باز کردن منو اصلی

مانیا اکبری

فیلمنامه‌نویس، بازیگر، نویسنده، و کارگردان ایرانی

مانیا اکبری (زاده ۱۳۵۳ در تهران) کارگردان فیلم، تهیه‌کننده فیلم، نویسنده و هنرپیشه زن ایرانی است. نام او بیشتر با بازی در فیلم ده به کارگردانی عباس کیارستمی به‌طور جدی در سینمای ایران مطرح شد. این فیلم در همان سال در بخش اصلی جشنواره بین‌المللی فیلم کن شرکت کرد.

مانیا اکبری
Portrait art3.JPG
مانیا اکبری در دی ۱۳۹۲
زمینه فعالیت سینما
تولد ۱۳۵۳
۱۹۷۴
تهران، ایران
ملیت ایرانی
پیشه کارگردان فیلم، تهیه‌کننده فیلم، هنرپیشه، نویسنده
سال‌های فعالیت ۱۳۷۰–اکنون
فرزندان امین ماهر
وبگاه رسمی www.mania-film.com
صفحه در وبگاه IMDb

مانیا از سال ۱۳۷۰ خورشیدی به عنوان نقاش نمایشگاه‌های بی‌شمار داخلی و خارجی، گروهی و انفرادی داشت. سپس در زمینه دستیار کارگردان و فیلمبرداری مستند «پیر حرا» و «برگ سبز» در کنار مهوش شیخ السلامی تجربه کسب کرد.[۱][۲] او فیلم‌های «ده به اضافه چهار» و «بیست انگشت» را که در چندین جشنواره خارجی نمایش داده شده‌اند، کارگردانی کرده‌است.[۳] مانیا در سال ۱۳۹۰ در میانهی کارگردانی فیلم «زنها پستان ندارند» به دلیل بسته بودن فضای اجتماعی - سیاسی، از ایران خارج شد. پس از خروج از ایران و حضور در شبکه بی‌بی‌سی فارسی، توسط بسیاری از رسانه‌های داخلی مورد انتقاد قرار گرفت و اتهام سازنده فیلم‌های بی‌محتوا را به او زدند.[۴] مانیا در گفتگو با یک روزنامه ترکی مدعی شد که می‌خواهد فیلمی ۹۰ دقیقه‌ای با یک صحنه را بسازد.[۵]

زندگی حرفه‌ایویرایش

آغازویرایش

مانیا کار هنری خود را از سال ۱۳۷۰ با نقاشی آغاز کرد. او از همین سال، نقاشی‌های خود را در نمایشگاه‌های داخلی و خارجی به صورت انفرادی و گروهی به نمایش می‌گذاشت.[۲]

هنرپیشگیویرایش

او با بازی در فیلم ده ساخته عباس کیارستمی در سال ۱۳۸۰ وارد دنیای سینما شد. او در این فیلم، بخش‌هایی از زندگی واقعی خود را به همراه پسرش امین ماهر و خواهرش رؤیا اکبری جلوی دوربین برد. مانبا اکبری در سال ۱۳۸۲ فیلم مستند «بلور» را ساخت. پس از آن در سال ۱۳۸۳ نخستین فیلم سینمایی بلندش را به نام «بیست انگشت» کارگردانی، نویسندگی و بازیگری کرد. گفته می‌شود این فیلم نخستین فیلم تابو شکن پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران است که مستقیم و بی‌پروا به مسائل جنسی، عاطفی و احساسی و روانشناسی بین زن و مرد در جامعه ایران می‌پردازد. فیلم بیست انگشت در بخش دیجیتال جشنواره فیلم ونیز در سال ۲۰۰۴ شرکت کرد و جایزه بهترین فیلم این بخش را دریافت کرد. مانیا نخستین فیلم‌ساز زن تاریخ سینمای ایران بود که این جایزه را دریافت کرد. این فیلم در بیش از ۴۰ جشنواره بین‌المللی شرکت داشت و پنج جایزه مهم بین‌المللی را دریافت کرد.[۲]

