روستای مومج از توابع ییلاقی بخش مرکزی شهرستان دماوند است.

مومج
نمایی از روستای مومج
نمایی از روستای مومج
اطلاعات کلی
کشور ایران
استانتهران
شهرستاندماوند
بخشبخش مرکزی
دهستانابرشیوه
نام‌های قدیمیمُوَمِج
موقعیت روستای مومج

این روستا در فاصله ۱۳۰ کیلومتری شهر تهران واقع شده‌است.

برای رسیدن به این روستا باید از مناطق آبسرد - آینه ورزان - جابان - سربندان و سیدآباد گذر کرد. پس از این مسافتی نزدیک به ۵ کیلومتر طی می‌شود و یک خروجی از جاده اصلی تهران فیروزکوه به سمت منطقه باستانی ابرشیوه وجود دارد؛ که روی تابلو آن نام روستاهای کهنک - یهر - مومج - دهنار و هویر درج گردیده‌است. پس از روستای هویر نیز به دشت چمندا و دریاچه طبیعی و توریستی تار خواهیم رسید.

Momej-12.jpg

وسعت جغرافیاییویرایش

حدود جغرافیایی روستای مومجویرایش

از شرق به منطقه زردبند (مرز روستای یهر)

از غرب به منطقه هلی یر (مرز روستای دهنار)

از شمال به ارتفاعات قره داغ (بخش ارجمند)

از جنوب شرقی به ارتفاعات مرزی روستای مومج و روستای آرو معروف به الگن

از جنوب غربی نیز به ارتفاعات سیدآباد و سربندان منتهی می‌گردد.

تاریخچهویرایش

روستای مومج مهم‌ترین و فعال‌ترین روستای منطقه ابرشیوه می‌باشد .

در گذشته، ساکنین این روستا به دلیل بهره‌مندی از زمین‌های کشاورزی، ضمن انجام امور کشاورزی که بسیار سخت بود به دامداری هم می‌پرداختند. طبیعت بسیار زیبا و محدود این روستا و عدم وجود راه‌های ارتباطی مناسب به مناطق توسعه یافتهٔ دماوند و تهران، اهالی این روستا را از دیر باز به انسان‌هایی پرتلاش و ساعی تبدیل نمود طوری‌که با نشستن در پای صحبت مسن ترهای این روستا، می‌شنویم آن‌ها با اتحاد و همدلی و با استفاده از بیل و کلنگ اقدام به ایجاد راه برای ارتباط به شهر دماوند از طریق روستای آرو نمودند.

این همت مقدمه‌ای شد تا اولین جادهٔ مومج از مسیر روستای آرو به صورت پیچ در پیچ به مومج راه اندازی شود (در سال ۱۳۵۵)، تا اهالی روستاهای همجوار یعنی یهر، دهنار و هویر هم بطور غیر مستقیم، از نعمت جاده بهره‌مند شوند.

جمعیت روستاویرایش

هم‌اکنون این روستا بیش از ۵۰۰۰ نفر جمعیت دارد؛ و اکثر آنان در شهر تهران سکونت دارند و به صورت فصلی و اغلب در تابستان به دلیل آب و هوای خنک و مناظر زیبا و بکر به روستا رفت و آمد دارند.

تراکم قومیتیویرایش

از دیر باز اهالی این روستا، در قالب چهار طایفهٔ رمه دان، فلک، باهو و حاجی به انجام امور روستا می‌پرداختند. فلک ناحیه شمالی و مرکزی روستا، رمه دان غرب، باهو شرق وجنوب وطایفه حاجی در جنوب شرقی و روستای جدید لی پشت قرار دارند. هر یک از این طایفه‌ها در درون خود از تیره‌های گوناگون برخوردارند.داداشی ، خانجانی ، یوسفی، امیری ، ابلی ، حسنی، اولاده علی، علیرضایی، خانجان، القلی، ستاری، ایازی، جانبایی، قنبری، جعفری و… از تیره‌های طوایف چهارگانه‌اند.نام این تیره‌ها و اولاده‌ها بیشتر بازمی‌گردد به اسامی افراد سرشناس زمان خود که نوادگان آن‌ها تلاش می‌کنند از آن‌ها به نیکی یاد کنند.از مردان و بزرگان این روستا در عصر حاضر، که به رحمت خدا رفته اند میتوان به حاج برارگل جواهری،مشهدی نصرالله رشیدی، کربلایی حسین حاجی،حاج برارگل پور اسدی و چندین و چند مرد بزرگ دیگر اشاره کرد که نام نیکی از خود به یادگار گذاشته اند(روحشان شاد و یادشان گرامی).

فرهنگ و مذهب و گویشویرایش

زبان و گویش محلیویرایش

زبان مردم روستای مومج فارسی و لهجه آنان نیز طبری است.

مذهبویرایش

مذهب مردمان روستای مومج، شیعه دوازده امامی می‌باشد.

نهر ده کیلهویرایش

نهر ده کیله، یکی از مهم‌ترین هنرهای روستا می‌باشد.

نهر آبی که از بند سر (نزدیک روستای دهنار) شروع، و به تنگهٔ وایزر (نزدیک منطقه لی پشت) ختم می‌شود را نهر ده کیله می‌گویند.

نهر ده کیله مسافتی قریب به ۱۰ کیلومتر دارد و بسیاری از باغات و مراتع از آن مرتزق می‌گردد.

گفته شده نهر ده کیله لایروبی مناسب گردید طوری‌که با وجود گذشت زمان (بیش از صد سال) و باریک شدن پهنای نهر، زمین‌ها و باغ‌های بسیاری از این نهر استفاده می‌کنند که نیمی از سرسبزی و خرمی روستای مومج مدیون زمینهایی است که از آب‌های جاری در این نهر، بهره‌مند شده‌اند.

تصمیم گیران روستاویرایش

شورای اسلامی روستای مومجویرایش

چندی پس از انقلاب اسلامی ایران نیز روستاها به صورت شورای اسلامی اداره گردید.

دهیار وقت روستای مومجویرایش

دهیار کنونی روستای مومج نیز اصغر امیدی می‌باشد.

منابعویرایش