راه‌پیمایی مرگ

راهپیمایی مرگ که بر پایهٔ کنوانسیون چهارم ژنو، جنایت جنگی شمرده می‌شود، وادار کردن افرادی مانند زندانیان، اسیران یا تبعیدیان به پیمودن مسیری با هدف تلف شدنشان می‌باشد و همین، وجه تمایز راهپیمایی مرگ از انتقال سادهٔ اسیران یا زندانیان می‌باشد.

مهاجران و غیرنظامیان کروات در راهپیمایی مرگ
نسل‌کشی یونانیان
پیش‌زمینه
انقلاب ترکان جوان · یونانی‌های عثمانی · یونانی‌های پونتی · امپراتوری عثمانی
نسل‌کشی
Labour Battalions · راهپیمایی مرگ · Massacre of Phocaea
Evacuation of Ayvalik · İzmit massacres · Samsun deportations · Amasya trials · آتش‌سوزی سمورنا
کمک‌های خارجی
کمیته کمک‌رسانی یونانی‌های آسیای صغیر · بنیاد کمک‌رسانی خاور نزدیک
حزب‌های مسئول
ترکان جوان یا حزب اتحاد و ترقی · سه پاشا: طلعت پاشا، انور پاشا، جمال پاشا · بهاالدین شاکر · تشکیلات مخصوصه · نورالدین پاشا · توپال عثمان · مصطفی کمال آتاتورک
جستارهای وابسته
جنگ یونان و ترکیه (۱۹۲۲–۱۹۱۹) · یونانی‌ها در ترکیه · جابه‌جایی جمعیت · مهاجران یونانی · نسل‌کشی ارمنی‌ها · نسل‌کشی آشوری‌ها · محاکمه‌های نظامی ۲۰–۱۹۱۹ ترکیه · پیگرد جنایتکاران

در این نوع از جنایت جنگی نمونه‌هایی چون فشار سخت بدنی، نادیده گرفته شدن آسیب‌دیدگی و بیماری راهپیمایان، گرسنگی و تشنگی تعمدی، شکنجه و خوارسازی و سرانجام از میان بردن کسانی که نمی‌توانند راه را بپیمایند برجسته می‌باشد.

راهپیمایی مرگ می‌تواند تا مقصدی ویژه (مانند یک اردوگاه اقامت اجباری یا اردوگاه اسیران جنگی) یا زمانی ویژه مانند «زمان تلف شدن همهٔ راهپیمایان در درازای راه» ادامه یابد که این نمونهٔ اخیر گونه‌ای از پاکسازی از راه کار اجباری می‌باشد همچون آنچه در نسل‌کشی ارمنی‌ها رخ داد.

جستارهای وابسته

بن‌مایه

  • همکاری‌کنندگان ویکی‌پدیا، «death march»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی ۰۳ آبان ۱۳۹۷).