شارل آزناوور

شارل آزناوور با نام شاهنور واغیناک آزناووریان (به فرانسوی: Charles Aznavour - شارل اَزنَوُور)، (به ارمنی: Շառլ Ազնաւուր) (تلفظ فرانسوی: [ʃaʁl aznavuʁ]) (زادهٔ ۲۲ مهٔ ۱۹۲۴ – درگذشتهٔ ۱ اکتبر ۲۰۱۸) خواننده، ترانه‌سرا و بازیگر مشهور فرانسوی-ارمنی بود.

شارل آزناوور
Charles Aznavour May 1963.jpg
آزناوور در سال ۱۹۶۳
نام در زمان تولدShahnour Varinag Aznavourian
زادهٔ۲۲ مهٔ ۱۹۲۴
پاریس، فرانسه
درگذشت۱ اکتبر ۲۰۱۸ (۹۴ سال)
Mouriès, فرانسه
علت درگذشتعوارض ناشی از ادم ریه
پیشه
  • خواننده و ترانه‌سرا
  • بازیگر
  • فعال عمومی
  • دیپلمات
سال‌های فعالیت۱۹۳۳–۲۰۱۸
همسر(ها)میشلین روژل (ا. ۱۹۴۶–۱۹۵۲),
اولین پلسی (ا. ۱۹۵۶–۱۹۶۰),
اولا تورسل (ا. ۱۹۶۷–۲۰۱۸)
فرزندان۵ فرزند؛ شامل سدا آزناوور
جایزه(ها)لژیون دونور (۱۹۹۷، ۲۰۰۱، ۲۰۰۴)
جوایز ومدال‌های شارل آزناوور
حرفه موسیقی
سبک
ناشر(ان)
وبگاهcharlesaznavour.com

زندگی‌نامهویرایش

شارل آزناوور در ۲۲ مه ۱۹۲۴ در محله لاتن پاریس از پدر و مادری ارمنی و مهاجر زاده شد که از نسل‌کشی ارمنی‌ها کشورشان گریخته، به پاریس پناه آورده بودند. تولد آزناوور در فرانسه، اتفاقی بود. آزناوور هنگامی که پدر و مادرش در انتظار ویزای ورود به آمریکا بودند در پاریس به دنیا آمد. پدر و مادر آزناوور عاقبت در فرانسه ماندگار شدند و رستوران کوچکی در پاریس دایر کردند که عمدتاً به پاتوق هنرمندان، به ویژه هنرمندان تبعیدی روسیه و ارمنستان، تبدیل شد.

او پس از استقلال ارمنستان از شوروی، به زادگاه خویش سفر کرد و بعد از زمین‌لرزه ۱۹۸۸ ارمنستان با دوستش لووِن سایان سازمانی خیریه در آنجا تأسیس کرد. در تاریخ ۱۱ سپتامبر ۱۹۹۷، نشان لژیون دونور توسط ژاک شیراک، رئیس‌جمهوری وقت فرانسه به وی اعطاء شد. او نمایندگی ارمنستان را در شماری از نهادهای دیپلماتیک بین‌المللی برعهده گرفت و در سال ۲۰۰۸ ملیت ارمنستان را دریافت کرد. او، به عنوان سفیر ارمنستان در یونسکو انتخاب و در سال ۲۰۰۹ نیز، سفیر ارمنستان در سوئیس شد.

در سال ۱۹۹۸ شبکه سی‌ان‌ان او را به عنوان هنرمند و سرگرمی‌ساز قرن معرفی کرد. شهرت جهانی آزناوور در سال ۱۹۹۹ او را در فهرست هنرمند برتر قرن مجله تایم قرار داد.

موزه شارل ازناوور در سال ۲۰۱۱ در ایروان پایتخت ارمنستان افتتاح شد. در آوریل ۲۰۱۶ به منظور شرکت در جایزه آورورا برای بیداری بشریت از ارمنستان بازدید نمود.

سال ۲۰۱۷ ستاره‌ای در پیاده‌روی مشاهیر هالیوود به نام «شارل آزناوور» ثبت شد.

زندگی شخصیویرایش

«شارل آزناوور» سه بار ازدواج کرد و صاحب شش فرزند شد. در همین سال (۱۹۴۶) آزناوور با نخستین همسرش میشلین ازدواج کرد و حاصل این ازدواج دختری به نام سدا بود. او همواره به ریشه‌های ارمنی خود افتخار می‌کردو در این باره گفته‌بود: «فرانسوی زبان کار من است اما زبان خانوادگی من همیشه ارمنی است.»

