باز کردن منو اصلی

زبان خوانساری یکی از زبان‌های ایران مرکزی که در شاخهٔ زبان‌های ایرانی غربی قرار می‌گیرد. گویشوران این زبان در حدود ۲۱٬۱۰۰ نفر تخمین زده شده‌است و منطقهٔ پرتکلم آن خوانسار در استان اصفهان گفته می‌شود.[۳]

خوانساری
زبان بومی در: ایران
تعداد گویشوران
۲۱۱۰۰[۱]  (۲۰۰۰)[۲]
کدهای زبان
ایزو ۶۳۹-۳ kfm

گویش یا زبان خوانساری از زبان‌های ایرانی مرکزی و شاخه‌ای از زبان‌های ایرانی غربی شمالی و بالاخره شاخه‌ای از زبان‌های هند و اروپایی است. سازمان یونسکو به دلیل کاهش شدید گویش‌وران این زبان به دلیل مهاجرت از خوانسار یا نفوذ رسانه‌ها، آن را از جمله زبان‌های در حال خطر اعلام کرده‌است.[۴] مردم خوانسار لهجه خاصی ندارند، ولی دارای گویش مستقل خوانساری هستند که این گویش ریشه در زبان فارسی قدیم داشته و از قبل از اسلام در این شهرستان رایج بوده‌است.[۵]

مقایسه با زبان فارسیویرایش

زبان فارسی زبان خوانساری زبان فارسی زبان خوانساری
سفید اسپید بزرگ موسّرmosar
داماد زوما سگ اسپَهespa
دانستن زون سیب سوsou
مادر مانی خاله هاله
دختر دِت پسر پیر
سوراخ هل hole بچه وِچَه
آب اُو مرغ کَرک
سگ اسپه رفیق پر
اجی اواجی بیا بوره

منابعویرایش

  1. Ethnologue 16 gives a figure of 7,030. However, this is a gustimate based on 35,000 speakers divided among five recognized languages.
  2. خوانساری منبع در اتنولوگ (16th ed., 2009)
  3. آشنایی با زبان خوانسازی Ethnologue
  4. "روزنامه اطلاعات - 24 شهریور 1394". تاریخ بازبینی 11 خرداد 1395.
  5. "روزنامه اطلاعات 13 اسفند 1391". تاریخ بازبینی 11 خرداد 1395.

الگو:کد زبان‌های معرفی‌شده در ایزو ۶۳۹–۳ که حرف اول عنوان بین‌المللی آنها حرف K است