اکبری از سال ۱۳۸۳ تا ۱۳۸۶ شش ویدئو آرت کوتاه به نام‌های «خود، سرکوب، گناه، فرار، ترس و تخریب» که در تعداد زیادی جشنواره‌های غربی از جمله جشنواره فیلم لوکارنو و موزه‌هایی مانند «تیت» لندن شرکت داشتند.[۲]

 
آبان ۱۳۹۲

خروج از ایرانویرایش

پس از درگیری‌های داخلی ایران در سال ۱۳۸۹ مانیا یک مستند تلویزیونی در مورد اعدام بهنود شجاعی به نام «سی دقیقه مانده به شش» ساخت.[۲] در همان سال او سومین فیلم بلند را به نام «یک دو یک» به پایان رساند که در بسیاری از جشنواره‌های جهانی حضور داشت. مانیا همچنین در سال ۱۳۹۰ فیلم «زنها پستان ندارند» را کارگردانی، نویسندگی و بازیگری کرد. درهنگام ساخت این فیلم در ایران تعدادی فیلمساز دستگیر شدند. بسته‌تر شدن فضای سینما او را از نوع بیانش دور می‌کرد. او در نهایت همراه با فیلم جدید خود «زنها پستان ندارند» ایران را ترک کرد. مانیا ادامه فیلم را در سال ۱۳۹۱ در لندن به پایان رساند. اکبری همچنین نام فیلم را به «از تهران تا لندن» تغییر داد. در آغاز، این فیلم ۷۰ دقیقه داشت اما بعد به ۴۵ دقیقه کاهش پیدا کرد. در همین سال او پس از ترک ایران یک ویدئو ارت ۳ دقیقه‌ای به نام «در کشور من مردها سینه دارند» را ساخت.[۲]

برخی منتقدان در ایران مانیا اکبری را به عنوان هنرمند زنی می‌شناسند که با عصیان‌ها و شجاعت و جسارت، تصاویر و افکار ذهنی خود را در جامعه اسلامی بی‌پروا مطرح می‌کند. او را جزو هنرمندان تابوشکن و ساختارشکن می‌دانند.[۲]

۴+ ۱۰ویرایش

فیلم «۴+۱۰» به جشنواره کن راه یافت و در برنامه‌های اتحادیه پخش فیلم مستقل (اسید) به عنوان فیلم آغازین انتخاب شد. او فیلم ۴+۱۰ را به پیشنهاد عباس کیارستمی در ادامه فیلم "۱۰" ساخت.

مانیا در این فیلم به تجربه‌های شخصی خودش اشاره داشت. او به علت بیماری سرطان، تجربه متفاوتی را در رابطه با مرگ و زندگی پشت سر گذاشته‌است. این فیلم در موزه هنرهای زیبای بوستون ایالات متحده آمریکا نیز به نمایش درآمد.[۶]

سرطان سینهویرایش

مانیا در سال ۱۳۸۶ دچار بیماری سرطان سینه شد. گفته می‌شود فیلم ۴+۱۰ شرح دوران بیماری مانیا اکبری است. خودش معتقد است که، شاید اگر این فیلم ساخته نمی‌شد، من خوب نمی‌شدم.[۷]

پس از مبتلا شدن و درمان شدنش از بیماری سرطان، بارها نمایشگاه‌های جمعی و فردی برای حمایت از بیماران سرطانی را دایر کرد. مانیا به همراه بیش از ۱۲۰ هنرمند با حراج آثار خود به یاری بیماران سرطانی شتافتند.[۸]

نامه سرگشادهویرایش

مانیا اکبری برای دومین بار با نوشتن نامه‌ای سرگشاده خطاب به علیرضا سجادپور رئیس اداره کل نظارت و ارزشیابی، خواستار رسیدگی به وضعیت فیلمش به نام «یک، دو، یک» شد.

