به دروازه‌های بزرگ و مداخل اصلی ورود به ساختمان‌ها یا محوطه‌های ویژه، سَردَرب می‌گویند. در محل سردرب نهادهای مهم معمولاً سازه‌های ویژه‌ای ساخته می‌شود تا بتوان ورودی اصلی آن را به راحتی پیدا کرد که برای پیداکردن عناوین و برای همه آشکار و نمایان ساخت، که به همين سازه‌ها نیز سردرب گفته می‌شود. این سازه‌ها معمولاً نقش نمادین نیز دارند و شکل آن‌ها با موضوع فعالیت نهاد مربوطه ارتباط دارد. معمولاً برای نهادهایی مانند مسجدهای مهم، کلیساها، ساختمان‌های دولتی، وزارتخانه‌ها، دادگستری‌ها و همچنین مدارس دینی و مساجد دره گرم و کاروانسراها سردرهای بزرگ ساخته می‌شوند. از ورودي هاي مشهور در ایران سردر دانشگاه تهران، سردر باغ ملی و سردر قیصریه است.

کارل گوستاو یونگ روان‌شناس شناخته‌شده در نگره «انسان و نمادهایش» می‌گوید نمادهایی که انسان‌ها از دیدگاه نوع معماری، ساختمان نما، سردر، و تندیس‌ها می‌سازند و برپا می‌کنند، نماد از باورها و اعتقادات آن‌هاست.[۱]

نگارخانهویرایش

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

  1. «کارکرد معماری «سردر» در بنا چیست؟». ۲۰ شهریور ۱۳۹۳.