس شورای ملی
شروع به کار
۱۳۰۰
حوزه انتخاباتیسیرجان
اطلاعات شخصی
زاده۱۲۴۲ خورشیدی
،
درگذشت۱۳۲۷ خورشیدی
مونت کارلو،
ملیت ایران
شغلسیاستمدار
مذهباسلام
لقب(ها)مشارالملک

زندگی سیاسیویرایش

وی فرزند حاج علی اکبر خان از کارکنان وزارت امور خارجه عهد ناصری بود. او نیز مانند پدر کار خود را از همین وزارتخانه آغاز کرد تا در سال ۱۲۸۲ به ریاست اداره حسابداری و گذرنامه رسید. در دوره اول مجلس شورای ملی به نمایندگی اعیان و خوانین و ملاکین برگزیده شد.[۱]

در کابینه مستوفی الممالک به معاونت وثوق الدوله در وزارت مالیه رسید و یک سال بعد در کابینه وثوق وزیر دارایی و سرپرست وزارت تجارت شد. در کابینه‌های عین الدوله و حسام‌السلطنه بختیاری و همچنین در کابینه دوم وثوق این سمت را حفظ کرد تا سرانجام جای خود را به صارم‌الدوله (فرزند ظل‌السلطان) داد.[۱]

پس از کودتای سوم اسفند ۱۲۹۹ و در کابینه سید ضیاء وزیر دربار احمدشاه شد. در سال ۱۳۰۰ از سیرجان به نمایندگی مجلس انتخاب شد و پس از بازداشت نصرت‌الدوله جانشین وی در وزارت دارایی شد. در کابینه‌های سوم و چهارم سردارسپه و نیز کابینه اول محمدعلی فروغی وزارت خارجه را برعهده داشت. در کابینه دوم مخبرالسلطنه هدایت به وزارت راه و مجدداً وزارت دارایی دست یافت.[۱]

بدین ترتیب او در طول دوره حیات سیاسی خود سه بار وزیر امور خارجه، پنج بار وزیر دارایی، یک بار وزیر دربار و یک بار وزیر راه بود. در سال ۱۳۱۶ به اروپا عزیمت کرد و با خوشنامی به خاطر تحاشی از عقد قرارداد نفت در همانجا درگذشت.[۱]

منابعویرایش

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ بازیگران سیاسی عصر رضاشاهی و محمدرضاشاهی. ناصر نجمی. انتشارات انیشتین. ۱۳۷۳ تهران