باز کردن منو اصلی

زبان قدیمی کازرون یا کازرونی قدیم زبان مرده‌ای است که در شهر کازرون و مناطق پیرامون صحبت میشده و جز گروه جنوب باختری از زبان‌های ایرانی باختری است[۱][۲]. این زبان از لحاظ باستانی با لهجه کنونی فارسی کازرون هم ریشه ولی با آن متفاوت بوده‌است و جز گویش‌های غیر «فارسی امروزی» در استان فارس محسوب می‌شود [۳]. به عبارت دیگر پارسی تبار است ولی پارسی امروزی نیست و فارسی‌زبانان کنونی نمی‌توانند به راحتی آن را درک کنند.

جمله‌های نمونهویرایش

انگلیسی کازرونی قدیم پارسی گفتاری معیار Unipers
Oh، bad luck، leave me alone. Indeed you would dissipate me. bahte bevad as teye men alest meγer kem febeva bekami darin.? .ای بخت بد از پیش من برخیز مگر مرا به باد خواهی داد Ey baxte bad az piše man barxiz magar marâ be bâd xâhi dâd.
The consequence of his fifty years deeds was this، I witnessed that too. kar-e penza sal-eš em bu oyzemân di. .سرانجام کار پنجاه ساله‌اش این بود، آن نیز دیدم saranjâme kâre panjâh sâleaš in bud، ân niz didam.

جستارهای وابستهویرایش

پانویسویرایش

  1. Payne, J.R. (1987). Bernard Comrie, ed. The World's Major Languages. Oxford University Press. ISBN 978-0195065114.
  2. «Ethnologue report for Southwestern Iranian languages».
  3. سلامی، ا. (۱۳۸۳). گنجینه‌ی گویشهای فارس. ۱. تهران: فرهنگستان زبان و ادب فارسی. شابک ۹۶۴-۷۵۳۱-۳۲-X.

منابعویرایش

  • ادیب طوسی، م.ا. (۱۳۸۱). لهجه کازرونی قدیم. ایران.
  • ابن عثمان، محمد (۱۳۵۸). فردوس المرشديه في اسرار الصمديه. به انضمام روايت ملخص آن موسوم به انوارالمرشد في اسرار الصمديه. به کوشش ايرج افشار. تهران: انجمن آثار ملی.