باز کردن منو اصلی

مجمع مدرسین و محققین حوزهٔ علمیهٔ قم، جمعی متشکل از روحانیون مدرس و محقق حوزهٔ علمیهٔ قم است که بعد از دوم خرداد ۱۳۷۶ در قم بنیانگذاری شد و با مشی «اصلاح طلبی، تغییر و اصول‌گرایی انقلابی اصیل» به فعالیت سیاسی در حوزهٔ عمومی کشور و البته حوزهٔ علمیهٔ قم می‌پردازد.[نیازمند منبع]

مشی و جایگاهویرایش

بنیانگذاران اصلی این مجمع شامل عبایی خراسانی، موسوی تبریزی، بیات زنجانی و ... هستند. اعضای آن که اکنون اکثراً از ناراضیان وضع موجود[نیازمند منبع] و اصلاح‌طلبان، مدرسان درس خارج حوزه علمیه قم، استادان دانشگاه روحانی و شاگردان منتظری می‌باشند، دارای نفوذ و قدرت نسبی[نیازمند منبع] در میان مراجع و برخی لایه‌های حوزهٔ علمیهٔ قم و تا حدودی به عنوان جریان رقیب جامعهٔ مدرسین حوزهٔ علمیهٔ قم فعالیت می‌کنند.

این جریان سیاسی و مذهبی فارغ از اقدامات فرهنگی و مذهبی، همچون چاپ کتاب‌های اصلاح دینی، برگزاری جلسات سخنرانی و غیره، در میان اصلاح‌طلبان کشور نیز جایگاهی ویژه دارد و در انتخابات و جریانات سیاسی و اعتراضات همراه با اقدامات و بیانیه‌ها و حمایت‌ها، همراه با دیگر اصلاح طلبان چون حزب مشارکت، مجمع روحانیون و سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی و غیره، مشی و روش اصلاح طلبی را پیگیری کرده‌اند.[نیازمند منبع]

این تشکل در وقایع بعد از انتخابات دهم ریاست جمهوری نقش ویژه‌ای ایفا کرده‌است.[نیازمند منبع]

اعضاویرایش

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

پیوند به بیرونویرایش