فیلم‌شناسیویرایش

بازیگریویرایش

کارگردانیویرایش

 
به همراه عباس کیارستمی در ۲۸مین جشنواره بین‌المللی فیلم سائو پائولو آبان ۱۳۸۳

جوایزویرایش

  • مانیا دومین جایزه را برای فیلم ده + چهار گرفت. جایزه نخست نانت فرانسه و جایزه بهترین فیلم و بهترین کارگردانی از جشنواره کرالای هند را به‌طور مشترک با یک کارگردان آرژانتینی دریافت کرد.
  • فیلم «۴+۱۰» ساخته مانیا اکبری در جشنواره فیلم «دیپالما» که در جزایر قناری برگزار شده و روز گذشته به پایان رسیده‌است، جایزه بهترین بازیگر جشنواره را دریاف. این فیلم همچنین جوایز بهترین فیلم منتخب داوران جوان جشنوارهٔ «سه قاره نانت»، بهترین فیلم و بهترین کارگردانی جشنواره کرالا هند و جایزه ویژه جشنواره زنان ترکیه را دریافت کرده‌است.[۱۱]
  • جایزه جشنواره فیلم ونیز ۱۳۸۳ برای فیلم بیست انگشت
  • جایزه بهترین کارگردانی و بازیگری جشنواره فیلم بارسلونا، جایزه جشنواره نانت فرانسه برای مستند ۱۰۰۴
  • جایزه فیلم منتخب تماشاگران جوان بیست و نهمین جشنواره سه قاره نانت فرانسه برای فیلم "۴+۱۰"

کتابویرایش

مانیا اکبری از سال ۱۳۹۱ نزدیک به سی طرح فیلم و داستان کوتاه نوشته‌است که به نام «داستان‌هایی بدون دکوپاژ» توسط نشر نوگام منتشر شدند.[۲]

پانویسویرایش

  1. شهريار رادپور (۲۸ شهریور ۱۳۸۳). «روز هفتم : فيلم " بيست انگشت" مصاحبه با مانيا اکبری». بی‌بی‌سی فارسی.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۳ ۲٫۴ ۲٫۵ ۲٫۶ ۲٫۷ مانیا اکبری. «داستان‌هایی بدون دکوپاژ». گوگل گروپ.
  3. «مانیا اکبری درباره اصطلاح «فیلم جشنواره‌ای»: نگرش سطحی به سینما». رادیو فردا. ۲ آذر ۱۳۹۱.
  4. «لحظات شاد و مفرح بی‌بی‌سی با پروفسور مانیا اکبری!». بولتن نیوز. ۱۲ دی ۱۳۹۱.
  5. «درگفت و گو با روزنامه راديكال : مانيا اكبري : مي‌خواهم فيلمي نود دقيقه‌اي تنها با يك صحنه بسازم». واضح. ۲۷ ارديبهشت ۱۳۸۷. تاریخ وارد شده در |تاریخ= را بررسی کنید (کمک)
  6. «سه نماینده از ایران در موزه هنرهای زیبا». واضح.
  7. شیما شهرابی (۴ مهر ۱۳۸۶). «نقشی با گریم زندگی». آفتاب.
  8. «بیش از ۱۲۰ هنرمند با حراج آثارشان به یاری بیماران سرطانی شتافتند». فارس نیوز. ۱۷ مهر ۱۳۹۰.
  9. ۹٫۰ ۹٫۱ ۹٫۲ Mania Akbari, Wikipedia
  10. «آخرين فيلم «مانيا اكبري» آماده نمايش شد». فارس نیوز. ۸ اسفند ۱۳۸۹.
  11. ۱۱٫۰ ۱۱٫۱ «مانيا اكبري بهترين بازيگر جشنواره‌ي «ديپالما»». واضح.
  12. (از روزنا - وب سايت اطلاع رساني اعتماد ملي) (۶ مرداد ۱۳۸۷). «ستون احوالپرسي؛مانيا اكبري - عليرضا اميرحاجبي». واضح.

منابعویرایش

پیوند به بیرونویرایش