خارگ

شهری جزیره ای در شهرستان بوشهر، استان بوشهر، ایران

خارگ که گاهی خارک نیز نوشته می‌شود، شهری است در جزیره‌ ایرانی خارگ واقع در آب‌های خلیج فارس. شهر خارگ، از لحاظ تقسیمات کشوری، از توابع شهرستان بوشهر در استان بوشهر است. این شهر مرکز بخش خارگ است.

خارگ
کشور ایران
استانبوشهر
شهرستانبوشهر
بخشبخش خارگ
مردم
جمعیت۸٬۱۹۳ نفر (سال ۱۳۹۵)[۱]
آب‌وهوا
روزهای یخبندان سالانهصفر
اطلاعات شهری
پیش‌شمارهٔ تلفن۰۷۷-
خارگ بر ایران واقع شده‌است
خارگ
روی نقشه ایران
۲۹°۱۵′۲۹″شمالی ۵۰°۱۹′۵۵″شرقی / ۲۹٫۲۵۸°شمالی ۵۰٫۳۳۲°شرقی / 29.258; 50.332

خارگ طبق آمار رسمی در سال ۱۳۹۰ دارای جمعیت ۷٫۷۲۲ نفر بوده[۲] و طبق امار سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۸٬۱۹۳ نفر می‌باشد.[۳]

موقعیتویرایش

خارگ در حدود ۷۶ کیلومتری شمال‌غربی بوشهر و ۳۰ کیلومتری [بندر ریگ] و ۳۵ کیلومتری بندر گناوه واقع شده‌است. خارگ دارای مختصات "۳۰'۱۵°۲۹ شمالی و "۵۵'۱۹°۵۰ شرقی است. در زبان فارسی این جزیره خارگ نامیده می‌شود(‏نام نهمین جلد از مجموعه کتاب‌های «خلیج‌فارس ویلیم فلور» است)، اما عرب‌ها آن را «خریج» می‌نامند. جزیره کوچک‌تر نزدیک به آن «خارگو» نام دارد که عرب‌ها آن را «خوایریج» می‌نامند. این در حالی است که اروپایی‌ها آن را «کورگو» یا «کورگو» می‌نامیدند. این جزیره سنگی ۳۱ کیلومتر مربع مساحت دارد و در ۵۵ کیلومتری شهر بوشهر و ۳۲ کیلومتری بندر ریگ واقع شده‌است. جزیره خارگ از شمال به جنوب ۶٫۶ کیلومتر طول و ۴٫۸ کیلومتر عرض دارد. عرض متوسط آن حدود ۱٫۶ کیلومتر و تقریباً به شکل مثلث است. در سال ۱۸۳۰. م بومیان منطقه می‌گفتند که تمام جزیره را می‌توان در عرض پنج ساعت با پای پیاده طی کرد. بیشتر جزیره شامل تپه‌های بی‌آب و علف با بیش از ۷۶ متر ارتفاع است که در مرکز و جنوب خارک قرار دارند. در بخش‌های شمالی از اختلاف سطح آن‌ها کاسته و به پرتگاه‌هایی به ارتفاع ۶ تا ۹ متر منتهی می‌شود. کوه‌های سنگی و سنگ آهک، چشم‌اندازی متروک را با زمینی که شکسته و ناهموار است، عرضه می‌دارند. تپه‌ها پوشیده از یک برش آهکی لایه نازک است که زیر آن لایه‌ای ضخیم‌تر از بسترهای نرم‌تر قرار دارد و به آرامی توسط باد و باران فرسایش می‌یابد. تنها زمین پست، دشتی در حدود ۲٫۶ کیلومتر مربع است که در قسمت شرقی جزیره قرار دارد و تا دهه ۱۹۵۰ در لبه آن یک روستا و مکان یک دژ قدیمی هلندی قرار داشت. قسمت پایین یک خاک شنی دارد. جزیره توسط یک صخره به عرض ۰٫۸ کیلومتر احاطه شده‌است. ساحل جزیره، باریک است و تا دهه ۱۹۵۰، بهترین لنگرگاه خارج از روستا بوده اما زمین آن سفت و سخت است. یک ساحل مروارید مانند بین خارک و خارگو در فاصله‌ای بسیار دور از کرانه دریا وجود دارد. از آنجا که سنگ آهک متخلخل خارگ آب را جمع‌آوری می‌کند، این جزیره حضور برخی غزال‌ها و پرندگان وحشی را حفظ کرده‌است. آب و هوایی که مانند آب و هوای بحرین و فقط در تابستان از آن خنک‌تر است، آب و هوایی سالم که شرجی و رطوبت آن از بوشهر کم‌تر است. در قرن نوزدهم، دمای بیشینه معمولاً در چادرها از ۳۵ درجه سلسیوس تجاوز نمی‌کرد.[۴]

منابعویرایش

  1. «تعداد جمعیت و خانوار به تفکیک تقسیمات کشوری براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵» (اکسل). درگاه ملی آمار.
  2. «نتایج سرشماری – جمعیت به تفکیک تقسیمات کشوری ۱۳۹۰» (اکسل). درگاه ملی آمار.
  3. «تعداد جمعیت و خانوار به تفکیک تقسیمات کشوری براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵» (اکسل). درگاه ملی آمار.
  4. فلور، ویلیم، خلیج فارس، ناگفته‌های جزیرهٔ خارک؛ ترجمه الناز بلوری فرد؛ چاپ اول؛ تهران: نشر نگاه، 1399، مقدمه نویسنده.

پیوند به بیرونویرایش