در زندگینامه‌ای که خود او با عنوان «آزناوور به قلم آزناوور» نوشته، می‌گوید پس از دوره‌ای که همراه دوستانش سعی می‌کرد نقش یک مرد بزن‌بهادر را بازی کند، یک شب به زور او را روی صحنه فرستادند تا آواز بخواند. او نقل کرده‌است: «به من الهام شد. دیدم که دختران با چشمانی اشکبار و لب‌هایی آویزان بیشتر از زمانی که نقش‌های وحشتناک بازی می‌کردم، به من نگاه می‌کنند. من ۱۵–۱۶ساله بودم ولی خیلی خوب فهمیدم».

آزناوور همواره خود را ابتدا یک شاعر و نویسنده و دوم یک بازیگر خوب می‌دانست و خوانندگی را در جایگاه سوم زندگی خود می‌دید.[۱]

درگذشتویرایش

در شامگاه یکشنبه ۱ اکتبر ۲۰۱۸ در سن ۹۴ سالگی در خانه‌اش در جنوب شرق فرانسه درگذشت

واکنش‌هاویرایش

امانوئل مکرون با انتشار پیامی بر روی توییتر پس از توصیف شارل آزناوور به عنوان هنرمندی عمیقاً فرانسوی که به شدت به ریشه‌های کشور زادگاه والدینش، ارمنستان پایبند بود، نوشت: «شاهکارها، لحن و درخشش منحصر به فرد شارل آزناوور برای سال‌های طولانی او را زنده نگاه خواهد داشت.»[نیازمند منبع]

فرانسوا نیسن، وزیر فرهنگ فرانسه نیز در پیامی از او به عنوان اسطوره ای یاد کرد که مرزها را درنوردیده‌است.[نیازمند منبع]

نخست‌وزیر ارمنستان پس از انتشار خبر درگذشت شارل آزناوور وی را «فرزند استثنایی مردم ارمنستان» خواند و مرگ او را «فقدانی بزرگ برای کل جهان» توصیف کرد.[نیازمند منبع]

هواداران ایرانی او پس از شنیدن خبر درگذشتش، عکس‌های سفرش به ایران را، زمانی که برای اجرا در کلوپ ارامنه تهران به آنجا سفر کرده بود، در فضای مجازی به اشتراک می‌گذاشتند.[نیازمند منبع]

فیلم‌شناسیویرایش

  • ۱۹۵۸- سر مقابل دیوارها (فرانژو)
  • ۱۹۶۰- گذرگاه راین (کایات)
  • وصیت نامه اورفه (کوکتو)
  • پیانیست را بزنید! (تروفو)
  • ۱۹۶۱- یک تاکسی برای طبرق (لا پاتلی یر)
  • ۱۹۶۲- شیطان و ده فرمان (دوویویه)
  • چهار حقیقت (بلارتی و…)
  • ۱۹۶۴- بی وفایی کامل (مونیچلی)
  • ۱۹۶۵- دگرگونی سرایداران (گرانبه دوفر)
  • ۱۹۶۶- پاریس در ماه اوت (گرانیه دوفر)
  • نامه رسان به جنگ می‌رود (برنار اوبر)
  • ۱۹۶۸- کندی (مارکوان)
  • ۱۹۷۰- ماجراجویان (گیلبرت)
  • بازی‌ها (وینر)
  • ۱۹۷۴- و سپس هیچ‌کس نبود (کالینسن)
  • ۱۹۷۶- سواران آسمان (هیکاکس)
  • هوا و هوس‌های مردم طبقه بالا (شابرول)
  • ۱۹۷۹- طبل حلبی (شلوندروف)
  • ۱۹۸۲- چه کسی باعث دویدن دیوید است ؟(شوراکی)
  • اشباح یک کلاه فروش (شابرول)
  • ادیت و مارسل (لولوش) (+ترا)
  • زنده باد زندگی (لولوش)
  • ۱۹۸۶- رابط عبرانی (بوژنا) (+ف)
  • ۱۹۸۸- میخ خوار (میز راهی)
  • ۱۹۸۹- استاد (هانسل)
  • ۱۹۹۱- سال‌های دور از شهر (لوریش)
  • ۱۹۹۵- لورا (سوارک)
  • ۱۹۹۷- بازیگر (دوشالونژ)
  • ۲۰۰۰- بچه‌های تخش (وولسون)

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

  1. "Charles Aznavour - Interview - English version". youtube.com.

پیوند به بیرونویرایش

ویدئوهای بیرونی
  Charles Aznavour's Funeral
جوایز
پیشین:
ماکسیم لو فورستیه
Male artist of the year
در Victoires de la Musique

۱۹۹۷
پسین:
فلوران پاینیه
مناصب دیپلماتیک
پیشین:
زهراب مناتسکانیان
Permanent Representative ارمنستان در دفتر سازمان ملل متحد در ژنو
۲۶ ژوئن ۲۰۰۹
پیشین:
سفیر ارمنستان در سوئیس
از ۳۰ ژوئن ۲۰۰۹
پسین: