صفی‌الدین حلی

صفی‌الدین حلی (۱۲۷۸-۱۳۴۹) (نسب: صفی‌ُالدّین عبدالعزیز بن سرایا بن علی حلّی طائی) شاعر عرب عراقی بود.[۱] به دولت ارتقی‌ها نزدیک بود و نزد نخستین و دومین امیر آنان جایگاهی داشت. [۱][۲] [۳]

صفی‌الدین حلی
عبدالعزیز بن سَرایا حِلّی
زادهٔ۲۸ اوت ۱۲۷۸م/ ۵ ربیع‌الثانی ۶۷۷ق
حله، کوفه
درگذشت۱۳۴۹م/ ۷۵۰ق
بغداد
محل زندگیعراق
نژادعرب عراقی، طائی
پیشهادیب، شاعر
آثاراشعارش
نام پرونده:Diwan Saffiy al-Din al Hilli.jpgتوضیحات: دیوان صفی الدین حلی به خط نسخ. این شاعر از شاعران برجسته زمان خود بود. نسخه نمایش داده شده با خط زیبای نسخ نوشته شده است، خطوط قاب و عناوین با مرکب قرمز ترسیم شده است.

منابعویرایش

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ فروخ، عمر (۱۹۸۴). تاریخ الأدب العربی (PDF). ج. سوم. بیروت: دارالعلم للملایین. صص. ۷۷۲. تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)
  2. زرکلی، خیرالدین (۲۰۰۲). الأعلام (به عربی). ج. ۴. بیروت: دارالعلم للملایین. ص. ۱۴۱. تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)
  3. بعلبکی، منیر (۱۹۸۰). «Safiyy-ud-din al-Hilli». دانشنامه المورد (به عربی). ج. ۸. بیروت: دارالعلم للملایین. ص. ۱۸۵. تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)